Column havenmeesteres Corine van de Linde: zijden badjas
“Zondagochtend, de sleepbootdagen zijn nog in volle gang, het is ook nog moederdag. Er is voor mij niet veel te halen, maar gezellig is het wel.

Wat een aanschouwing; die oude opduwertjes en slepertjes. Alleen de L-steiger behoort, dit keer, tot mijn taak. En, wat zie ik daar? Een vrij groot en duur schip op de kop van de steiger. Ik klop zachtjes, en daar komt het kereltje dat ik van vorig jaar ken naar boven.
Hij draagt een zijden badjas, zo guitig. Hij zegt dat hij gisterenavond uit Leiden is vertrokken en gisterenavond is aangekomen. Hij is best moe. Hij betaalt gedwee bij me. Hij vraagt of er plek in de jachthaven is, dat weet ik niet zeker, daarvoor moet hij bij het havenkantoor zijn. Hij vraagt of hij een kortingskaart kan krijgen, ook daar moet hij voor naar het kantoor gaan. Eigenlijk ligt hij toch liever aan de L-steiger, dan is hij dichterbij zijn familie. We praten nog wat, hij geaffecteerd, ik niet. En hij tutoyeert me over en weer, maar bij mij kan dat. Dan neem ik afscheid en fiets terug over de steiger. Ik hoor ik de koekoek, ook een vogel die ietwat uit de hoogte schalt, beide met goede bedoelingen. Hoop ik. Hij hoorde hem ook, hij zei: wat is dat voor vogel? Ik zei - met een knipoog - dat is de directie van de natuur, die controleert of we nog normaal doen.
Het is inmiddels diep in mei. Ik nader een boot die in de Kom ligt, er zit een Engels stel op. Ik krijg van de man een compliment omdat ik op een fiets rijd die geen elektrisch gemak geeft. In Amerika is dat wel anders en groeit iedereen dicht, dat gaat hier vast ook gebeuren, zelfs de jeugd fietst lui rond fatbikes. Hij vraagt nog wat weetjes uit het dorp, ze komen hier al jaren. Ik praat hem bij. Hij heeft zelf niks meer met Amerikanen. Hij fulmineert over Trump. Ik zeg; hij heeft zo een rode kop en is zo vadsig, hij leeft vast niet lang meer. Hij bezweert; Go, all to church and pray for Trump’s death. Nou, dat lijkt me ietwat cru maar ik begrijp de man wel. We keuvelen nog wat en opeens zegt de vrouw; ‘We gaan dit jaar naar de strontrace’, zonder enig accent. Ik vraag hoe ze dit zo goed kan uitspreken, ze is Nederlands, hahaha”,
- Fijne maand juli lieve lezers, tot gauw, Corine












