Column havenmeesteres Corine van de Linde: Joehoe lezers

Fris als een hoentje stap ik om 8.45 uur vrolijk op mijn fiets om de eventuele gast die Woudsend met een bezoek vereert te verwelkomen. Ha, aan de Eewal ligt een boot, ik klop zachtjes op het schip. Hij of zij is nog niet wakker, snap ik. Ik fiets door naar mijn andere haventjes waar niets ligt. Terug aan de Eewal; meneer - met gouden oorring- is inmiddels wakker, en hoe! Hij opent vloekend de deur; ‘wat ik kom doen?’ Ik zeg eerst vriendelijk Goedemorgen’, leg uit wie ik ben en wat  ik kom doen en dat het eind maart is en hem kom waarschuwen dat het seizoen is begonnen en dat de ligplaatsen in Woudsend vanaf vandaag betaald moeten worden. Dat is hij niet van plan, het is te vroeg, hij is klaar voor vertrek.

Dat hoeft ook niet van mij, laat ze eerst maar wennen, het is de eerste dag van het seizoen immers. Hij zegt dat hij van de week al in Lemmer moest betalen; ‘hoe zit dat?!’ - Nou ja, dat is een andere gemeente. Daar heb ik niets mee te maken en ik weet het ook niet. Hij roept: ‘Jij bent ook een mooie, hier ga ik een stukje over schrijven!’ - ‘Ik ook’, antwoord ik, ‘behouden vaart straks en even goede vrienden’. Wat een commotie over niks zeg, je denkt rustig te kunnen beginnen maar niks van dit al, ach het geeft reuring, dat dan weer wel.   

En.. voordat je het weet is het alweer Pasen, en wat zeggen ze dan: Deutchers mit Pasen... En ik fiets met frisse zin naar een dikke kruiser met een Duits gezin erop. Een gezellige Duitse dikkerd begint een geanimeerd gesprek met me; hij vindt het toch altijd zo gezellig in ons dorp. Het weer werkt niet mee maar dat mag de pret niet drukken. Hij heeft speciaal voor mij zijn haren gekamd. Hij blijft twee nachtjes met zijn gezin. Dat is dan 69 euro meneer, het heerschap haalt zijn portemonnee tevoorschijn en vist er een Visa uit. Maar er verschijnt ‘GEEN SALDO’ op mijn scherm, hij probeert het nog eens, maar niks hoor. Hij probeert een ander pasje en dat werkt, wat een opluchting, meneer kreeg het er warm van. Ik bedank hem en maak aanstalten voor vertrek, maar hij roept me terug en geeft me een tientje. Duur nachtje voor hem, maar zo aardig. Zo kan het dus ook. Dat maak je niet vaak mee, fooi op liggeld.”

Tot over een paar weekjes lezers, op naar een mooie lente” - Corine van de Linde