Column havenmeesteres Corine van de Linde: Brave Hendrik

“Een ochtend in juni, in een alleraardigst bootje zit een echtpaar te ontbijten, een schattig scheepje, het doet me denken aan een kleine parlevinker. De vrouw zegt me in gea Frysk dat ze al betelje ha met de QR-code. ‘Mooi’ zeg ik. ‘Maar mevrouw, bent u niet de tante van J?’ (de administratrice van onze stichting). ‘Ja, dat ben ik’, zegt ze glunderend. Thuis app ik collega J. dat haar tante in het dorp ligt met haar bootje. De volgend ochtend tref ik haar weer. Ze zei dat ze gisterenmiddag opgehaald waren door hun nichtje J.. Of ik haar geappt had. Dat klopt. Nu vraag ik haar of ze opnieuw betaald hebben met de code. ‘ Ja, dat had mien man dien hjer. Hij is nu even naar het washok maar ik freagje het hem sa. ‘Ik zeg dat ik wel een boeking van een boot heb die niet in de app staat, die boot heet Nou Sa. Ze verschiet van kleur. ‘Dat was onze oare boat. Dat had mien man verkeerd dien fannemoarn. Ah daar komt ie, ‘wat had nou dien, de verkeerde namme infoert!’ Ze is in alle staten, heerlijk, die stellen die helemaal met elkaar vergroeid lijken.