Column havenmeesteres Corine van de Linde: Het regent eindelijk
“Zondagochtend, wederom een stralende dag. Het is nog maar 08.15 uur maar de meesten zitten al buiten aan boord. Ik vraag aan de mensen, een voor een, of ze fijn geslapen hebben. Sommigen vragen het ook aan mij, haha. Ik slaap vrijwel altijd goed. Inmiddels ben ik bij de Kom aangekomen, de koekoek schalt alweer vanaf de overkant. Een Vlaamse vrouw geniet van een kopje koffie en zegt tegen me dat er net een rode kat aan boord was die de hondenbrokjes van hun hond heeft opgegeten. Ze lacht erom; ‘Wat is het hier fijn wakker worden zeg’.
Zaterdagochtend, half mei, een zonovergoten passantenhaven, ik kom bij een fraaie platbodem aan. Een jongen komt de kombuis uit, slaperig, dat wel. Zijn kompaan komt eraan gelopen met natte haren. Ik vraag aan de mannen of er al betaald is. Ja, Joost zou al gedokt hebben via de QR code. Nou, ik zie niks van betalen in het systeem. Ze snappen het ook niet, we komen dan ook uit Hengelooooo zegt de inmiddels wakkere jongen. Dan start ik de boeking op mijn telefoon, ze betalen gedwee en ik zeg dat ze het geld straks maar moeten terugvragen aan Joooooost.
Het regent eindelijk, hoera, vroeger heb ik nooit kunnen denken dat ik blij kon zijn met neerslag. Maar de droogte houdt al een tijdje aan, voor de natuur is het erg fijn dat het even regent. Ik kom bij een boot aan de Eewal, volgens mijn systeem hebben ze nog niet betaald. ‘Nee, jullie hebben het AAN/UIT-systeem niet, dat hebben de havens rond Rotterdam allemaal.’ - Nou meneer, we zijn hier in Friesland net gewend aan de QR-code. Het heerschap vindt het maar vreemd. Ik start de boeking op mijn telefoon en voer de gegevens in. Ze betalen.
Ondertussen vertelt de vrouw aan boord dat ze in Woudsend liggen omdat er een nieuwe buiskap wordt ingemeten en besteld. ‘Altijd spannend’ zeg ik. Gelijk begint mijn ‘gemini’ ( een AI-assistent) zich er ongevraagd mee te bemoeien; ‘jazeker, heel spannend!’ roept het. Ik sluit mijn mobieltje, bedank de mensen voor de betaling en wens ze een fijn verblijf in het dorp.
En dan een lemsteraak in de Kom, met een stel dertigers erop. Ik fiets er heen en groet. Het is een dolle boel, vijf volwassen kinderen met aanhang en pa en moe. Een van de meiden roept paps; dat de havenmeester er is en dat vader dus betalen moet. Pa komt erbij en vertelt dat hij begreep dat hij met de QR-code moest betalen en daarvoor zijn mobiele telefoon moest opladen. “Maar nu voldoe ik het bedrag natuurlijk bij u.” zegt hij. “Hahaha” roept een van de jongens, “dan heb je je mobiel voor niks opgeladen pa!” Vrolijkheid alom!
De zomer is inmiddels begonnen, tot over twee weken lieve lezers!” - Corine van de Linde
Lees ook
