Column havenmeesteres Corine van de Linde: Koude douche

Dan doemt er opeens een schip op, de schipper schreeuwt tegen de wind in of ik een lijntje wil aannemen. ‘Oh, als dat maar goed komt’ Hij is nog in de vaargeul en rolt het touw al op voor de worp. Hij werpt fantastisch en ik vang het nog op ook! Maar we komen geen steek verder want het schip zit vast. De kapitein zegt me dat zijn boot 1,80 meter diep steekt. Potdomme, hoe en waar kan ik het schip kwijt?! Dan schiet me iets te binnen, de Loswal, daar kan-ie liggen, daar staat voldoende water, normaliter meren daar grotere schepen aan dus dat moet lukken. Ik roep naar hem dat hij verder moet varen, hij verstaat er niks van, de wind blijft gieren, we zitten aan lager wal. Ik spring op mijn fiets en sjees om de Kom heen, naar de Loswal. Hij snapt het en anticipeert, hij kan aanmeren, ik pak wederom het lijntje aan en alles is voor elkaar, een van mijn eerste karweitjes zit erop, laat het hoogseizoen maar komen. En als je ooit denkt dat je in de problemen zit, bedenk dan dat er altijd iemand is die dieper steekt. 

Later die week ligt er op een ochtend een bijzonder lang smal bootje, de Olde Grize. Na beheerst kloppen van mijn kant wordt de man wakker en ritst zijn boot open. Zijn hoofd doet de naam van het bootje eer aan. Ik laat mijn riedel op hem los; ‘ goed geslapen ‘ enzovoort. Hij steekt van wal; ‘De nacht ging wel maar de douche is koud in het toiletgebouw.’ Ik vraag of de man goed ter been is. Dat beaamt hij. Ik zeg dat hij dan een stukje verder kan lopen naar het nieuwere douchegebouw. Hij houdt voet bij stuk, hij is gehecht aan het oude gebouwtje. Dan weet ik het ook niet, dit euvel wordt echt niet dit weekend opgelost. Ik denk dat Ik met een stuk eigenwijs samenwoon maar dit heerschap kan er ook wat van! 

Tot over twee weekjes lezers, Corine 

Corine van de Linde - Foto aangeleverd