Harald en Aafke nemen afscheid van De Kajuit: Met het hart aan het roer!
SNEEK - Wie restaurant De Kajuit in Sneek binnenstapt, voelt het meteen: de warmte, het geroezemoes en buiten het vertrouwde klotsen van water tegen de steigers. Hier, aan de rand van de haven bij het Burgemeester De Hooppark, zwaaien Harald Schütz en Aafke Tiersma op 1 november na bijna drie decennia af. “We hebben hier letterlijk ons leven in gestopt,” zegt Aafke, terwijl ze om zich heen kijkt. “Je wordt wakker met De Kajuit en je gaat ermee naar bed. Het was ons thuis.”
Hun gezamenlijke avontuur begon niet in Sneek, maar in de sneeuw. “Ik kom uit Oostenrijk en runde samen met mijn ouders en broer een skihut”, begint Harald Schütz zijn verhaal. “Daar kwam Aafke op vakantie, en zo begon het.” Twee jaar lang pendelden ze tussen Ehrwald in Tirol en Nederland. “Uiteindelijk moesten we kiezen”, zegt Aafke Tiersma. “Oostenrijk of Nederland.” Het werd Nederland.
Nachtleven in Wolvega
Aafke: “Ik haalde mijn horecapapieren en toen konden we Pub 84 in Wolvega overnemen. Zonder auto, zonder geld, maar met een hoop lef.” De pub in Wolvega werd een succes, net als hun volgende onderneming: Brasserie Papillon, ook in Wolvega. “We begonnen als brasserie, met broodjes en een borrel, maar al snel werd het een bruisend café met live muziek, touwtrektoernooien en feestweken”, glimlacht Harald. “Elke zaterdag veel gasten, één erin, één eruit bij de deur.” Begin 1997, na tien jaar nachten draaien, besloten Harald en Aafke dat het tijd werd voor rust. Aafke: “We verkochten de zaak en vertrokken met de camper. We dachten: ‘Even niets’. Totdat Heineken belde met een kansje in Sneek.”
Van oude kampwinkel naar thuishaven
Aafke en Harald trokken naar het Sneker water, waar de accommodatie net in handen was van de Koninklijke Watersportvereniging Sneek (KWS). “Via Heineken, destijds de hoofdsponsor van de KWS, kwamen ze bij ons terecht. We dachten: ‘Ach, alleen in de zomer open, wat koffie, wat bitterballen. Dat kunnen we wel”, zegt Harald met een grijns. Maar die zomer bleek een schot in de roos. “De eerste Sneekweek was hartstikke druk”, herinnert Aafke zich. “De jongeren van de camping kwamen elke ochtend voor uitsmijters en liters verse jus, het liep storm. Vanaf dat moment zijn we nooit meer weggegaan.”
Interieur De Kajuit - Foto: Henk van der Veer
In de winter van 1997-1998 verbouwden ze samen met de KWS het gebouw. Tegelijkertijd bouwden ze een huis, terwijl Aafke ook nog zwanger was van hun zoon Thomas. “We openden op 1 april 1998, het was een enorm hectische periode”, zegt ze. “Maar wat we deden, deden we met hart en ziel.”
Wat De Kajuit voor hen betekent? Harald hoeft niet lang na te denken. “Je stopt er alles in en krijgt er zoveel voor terug. De gasten, het personeel, de vaste gezichten… Het wordt familie.” Aafke vult aan: “Sommige mensen komen hier al dertig jaar. Je maakt hun feesten mee, maar ook hun uitvaarten. Dat is het bijzondere: je leeft een stukje met mensen mee.”
We hebben iets opgebouwd wat groter is dan wijzelf.
De Kajuit groeide uit tot wat Snekers ‘een huiskamer aan het water’ noemen. “Het is dat huiselijke”, zegt Aafke. “Mensen voelen zich hier thuis. Harald is altijd zichzelf, en dat voelen gasten. En als iemand aanloopt en er is geen plek, dan verzint hij wel wat. ‘Ga maar even terug naar de caravan,’ zegt hij dan, ‘ik bel je als er een tafeltje vrij is’.”
Feest met stijl
Door de jaren heen bouwden Harald en Aafke gestaag aan hun droom. In 2017 werden ze officieel eigenaar van het pand. Aafke: “Toen voelde het echt van ons. We hoefden niet meer te overleggen met een bestuur. Het was vrijheid. Maar niets ten nadele van de vrijwillige bestuursleden van de KWS, hoor!”
Ze zagen hun restaurant evolueren van seizoenzaak tot volwaardig jaarrond restaurant. “Het mooiste waren die eerste Sneekweken met Heineken en Gaastra”, herinnert Harald zich. “Er stonden vier Landrovers voor de deur. Feest, drukte, plezier, maar altijd met stijl.”
Hoogtepunten en dieptepunten
Aafke haar ogen glanzen bij de herinnering aan hun zoons. “De mooiste jaren waren toen Thomas en Jannick hier meewerkten. Thomas deed technische bedrijfskunde en introduceerde als onderdeel van een schoolopdracht een nieuw kassasysteem en een hele nieuwe routing. Hij kwam met iPads, Facebook, Instagram, wij hadden daar bij wijze van spreken nog nooit van gehoord! Maar dat bracht De Kajuit echt naar een nieuw tijdperk.”
Er waren ook moeilijke momenten. “Corona was vreselijk”, zegt Aafke zacht. “We zaten met z’n vieren op de bank, werkloos. En van de ene op de andere dag geen inkomen. Een familielid in Oostenrijk, die ook een horecazaak heeft, had al gezegd: ‘Jullie gaan ook dicht.’ En hij had gelijk. We hebben toen zelf besloten de deuren te sluiten. Dat deed pijn, maar het was de enige juiste keuze.”
Ga maar even terug naar de caravan,’ zegt hij dan, ‘ik bel je als er een tafeltje vrij is’.
Harald knikt. “Na een halve dag janken hebben we tijdens de tweede lockdown samen met de kinderen en medewerkers bedacht wat we wél konden doen. Toen zijn we begonnen met afhalen en bezorgen. Dat liep als een trein. Mede dankzij de inzet van de medewerkers en het vertrouwen van de gasten.”
Hartelijk en warm
Nu, na bijna veertig jaar horeca, vinden ze het genoeg. “Harald is 66, ik ben 62”, zegt Aafke. “We hebben ons hele leven gewerkt. Maar loslaten is moeilijk. “Je geeft niet alleen een zaak door, maar een leven.” En net als bij Harald worden de ogen vochtig. “Ons personeel, zij waren ons goud, onze gasten, het zijn allemaal stukjes van ons geworden.”
Dat maakt de overdracht aan Reinder Terpstra en Marlou Osinga, de nieuwe uitbaters van De Kajuit, zo bijzonder. “Marlou is eigenlijk familie”, zegt Aafke. “Ze was ooit oppas van Thomas en Jannick. We kennen haar al bijna 25 jaar. En Reinder is een echte horecaman. Als iemand dit kan voortzetten, zijn zij het.”
Welkom bij De Kajuit - Foto: Henk van der Veer
Reinder Terpstra glimlacht als hij dit hoort. “Het is een groot compliment. Maar we doen het niet alleen. Er staat een geweldig team. Samen zorgen we dat die vertrouwde sfeer blijft. Tegelijkertijd kijken we hoe we De Kajuit stap voor stap kunnen laten meebewegen met de tijd, met behoud van alles wat het zo’n fijne plek maakt.” Marlou Osinga vult aan: “In de tijd dat ik op Thomas en Jannick paste, liep ik hier al met hen rond. En nu zijn onze eigen zoontjes hier ook regelmatig te vinden. Dat voelt heel bijzonder. De Kajuit zit echt in mijn hart. De hartelijkheid en warmte van Harald en Aafke zijn een groot voorbeeld voor ons. We zullen er alles aan doen om De Kajuit met diezelfde spirit voort te zetten.”
Goud waard
Harald en Aafke willen geen groots afscheidsfeest. “We verdwijnen niet, we stoppen alleen met werken,” zegt Harald nuchter. “We zijn niet ziek, we gaan niet dood. We kiezen hier zelf voor.” Toch klinkt er weemoed. “We hebben nooit lange zomervakanties met de kinderen gehad”, zegt Aafke. “Maar we hebben iets opgebouwd wat groter is dan wijzelf. Dat is goud waard. Dat konden wij doen doordat we gedurende al die jaren van heel veel gasten en bedrijven het vertrouwen hebben gekregen. Waarvoor dank. We hopen dat mensen ons herinneren zoals we zijn: gastvrij, eerlijk, met plezier in wat we deden. En dat ze blijven zeggen: ‘Bij De Kajuit, daar voel je je thuis’. En we zijn ervan overtuigd dat de gasten dat straks ook bij Marlou en Reinder zullen doen!”
Tekst en foto’s: Henk van der Veer
Lees ook
