Quintus Lampe en het pad van zijn voorouders: “Je werkt niet voor jezelf, maar voor het collectief”
“Ik had nooit gedacht dat ik zou blijven”, zegt Quintus Lampe met een glimlach die verraadt dat het leven soms anders loopt dan je plant. ‘Ik zou m’n broer een jaartje helpen. Het werd een kwart eeuw.” Zo begint het verhaal van een man die niet per se ondernemer wilde worden, maar uitgroeide tot het gezicht van een van de oudste familiebedrijven in Sneek: de Lampe Group, dit jaar precies 150 jaar jong.
Quintus groeide op in Sneek, in het statige pand aan de Bolswarderweg, tegenover het parkwachter huis van het Wilhelminapark. “Mooiste pand van heel Sneek volgens mijn vader”, zegt hij glimlachend . Hij is de jongste uit een gezin van zeven kinderen. Zoon van Johan Jozef Lampe en Esther Aloyse Margaretha de Vries. De familie Lampe is van oorsprong afkomstig uit het Duitse Mettingen. “Wij zijn eigenlijk economische asielzoekers. De voorouders trokken als marskramers, in het Fries ‘de lapkepoepen’, naar Friesland. Ze verkochten vlaslinnen en huishoudtextiel, vaak uit een koffertje. Wat begon met lakengoed groeide uit tot een bloeiend textielbedrijf.”
Hij herinnert zich een cruciaal moment uit zijn jeugd: “Toen ik twaalf was, zei mijn vader: ‘Ga even zitten, Quintus.’ Pen en papier in de hand. ‘Dit moet je opschrijven’. En hij vertelde mij precies hoe de familietakken verbonden aan het familiebedrijf in elkaar zaten. Welke oom wat deed. Wie waar werkte. Het was belangrijk dat ik dat wist. Dat verhaal is me altijd bijgebleven.”
Van lapkes naar leiderschap
Toen Quintus in 1997 in het familiebedrijf stapte, was dat dus eigenlijk tijdelijk bedoeld. “Mijn vader is in maart 1997 overleden en mijn broer Maarten zat er toen al in, tweede zoon. Mijn vader had dus een zoon geleverd voor de zaak en een tweede was voor hem ondenkbaar gezien de andere takken binnen het familiebedrijf. Datzelfde jaar was Maarten op zoek naar een nieuwe bedrijfsleider, en dacht ik: ‘ik help een jaartje. Maar ik ben nooit meer weggegaan’.”
Met zijn bekende zelfspot zegt Quintus: “Ik ben geen entrepreneur. Ik heb het bedrijf niet opgericht. Ben geen strateeg. Ik ben vooral iemand die houdt van projecten. En ik kan mijn ego gemakkelijk opzijzetten voor het grotere geheel. Dat is misschien ook typisch familiebedrijf: je werkt niet voor jezelf, maar voor het collectief. Een soort onzichtbare gemeenschap van generaties voor en na je.”
Lampe - LauraKeizerFotografie
Symbolisch wandelen langs de tijd
Voor het 150-jarig jubileum koos Lampe niet voor een glitterfeest met champagne en confetti. Nee, het werd iets veel fundamentelers. “We hadden zoiets van: ‘als we tijd en geld gaan steken in een jubileum, laten we het dan doen met betekenis’. Niet alleen voor klanten, maar voor onszelf. Voor iedereen die dit bedrijf heeft opgebouwd.”
En zo ontstond het idee van het Lapkepoepenpad: een symbolische wandeltocht in zeventien etappes van het geboortedorp Mettingen naar Sneek, langs de historische route die de voorouders ooit liepen. “Mijn vrouw Caroline en ik lopen elke etappe mee. Gewoon samen met collega”s, vrienden, bekenden. En onderweg voeren we gesprekken die je op kantoor nooit hebt.”
Quintus glundert als hij vertelt over die wandelingen. “Je begint met praten over het weer. Binnen een kilometer gaat het over kinderen, over dromen, over zorgen, over hoe verder met de zaak. Die verdieping krijg je niet in een functioneringsgesprek. En je voelt dat het bedrijf verandert. Dat ik een stap terugdoe. Dat de nieuwe generatie opstaat. Het is mooi en bijzonder tegelijk.”
De geest van de voorouders
Het Lapkepoepenpad is meer dan een wandeltocht, het is een bezinning. Een ritueel. Een eerbetoon. “Als ik het beeld van de Lapkepoep zie bij C&A, dan denk ik: dat zijn wij. Mijn familie. Net als de Brenninkmeijers, die van Clemens & August, C & A dus, ook uit Mettingen. Alleen had Lampe de eerste winkel in Sneek, daarna kwamen zij erbij op het Grootzand. Het is misschien een detail, maar voor de Lampes niet onbelangrijk!” De verbondenheid met het verleden voel je bij Quintus in elke zin. “Ik voel me dankbaar dat ik dit mag doen. Dankbaar naar mijn ouders omdat zij hebben geholpen te zijn wie ik ben geworden. Dat mijn vader dit nog nét heeft gemist, dat is jammer, maar het is zo als het is. Maar ik voel zijn aanwezigheid wel, hoor. En die van alle anderen die dit bedrijf gemaakt hebben tot wat het is.”
Als je hem vraagt hoe spiritueel hij zelf is, antwoordt hij ontwapenend: “Ik ben een emotioneel mannetje, ja. Dat zie je ook als ik een toespraak houd. Dan staat er iets op papier, maar ik wijk meteen af en word dan heel persoonlijk. Dat zit gewoon in mij. Misschien wel in mijn genen; hoewel spiritualiteit mij ook niet vreemd is.”
Lampe - LauraKeizerFotografie
Van hofleverancier tot mensenbedrijf
Lampe Group is meer dan een producent van technische textielen. Het is een gemeenschap. “Wij zorgen dat industriële machines blijven draaien. Filters, zeven, centrifuges, het is allemaal maatwerk. Maar waar het echt om draait, is de relatie met de klant. Integriteit. Doen wat je zegt. Geen valse beloftes.”
Die waarden zijn nog steeds dezelfde als in de tijd van de marskramers. “Die mensen hadden lef. Ze stapten gewoon op de boer en boerin af. Ze geloofden in hun product. Ze genoten op hun manier van het leven. En ze deden wat ze beloofden. Dat zit nog altijd in onze cultuur.”
En hoe is het nu, na de overdracht aan Rob Aukema begin 2022. “Ik ben officieel nog directeur, en ik kom één keer per week nog langs op de zaak, zeker. Maar ik probeer me operationeel niet meer met de dingen te bemoeien. Vaak lukt dat. Soms ook niet. Maar ik weet dat het goed komt. Lampe versie 5, noem ik het, vanwege de 5e generatie Lampe aan het roer. Een nieuwe versie van ons bedrijf. Een nieuw hoofdstuk.”
Een slotwandeling en een nieuw begin
Op 11 september, tijdens de opening van de herdenking Sneek 500 Jaar Handelstad, wordt de laatste etappe gelopen: van Lemmer naar Sneek. “Dan wandelen we nog een traject van Ossenzijl naar Lemmer en dan varen we verder via Heegermeer en de Geeuw naar de Waterpoort. We lopen langs het voormalige Lemster veerhuis en de fontein van Overvloed, over het Grootzand waar de eerste zaak van de Gebroeders Lampe was, gaan langs de winkel van Bernard Heinrich Lampe en het Lapkepoepenbeeld in de Burgstraten. En dan eten bij Lokaal 55. Klein feestje, misschien een wethouder erbij. Niet te strak plannen. Alles mag, niks moet.”
Ook hoopt Lampe dit jaar het predicaat hofleverancier Bij koninklijke Beschikking herbevestigd te krijgen. “Eens in de 25 jaar moet dat. We hebben het keurig aangevraagd. En we wachten af.”
De toekomst in goede handen
Wat is het geheim dat Lampe Group het al 150 jaar volhoudt? Quintus is helder: “Omdat we directeur én eigenaar zijn van een heel veelzijdig bedrijf. Geen aandeelhouders die zeggen wat er over moet blijven aan het eind van het jaar. Je kunt zelf koers bepalen. En dat moet ook, in een tijd die constant verandert.”
Hij is trots op wat het bedrijf doet, ook internationaal. “In Roemenië hebben we sinds 2015 een vestiging, maar het hart ligt in Sneek. We leveren aan grote klanten, vooral in de voedselproductie. Ondanks de hevige concurrentie weten we te blijven bestaan. Door dicht bij de klant te blijven. Door passende kwaliteit te leveren.”
En hoe wil hij herinnerd worden? “Als iemand met hart voor de zaak. Die er voor ging. Niet perfect, maar wel met de beste bedoelingen. En met liefde voor de mensen.”
Lampe - LauraKeizerFotografie
Tot slot: wat is het Lapkepoepenpad nou eigenlijk?
“Als iemand op straat mij vraagt wat het Lapkepoepenpad is, dan zeg ik: ‘Het is de weg die onze voorouders ooit zijn gegaan. Vanuit armoede en ambitie. Eerst met een zeis en later met een bundel linnen, en het lef om ergens opnieuw te beginnen. Dat pad heeft ons hier gebracht. En nu lopen wij het opnieuw, van het verleden naar het heden. Niet uit nostalgie, maar uit respect. Voor hen. En voor wat we samen hebben opgebouwd’.”
Het Lapkepoepenpad is tot stand gekomen in nauwe samenwerking met de stichting Hannekemaaierspad
Op 11 september, als de laatste etappe wordt gelopen en de Waterpoort in zicht komt, sluit het verhaal van 150 jaar Lampe zich niet, het maakt ruimte voor een nieuw hoofdstuk. De wandeling eindigt in Sneek, waar het ooit begon. Niet met fanfare of grote woorden, maar met voeten op de grond, een blik vooruit, en het besef: traditie is pas iets waard als je haar in beweging houdt.
Lees ook
