De Kledingbus is goud voor Súdwest-Fryslân: “Het is niet alleen een bus, maar ook een plek van hoop”

Het idee kwam van Kees van Kordelaar, als diaconaal medewerker verbonden aan de Titus Brandsmaparochie in Bolsward. Hij droomde van een rijdende kledingbank: een bus die naar de mensen toe rijdt in plaats van dat mensen naar een inzamelpunt moeten komen. “Een bus die niet wacht, maar zelf naar de mensen toe rijdt. Dat was de gedachte”, vertelt Ankersmit, gepensioneerd oud-schooldirecteur .

De eerste bus kwam via Ventura uit Bolsward, een bedrijf dat is gespecialiseerd in fabricage van bus-, tram-, trein- en metrodeursystemen. Zij stelden een bedrag beschikbaar waar een oude bus van gekocht kon worden, dat was in 2017. Vrijwilligers bouwden de bus om: kledingrekken erin, stroomvoorziening en achterin een bankje en keukentje waar bezoekers even konden zitten. Niet alleen voor kleding, maar vooral ook voor ontmoeting.

Op tv

Het project bleek landelijk uniek, dus niet alleen voor Súdwest-Fryslân. Zelfs de KRO besteedde er destijds aandacht aan in een uitzending van Kruispunt. “Het bijzondere is dat het niet alleen om de kleding gaat, maar ook om het contact. Wij komen letterlijk naar de mensen toe. Achter in de bus staat een bankje. Daar kunnen mensen even zitten, een kopje koffie drinken en een praatje maken. Die sociale samenhang is misschien nog wel belangrijker dan de kleding zelf”, zegt Jan.

Gemeente aan boord

Een grote doorbraak kwam in de zomer van 2024. Een ambtenaar van de gemeente belde met de vraag of we eens konden praten over De Kledingbus. Die ambtenaar had van een vrijwilliger gehoord dat de bus aan vervanging toe was. “Kortom we hebben toen een projectplan geschreven, en tot onze eigen verbazing gaf de gemeente ons 75.000 euro subsidie. Dat was echt een wonder.” Met dat geld kon een ‘nieuwe’ bus worden aangeschaft. Maar de dagelijkse exploitatie blijft afhankelijk van sponsoring, giften en bijdragen van kerken. Ankersmit: “We leven van de liefde.”

Wekelijkse route

De Kledingbus rijdt inmiddels wekelijks langs verschillende plekken in de gemeente Súdwest-Fryslân: onder andere Bolsward, Pingjum, Wommels, Workum, Makkum en naar meerdere wijken in Sneek. Verder zal binnenkort ook Koudum op de routebestemming komen. In de zomermaanden rijdt de bus niet. “We bereiken nu zo tussen de honderd en honderdvijftig mensen per week,” legt Ankersmit uit. “Toen de oorlog in Oekraïne begon, werd de route aangepast om vluchtelingen uit IJlst en Heeg te kunnen helpen. We sluiten ons aan bij wat er speelt.”

De kleding is in principe gratis, maar om misbruik te voorkomen geldt er een symbolische bijdrage: twintig cent per kledingstuk, met een maximum van vijf. “Het gaat niet om geld, maar om eerlijkheid. We willen voorkomen dat sommige mensen tassen vol meenemen.”

Vrijwilligers met een hart

De bus kan niet zonder vrijwilligers. Er zijn gastvrouwen, een gastheer en chauffeurs. “Wij hebben een stuk of vijf vaste chauffeurs en een paar reserve. Er zitten prachtige verhalen tussen”, vertelt Ankersmit. Hij noemt een chauffeur die via de Kledingbus weer plezier in het leven vond. “Hij voelde zich weer nodig. Helaas is hij inmiddels overleden, maar hij heeft met hart en ziel meegeholpen.” De gastvrouwen zorgen voor ontvangst en koffie. Zij horen schrijnende verhalen, maar er is ook vrolijkheid en gelach. “De bus brengt mensen bij elkaar.”

Voorzitter Jan Ankersmit - Foto Henk van der Veer

Opslag en logistiek

Logistiek is het soms een puzzel. Vroeger kon de organisatie kleding opslaan in het oude Rabobankgebouw in Bolsward, maar die ruimte is er niet meer. Tegenwoordig gaat alles dat niet direct bruikbaar is naar de kledingbank of naar het Leger des Heils. 

Duurzaamheid en hergebruik

De Kledingbus draagt ook bij aan duurzaamheid. Kleding krijgt een tweede leven. “We willen geen rommel,” benadrukt Ankersmit, “maar goede kleding waar we anderen blij mee kunnen maken.”

Toekomst en uitdagingen

Voor de toekomst ziet Ankersmit twee uitdagingen: structurele financiering en het vinden van nieuwe vrijwilligers. “Het is prachtig dat er altijd nieuwe mensen bijkomen, maar de groep vergrijst ook. Dus we moeten voortdurend vernieuwen.” Toch is hij optimistisch. “Met hulp van de gemeenschap lukt het ons telkens weer.”

De persoonlijke drijfveer

Waarom zet Jan Ankersmit zich hier zo voor in? Hij hoeft er niet lang over na te denken. “Als je er vanuit gaat dat tachtig procent van de mensen die instappen de kleding echt nodig heeft, ja, dan weet je waarom je dit doet. We helpen niet alleen met kleding, maar ook met warmte en gemeenschap. De Kledingbus is goud voor Súdwest-Fryslân.” Hij glimlacht breed en besluit: “Het is niet alleen een bus, maar ook een plek van hoop.” Voor meer info: kledingbusswf.nl.

Tekst: Henk van der Veer