Column havenmeesteres Corine van de Linde: Vaandrager
“Ik dacht dat De Ware Jacob terug was. De iMarina-app was er heilig van overtuigd. En eerlijk gezegd was ik dat ook. Ik zag mijn volgende column al voor me en fietste vol verwachting naar de ligplaats. Eenmaal aangekomen bleek de app gelijk te hebben. Maar er zijn meer boten met dezelfde naam Ware Jacob. Dit was dus een andere boot. Jammer... dacht ik.
Een eindje verder aan de Eewal kwam iets anders op mijn pad. Ik zag twee mannen aan dek zitten. Broers, zo bleek. En niet zomaar broers. Het waren de gebroeders Vaandrager. Dat is een naam die je toch even twee keer leest. Je verwacht elk moment, dat er een harmonie achter de boot vandaan komt, of dat ze bij het uitvaren voorop dobberen met een vaandel in de hand. Ik complimenteerde ze met de naam, kunnen ze niks aan doen, maar ik vertelde dat ik een collega had ooit die de naam Kussendrager droeg, ook zo mooi.
Ik vroeg me af of ze als kinderen ook al overal voorop moesten lopen. Bij de avondvierdaagse. Op schoolreis. Bij de intocht van Sinterklaas. ‘De Vaandragers zijn er weer!’ Ze moesten er zelf gelukkig ook om lachen. Dat is vaak het mooie aan bijzondere achternamen: de eigenaar is er allang aan gewend, terwijl de rest er nog even van moet bijkomen.
Dus nee, geen De Ware Jacob deze keer. Maar soms levert een verkeerde boot precies de juiste ontmoeting op. En eerlijk gezegd vond ik de gebroeders Vaandrager minstens zo’n mooie vangst als de boot waar ik eigenlijk naar op zoek was.
De volgende ochtend lagen de Vaandragers er nog, ze hielpen juist een bootje dat net onder de brug doorvoer, ook bekenden van me. Net aangekomen mevrouw, vroeg ik?. “Jij ziet gelijk alweer kassa in ons, als we Woudsend binnenvaren. “ “Het is al goed mevrouw, leg maar aan en struin straks maar over de markt, fijne dag.”De broers groette ik ook en ik vermeldde nog even dat ik ze ga gebruiken voor een column. Nou, dat konden ze waarderen! Gelukkig maar.
Een vriendin met man lag er ook, de man, altijd jolig, ergerde zich aan het het drukke boegschroefgedoe van een aanleggende Oosterbuur in de Kom. Zogenaamd grappig scandeerde de vriend Joachim Baugschraube, kalm ein bischen! Ik maande de vriend tot rust, gelukkig hoorde de Duitser hem niet....
En voor de leuk hoorde en zag ik nog wat fijne bootnamen; Meerheknie, Viscus, One Hoop, Bootox, Zeeend, Laputookeens, Effe Niks, Van Boothoven
Fijne zomer lieve lezers! Tot over twee weekjes” - Corine van de Linde
Lees ook
