Column havenmeesteres Corine van de Linde: Oorbellen

Het skutsje van Woudsend deed het prima in het begin, maar in eigen dorp worden ze laatste. Sommige dorpelingen zijn er ziek van. Eerlijk is eerlijk; als je dan toch laatste wordt, kun je dat maar beter thuis doen. Dan is de weg naar de nazit tenminste het kortst. En al met al; in Woudsend weten we dat een skutsje niet afgemeten wordt aan de plek in de uitslag, maar aan de sterkte van de verhalen die er later over verteld worden. In dat klassement draaien we al jaren mee in de top.

De dag erna lag er een schamel bootje met twee Jouster jongens op, ik heb ze gefeliciteerd. Fluisterend, dat wel,.... het skutsje uit Joure had de race in Woudsend namelijk gewonnen. Maar wat een gezellig feest in de namiddag en avond, zoveel lol en pret, ook dat is Woudsend.

Tot zover de plaatselijke blues, uithuilen en door. Zaterdagmiddag; na het Skutsjesilen, het is aangenaam zonnig. Ik fiets de Eewal op. Daar ligt een boot met een echtpaar erop.

De vrouw kijkt me aan en vraagt hoeveel gaatjes ik eigenlijk in mijn rechteroor heb. Ik kniel even naast de boot zodat ze mijn oor kan inspecteren. ‘Zeven’, zeg ik. ‘Eerlijk gezegd’, voeg ik er aan toe, ‘liet ik vanaf mijn vijftiende bij ieder vriendje een nieuw gaatje schieten. Echter, mijn oor bleek niet groot genoeg dus na zeven ben ik er maar mee opgehouden, met gaatjes schieten dus. Ze glimlachte; ‘Ik heb er maar drie. Maar..’, zei ze met een veelbetekenende blik, ‘dat dekt de lading ook niet’. Haar man verslikte zich bijna in zijn koffie en keek haar aan alsof hij zojuist ontdekte dat hij een boek was begonnen en een deel niet had gelezen... Ik wenste ze een fijne avond en zwaaide nog even lachend. Ik hoorde haar zachtjes tegen haar man zeggen;’zie je wel, het valt best mee’. Waarop hij antwoordt; maar vraag nooit meer naar de vele oorbellen van een havenmeesteres’.

Fijne zomer lieve lezers! Tot over twee weekjes” - Corine van de Linde