INTERVIEW | Peter Nauta rent en schaatst voor KiKa: “Je leven staat op de kop”
MAKKUM - Op een boerderij net buiten Makkum woont Peter Nauta (39) met zijn vrouw Aukje Antsje en hun twee zoontjes Hendrik (4) en Ties (2). Tot een jaar geleden hadden Peter en Aukje Antsje het goed voor elkaar. Ze wonen op een mooie plek, hebben op dat moment twee gezonde jongens en leuk werk. Aukje Antsje heeft het gevoel dat het misschien te goed gaat. Ze heeft een voorgevoel dat dit niet zo door kan gaan. Dat voorgevoel blijkt te kloppen…
Daarover straks meer, maar eerst maken we nader kennis met Peter. Peter Nauta (1984) is er één van een tweeling; hij heeft een tweelingzusje en heeft ook nog een broertje. Peter groeit op in Bolsward, gaat daar naar de basisschool en vervolgens naar AOC Friesland en de middelbare landbouwschool in Sneek.
‘Laatste-kans-embryo’s’
De keuze voor de landbouwschool is logisch, want van jongs af aan is hij met dieren bezig. Na de landbouwschool melkt hij bij verschillende boeren de koeien en daar komt regelmatig de KI langs. Op school vond hij KI (kunstmatige inseminatie) van koeien, het fokken van dieren, al “fantastisch mooi”, en als hij hoort dat er bij de KI een vacature is, solliciteert hij. Peter Nauta: “Sinds december 2007 werk ik bij CRV, de Coöperatie Rundvee Verbetering. Eerst als inseminator, maar inmiddels maak ik echoscopieën om te kijken of een koe drachtig is of een goede cyclus heeft, en ik plaats ‘laatste-kans-embryo’s’ bij koeien die niet drachtig worden, en in het kader van ons fokprogramma genetisch hoogwaardige embryo’s.”
Schaatsen en voetbal
Naast zijn interesse voor dieren doet Peter van jongs af aan ook aan sport, met name aan schaatsen. “Wij zijn zowat opgegroeid met de schaatsen aan. Daarnaast ging ik op kaatsen, maar ik heb niet zulke goede ogen, dus ik sloeg vaker mis dan raak.” Lachend: “Het balletje was wat klein. Toen ben ik gaan voetballen; die bal was groter en dat ging een stuk beter. Toen ik zowel met schaatsen als met voetbal wat hogerop kwam, moest ik kiezen. De keuze was snel gemaakt; mijn broertje Frederik en ik wilden verder met marathonschaatsen. Mijn beste prestaties? Bij de B-divisie werd ik Nederlands Kampioen. Bij de A-divisie vierde. En op het Nederlands Kampioenschap ben ik een keer elfde geworden. Toen ik dertig was, ben ik gestopt.”
Er was een Turkse huisarts die het niet vertrouwde en wilde dat de kinderarts ernaar zou kijken
Huisje-boompje-beestje
Begin 2017 leert hij Aukje Antsje op de Hoek kennen. Ze blijken veel overeenkomsten te hebben en twee en een half jaar later trouwen ze. Aukje Antsje is zwanger als ze naar hun droomplek, de boerderij bij Makkum, verhuizen. Het woonhuis hebben ze compleet verbouwd. De laatste kamer, de badkamer, is op een zaterdag klaar, en de woensdag erna wordt Hendrik geboren, een zoontje. Het is dan augustus 2020. Ties, het broertje van Hendrik, komt in april 2022 ter wereld. Huisje-boompje-beestje.
Obstipatie?
Dan wordt het december 2023 en Hendrik klaagt steeds over buikpijn. De pijn gaat niet over en Aukje Antsje heeft een voorgevoel… “Volgens de huisarts was het obstipatie en dat zou met poeders over moeten gaan”, blikt Peter terug. “Het ging niet over, en we zaten regelmatig bij de Dokterswacht waar we steeds te horen kregen dat hij veel moest drinken en poeders moest nemen. Hij bleef maar kwakkelen en op 23 december gingen we weer naar de Dokterswacht. Er was een Turkse huisarts die het niet vertrouwde en wilde dat de kinderarts ernaar zou kijken. Die zei dat ze Hendrik niet hoefde te zien omdat het obstipatie was. De huisarts hield voet bij stuk, daarna heeft de kinderarts hem toch gezien en zij zei weer dat het obstipatie was. Toen we wegliepen, kwam de huisarts achter ons aan en zei dat we na de feestdagen bloed moesten laten prikken.
Tijdens kerst werd het steeds erger. Hendrik zat hele avonden op de pot, maar er kwam niks. Op Nieuwjaarsdag gingen we weer naar de Dokterswacht en weer werden we naar huis gestuurd. Op 2 januari had Hendrik helemaal niks gegeten of gedronken. Op een gegeven moment spuugde hij en kwam er ontlasting uit. Je schrikt je kapot. Via de huisarts kwamen we in het ziekenhuis, waar ze een klysma hebben geprobeerd, maar er kwam weer niks. Ook zijn er foto’s gemaakt, maar ze zagen niets.”
“Je zakt door de grond”
“De volgende dag kreeg Hendrik een MRI en daar zagen ze die…” - Peter Nauta vertelt geëmotioneerd verder - “die tumor in zijn lymfeklieren. Die was vijf en een halve centimeter groot en blokkeerde de darmen. Als je dat hoort, zak je door de grond. Je bent hélemaal nergens, en denkt dat je hem kwijtraakt. Aukje Antsje was aardig sterk, vanwege haar voorgevoel dat er iets ergs ging gebeuren. Zij dacht: ‘Dit is het dus’. Binnen het uur reden we met gillende sirenes naar het PMC, het Prinses Máxima Centrum, (PMC) in Utrecht. De chirurg wilde diezelfde avond al opereren, omdat het een heel agressieve vorm van kanker was. Wij waren allang blij dat er wat gedaan werd.
De operatie duurde twee uur. De tumor, een lymfoom, is eruit gehaald en de operatie was geslaagd. De kans op genezing was negentig procent. Dat gaf me kracht. Het ene moment denk je dat je hem kwijtraakt, en kort daarna hoor je dat er negentig procent kans op genezing is. Ik was heel positief. Als ze tegen mij zeggen dat hij negentig procent kans heeft om te herstellen, is het bij mij honderd procent. Aukje Antsje was bang dat hij bij die tien procent ging horen. Zij heeft echt een rottijd gehad. Ik wilde daar niet aan denken.”
Vijf maanden sondevoeding, vijf maanden chemo
“Hendrik moest na de operatie vijf dagen herstellen voordat de chemo begon. De rotste bijwerking was dat alle slijmvliezen van mond tot kont werden aangetast. Dat betekent dat zijn keel, zijn mond en de binnenkant van zijn darmpjes helemaal open waren. Slikken deed hartstikke zeer. Hij heeft vijf maanden sondevoeding gehad, omdat hij niet at. Hij ging van twintig naar dertien kilo. Soms kon hij de sondevoeding niet aan, en kreeg hij voeding via het bloed. Ik heb weleens gedacht: ‘Die kanker is weg, maar straks sterft hij ergens anders aan.’
Na een week chemo mocht Hendrik drie weken naar huis om te herstellen, maar als hij koorts had, moest hij binnen het uur in een ziekenhuis zijn. Na de eerste kuur waren we een dag thuis, toen hij koorts kreeg. Wij waren natuurlijk in paniek en wilden zo snel mogelijk naar Leeuwarden. Ties brachten we snel naar beppe. De volgende dag gingen we van MCL naar PMC waar Hendrik antibiotica kreeg. Wij bleven bij hem. Na de volgende chemokuur deed ik mijn jas aan om naar buiten te gaan en toen zei Ties helemaal in paniek: ‘Jas aan, jas aan.’ Hij sliep ook niet goed, dus wij dachten: dit moet anders. Vanaf toen wisselden Aukje Antsje en ik elkaar af: één van ons was bij Ties, de ander bij Hendrik.
Als er iets met je gezin is, kun je niet goed functioneren
Hendrik heeft vijf maanden chemo gehad en daarna is hij schoon verklaard. Fantastisch! We hebben nu om de twee maanden controle. De eerste vijf jaar blijft hij sowieso onder controle, maar de frequentie zal afnemen. Als je hem nu ziet, merk je niks aan hem. Hij speelt, gaat naar de peuters, je ziet er niks meer van. Het is wel bijzonder hoe flexibel kinderen zijn.”
Genieten van kleine dingen
“Als je zoiets meemaakt, het klinkt als een cliché, leer je weer genieten van kleine dingen. Laatst zagen Aukje Antsje en ik hoe Hendrik en Ties samen in de tuin speelden, en we zeiden: ‘Goh, dit is genieten!’ Iets wat daarvoor zo vanzelfsprekend was. Ook heb ik gemerkt dat je andere dingen heel gemakkelijk kunt loslaten als zoiets gebeurt. Als er iets met je gezin is, kun je niet goed functioneren. Je wereld staat op de kop. Wat ik heel bijzonder vind is, hoe vrienden en familie voor ons klaarstonden. Zij hebben er onder anderen voor gezorgd dat hier iedere dag warm eten voor ons was. Dat heeft ons zo geholpen. Echt fantastisch! En wat nog meer fantastisch is: in maart verwachten wij ons derde kind.”
Wat het Prinses Maxima Centrum betreft: je wilt er niet zijn, maar als je er móét zijn, dan is het qua liefdevolle zorg en expertise de beste plek die je je kunt wensen
Draaiend rad op Bollletongersdei
“Kinderkanker was altijd een ver-van-ons-bed gebeuren. Maar nu weet je dat wetenschappelijk onderzoek de kans om kanker te overleven groter maakt en wil je er alles aan doen om te helpen. Momenteel geneest 81 procent van kinderkanker; dat moet naar honderd procent. Daarom hebben we sinds februari met allerlei acties geld ingezameld. In juni hebben we een cheque van bijna 15.000 euro overhandigd aan het Prinses Máxima Centrum in Utrecht. Wat het PMC betreft: je wilt er niet zijn, maar als je er móét zijn, dan is het qua liefdevolle zorg en expertise de beste plek die je je kunt wensen.”
Op 29 september deed Peter Nauta, gesteund door zijn collega’s, mee aan de Run voor KiKa in Almere om geld in te zamelen voor de stichting Kinderen Kankervrij. “En op Bolletongersdei, donderdag 3 oktober, sta ik met een draaiend rad in Bolsward om geld in te zamelen”, kondigt hij de eerstvolgende actie aan.
Schaatsen voor KiKa
En er gebeurt méér. Peter Nauta was afgelopen jaar als figurant-schaatser te zien in Musical De Tocht in Leeuwarden. Met een groep van bijna dertig figurant-schaatsers uit de musical vertrekt hij komende winter naar de Weissensee in Oostenrijk om er op vrijdag 24 januari de Alternatieve Elfstedentocht te rijden met als doel geld op te halen voor KiKa. “We streven naar een bedrag van dertigduizend euro”, zegt Peter.
Lezers van GrootBolsward-IJsselmeerkust die Peter Nauta en het Team De Tocht op 24 januari op de Weissensee willen steunen, en daarmee dus geld voor KiKa willen doneren, kunnen dit doen via de QR-code bij dit artikel.
Tekst: Lutske Bonsma
Foto’s: Jelly Mellema
Lees ook
