In de bloei van je leven blijven bij Bloezem Woonzorg: “Het is alsof ik gewoon thuis ben”

“Leefplezier”, noem ze het. “Dat is niet een woord, dat zit in je. Daar word je ’s morgens mee gewekt en word je ’s avonds mee ingestopt. We laten iedereen in zijn waarde. Wat een bewoner zelf kan of gewend is te doen, blijft hij of zij hier gewoon zelf doen. Hier hoef je niet om acht uur aan het ontbijt te zitten. Iedereen komt hier uit bed op het moment dat hij of zij denkt dat de dag is begonnen. We hoeven ook niet om twaalf uur aan tafel te zitten want we maken de lunch zelf, we koken zelf. De was doen we ook zelf trouwens. Het gebeurt dat we later eten, kan allemaal. Vrijdagmiddag hebben we altijd een borrel. We kwamen er achter dat met alle borrelhapjes we ’s avonds ook niet nog een keer een warme maaltijd op tafel hoefden te zetten. Dan volstaat een soepje of een gevuld stokbrood. Dat spreek je met elkaar af.”

Totaalpakket

Voor de mensen die dat gewend zijn, is er ’s middags rond de klok van vier een drankje. Voor de liefhebber zo nodig elke dag. “Dat doe je thuis ook. Ook als er familie komt. Heb je ergens zin in, pak je het maar. Net als dat je vroeger bij je vader of moeder kwam. Blijven lunchen is ook geen enkel probleem. We bieden een totaalpakket waarmee we de familie volledig willen ontzorgen. Daar zit alles bij in, op de kapper en de pedicure na.”

In de woonkamer zitten een paar bewoners aan het ontbijt. Dit terwijl de morgen al een tijdje begonnen is en de meesten de eerste maaltijd van de dag al een poos achter de knopen hebben. Aan een andere tafel wordt druk gepuzzeld. Een baas van een legpuzzel, eentje van Van Haasteren, duizend stukjes. In de voorkamer is er nog volop ochtendritueel en wordt door drie dames het laatste nieuws gekeken op de bekende zenders. Buiten wordt volop genoten van de zon. Het kan allemaal bij Villa De Zwette. 

Mevrouw Veld: “Het is hier heerlijk ruim. We worden prima verzorgd. Een hapje en een sapje op zijn tijd.” - Richard de Jonge

Mevrouw Van den Bosch – de Jong woont er vanaf het begin, nu een jaar geleden. Ze is het zonnetje in huis en komt ’s morgens steevast beneden met de tekst ‘goeiemorgen een dag zonder zorgen’. “Het bevalt me hier prima”, zegt ze zonder dat er een vraag is gesteld. “Ik lees graag, puzzel veel en lees elke dag de krant. Je mag hier doen en laten wat je wilt en er wordt genoeg voor ons georganiseerd. Van de week zijn we op een avond met het Sneker treintje rondgereden. Dat was erg leuk. ” Ze had Goutum als laatste woonplaats, maar is een geboren en getogen Sneekse. Ze vertelt over haar jeugd in de Kloosterdwarsstraat. Over de kruidenier op de hoek, slager De Jager op een andere hoek, de SPAR er tegenover. En laat weten dat ze later boven garage Loots woonde, op de Singel. 

Dat ze ook graag sjoelt, blijkt als even later de daarvoor bedoelde bak buiten op een van de tafels wordt gezet. Al snel heeft ze medebewoonsters als publiek en wordt ze van alle kanten aangemoedigd. Het is een gezellige boel op het terras met aangrenzende tuin. Mevrouw Kuipers – Veenema die opgroeide in de Napjusstraat in Sneek heeft als laatst in Nijetrijne gewoond. “Niet hiermee te vergelijken. We hadden een groot huis, een enorme tuin, veel water. Ook een boot. Samen met mijn man ben ik acht keer op cruise geweest. Ik heb de hele wereld gezien. Ik voel me hier thuis, maar het is wel heel anders.” Wat niet is veranderd, is het krantje. “De Telegraaf, geen andere”, zegt ze uitgesproken. “Mijn man was ondernemer, hij deed ook in aandelen en dan moest je De Telegraaf lezen. En ik volg het nieuws op de televisie.” Ze vertelt dat ze vaak bezoek krijgt. “Ik heb fantastische kinderen. En kleinkinderen. Die komen erg vaak.” Ze is een vroege vogel. “Ik ben om zeven uur/half acht al beneden. Mevrouw Velds ook. We ontbijten vaak samen.” 

Conny Reijntjes: “We laten iedereen in zijn waarde. Wat een bewoner zelf kan of gewend is te doen, blijft hij of zij hier gewoon zelf doen.” - Richard de Jonge

Mevrouw Velds – inderdaad van de bekende Sneker bakkerij – woont sinds februari in Villa De Zwette. “Ik was thuis gevallen. Evenwichtsstoornissen. Mijn oudste zoon Peter was hier op een open dag geweest en zei ‘mam, daar moet je wonen’. “We hebben veel spullen uit mijn oude huis meegenomen. Het is alsof ik gewoon thuis ben. En dat is het natuurlijk ook”, lacht ze. “Het is hier heerlijk ruim. We worden prima verzorgd. Een hapje en een sapje op zijn tijd. Je wasje wordt opgehaald. Het eten vind ik vaak wat flauw. Ik heb altijd een pot sambal naast mijn bord staan.” 

Nederland in Beweging is in de plaats gekomen voor de sportschool die ze tot voor haar ongemakje frequent bezocht. “Ik mag niet meer fietsen, maar ik wandel veel. Breng ik broodkorsten hier aan de overkant bij de kinderboerderij of ik loop even de stad in. Met mijn rollator, mandje voorop, erg handig. Ik geniet ook erg van de uitjes. We zijn onlangs met alle bewoners een visje wezen eten in Laaksum met daar achteraan een rondje Gaasterland. Ook waren we naar de Orchideeënhoeve en hadden we kort geleden een rondritje door Sneek. Ik zat naast de bestuurder.” Vrijdagmiddag is het happy hour. Vaak nestelt mevrouw Velds’ oud-buurman Bert Voets zich dan achter de piano en wordt er meegezongen, geklapt en gedanst. Dat laatste ook door mevrouw Velds. “Ik heb altijd graag gedanst. Vroeger met de Sneekweek, bij restaurant Piso. Prachtige tijd. Mooie herinneringen.” 

Europees marktleider - Villa De Zwette is één van de ruim veertig locaties van Bloezem Woonzorg in ons land en er worden nog meer gebouwd. Bloezem Woonzorg maakt deel uit van Emeis, Europees marktleider op het gebied van ziekte- en ouderdomsverzorging met het hoofdkantoor in Parijs. De locatie in Sneek heeft twee woonhuizen met in totaal 48 appartementen en vier logeerkamers. Die laatsten zijn bedoeld in geval er acute zorg moet worden verleend of er familieleden willen blijven slapen.