Face to Face met Nick van den Bergh: Portret van een ‘bioscoopman’

Het is een emotioneel moment voor Nick, die niet alleen zijn bedrijf afsluit, maar ook een plek die zoveel voor hem en de gemeenschap betekende. "We moeten een keuze maken. En die is eigenlijk onmogelijk", zegt Nick. Het is niet alleen het verlies van een werkplek, maar het verlies van een stuk van zijn leven. Cine Sneek was zijn thuis, en in veel opzichten ook de huiskamer van Sneek.

Het is een familiebedrijf, iets waar Nick ongelooflijk trots op is. Zijn vrouw, Bianca en hun kinderen Koen en Roos waren altijd betrokken bij de bioscoop. Bianca werkte niet alleen achter de kassa, maar was ook de vrouw van de programmering. En ook Koen en Roos hebben beiden hun bijdrage geleverd aan het bedrijf, op verschillende manieren. Nick: “We doen het samen, ik doe het niet alleen.” Hij noemt het dan ook een "levenswerk”, waarin de gezinsleden een belangrijke rol speelden. De familieband duidelijk zichtbaar in alles wat Nick vertelt.

De impact van corona

Cine Sneek was een gezamenlijk avontuur, maar de bioscoop maakte zware tijden door in de jaren van de coronapandemie. De coronamaatregelen kwamen als een enorme klap voor Cine Sneek. Nick vertelt openhartig over de financiële gevolgen van de pandemie: "Na corona heeft het heel lang geduurd en nog steeds eigenlijk om weer het aantal bezoekers terug te krijgen waarop we zaten." Vóór de pandemie verwelkomde de bioscoop zo’n 140.000 bezoekers per jaar. Dit aantal zakte na de coronamaatregelen naar slechts de helft, wat een gigantische impact had op de omzet en het voortbestaan van de bioscoop.

Nick was vastbesloten om niet op te geven, maar de staatssteun was niet genoeg om het bedrijf te redden en de schulden stapelden zich op. Hij moest toezien hoe hun spaargeld verdween. Toch bleef hij optimistisch: “We hebben het niet opgegeven, we hebben alles geprobeerd.” Desondanks heeft de financiële druk, gecombineerd met het feit dat het pand een huurpand is, het onhaalbaar gemaakt om noodzakelijke investeringen te doen om de bioscoop toekomstbestendig te maken.

De menselijke kant van het ondernemerschap

Wat bij Nick opvalt, is zijn oprechte betrokkenheid bij de mensen om hem heen. Hij is een man die zijn werknemers kent, die het contact met zijn klanten waardeert en die met trots vertelt over de bijzondere band die hij heeft met de bezoekers van de bioscoop. De 50+ matinees, bijvoorbeeld, waren een groot succes en creëerden niet alleen een sociale plek voor ouderen, maar gaven Nick en zijn gezin ook een gevoel van voldoening. Hij vertelt met warme woorden over een oudere dame die, na het verlies van haar man, steeds vaker naar de 50+ voorstelling kwam. “Ze kwam een beetje verdrietig binnen, maar een jaar later zag je haar helemaal opbloeien", vertelt Nick. Dat zijn de momenten die hem het meest bijblijven.

Van Amsterdam naar Sneek

Nick van den Bergh groeide op in Amsterdam-West en vertelt met trots over zijn jeugd. "We woonden eerst in de levendige Bos en Lommer. Later zijn we verhuisd naar de Churchilllaan, een buurt met meer status.” Hij lacht als hij dit zegt. Dit contrast in zijn jeugdjaren weerspiegelt de verscheidenheid aan ervaringen die hem vormden. Van jongs af aan was Nick al betrokken bij de scheepvaart. Zijn vader had een klein bedrijfje met passagiersschepen. Het lijkt misschien een verre stap naar het runnen van een bioscoop in Sneek, maar het ondernemersbloed stroomde duidelijk door zijn aderen.

Op zijn negentiende besloot hij samen met zijn vader een oude veerboot van Vlieland te kopen. “Het was een wrak, het lag daar op een industrieterrein vol zwervers”, herinnert hij zich. “Maar we hebben het schip opgeknapt en uiteindelijk weer in de vaart gebracht. Mijn vrouw Bianca en ik gingen erop wonen.” Het schip werd een symbool van zijn doorzettingsvermogen en zijn passie om dingen nieuw leven in te blazen.

Na zijn tijd met de schepen vestigde Nick zich in Friesland, waar hij uiteindelijk in 2000 in Sneek terechtkwam. Het begin was bescheiden: “Ik kwam hier voor een balletvoorstelling van mijn dochter”, vertelt hij. “Ik ben toen gevraagd om een keer te helpen met wat decorbouw, en uiteindelijk ben ik nooit meer weggegaan.” Dit zou het begin zijn van zijn jarenlange carrière in de bioscoopwereld.

Het verlies van een cultuurplek

Cine Sneek was veel meer dan een bioscoop. Het was een culturele ontmoetingsplek, een sociaal centrum voor de stad. Nick vertelt dat de cinema altijd al een belangrijke rol heeft gespeeld in de gemeenschap, vooral voor de ouderen die het als hun sociale uitje beschouwden. “Het was niet alleen een plek om films te kijken, het was een plek waar mensen elkaar ontmoetten”, legt hij uit. Hij herinnert zich met trots hoe de 50+ matinees voor zoveel mensen een lichtpuntje waren in hun week.

Maar ook de jongere generatie was welkom. Kinderfeestjes, films voor schoolklassen, en uiteraard de grote films voor een breder publiek. Nicks betrokkenheid bij de gemeenschap en zijn oprechte wens om een fijne plek te bieden voor iedereen, ongeacht leeftijd of achtergrond, is een van de kenmerken die zijn jaren als eigenaar van Cine Sneek zo bijzonder maakten.

De beslissing om te stoppen was dan ook zwaar. Wat hij het meest gaat missen is het ontvangen van de mensen, het contact met de vaste bezoekers en de manier waarop de bioscoop voor zoveel mensen iets betekende. “Wat ik nu hoop dat de mensen zich later herinneren van Cine Sneek, is de 103 jaar filmplezier en feestavonden”, zegt hij met een mengeling van trots en verdriet. Het sluiten van Cine Sneek is het verlies van een cultuurplek in de stad.

Het is duidelijk dat hij deze stap niet met plezier zet, maar dat het de enige keuze is die er nog overblijft. Hij hoopt dat de herinneringen aan Cine Sneek als een plek van verbinding en cultuur, een plek die het leven van zoveel mensen verrijkte, zullen blijven voortleven.

Gevoel van opluchting 

Maar tegelijkertijd is er ook een gevoel van opluchting bij Nick van den Bergh, al is dat nog moeilijk te accepteren. Nick is duidelijk een man die niet snel loslaat, maar die nu, na zoveel jaren, zijn conclusies moet trekken. “Als ik niets investeer, dan kan ik niet verder”, zegt hij, waarmee hij de harde realiteit beschrijft waar vele onafhankelijke bioscopen in Nederland mee te maken hebben. Het pand is niet van hen, de investering is te groot, en zonder de nodige steun is de toekomst onzeker.

Nick is emotioneel, maar tegelijkertijd pragmatisch. "Het is gewoon zo, ik ben deze maand 61 jaar geworden en ga met pensioen", zegt hij ogenschijnlijk rustig. Ondanks het verdriet is er een gevoel van acceptatie dat de tijd gekomen is om afscheid te nemen.

De herinnering blijft...

Nick van den Bergh is een man die ‘alles’ voor Cine Sneek heeft gegeven. Zijn verhalen over de mensen die hij heeft ontmoet, de gemeenschappen die hij heeft opgebouwd, en de liefde voor het vak, maken duidelijk dat dit niet zomaar een ondernemer is. Het is iemand die zich met hart en ziel inzet voor zijn stad, voor zijn familie en voor de mensen die zijn bioscoop bezochten. Het afsluiten van Cine Sneek is voor hem niet alleen het einde van een bedrijf, maar ook het einde van een levenswerk.

Zijn wens om een positieve herinnering achter te laten aan de mensen van Sneek is zichtbaar in alles wat hij zegt. Hij heeft altijd geprobeerd de bioscoop te laten functioneren als een plek van gezelligheid, verbinding en samenzijn. En die herinnering zal zeker blijven, zelfs als de deuren van Cine Sneek per 1 juni aanstaande dichtgaan. Wat er voor in de plaats komt? “Het antwoord moet ik je schuldig blijven”, zegt Nick.

Beeld: Laura Keizer
Tekst: Henk van der Veer