80 jaar Advendo Sneek en 70 jaar Jong Advendo: “Dit is geen vereniging, dit is thuis”

De Vereniging Advendo korpsen bestaat sinds 1946. Het oorspronkelijke plan was om het 75-jarig bestaan van Advendo te vieren, maar helaas gooide corona roet in het eten van de organisatie. Omdat Jong Advendo dit jaar ook zeventig jaar bestaat, is 2026 gekozen als jubileumjaar. We zitten aan tafel met Wiebo Kooi en Lyia de Jong, beiden al meer dan veertig jaar lid. Als stille sidekick aan tafel luistert ook Pier Koopmans (83) mee, oer-Advendo’er en sinds de oprichting van Jong Advendo in 1956 lid van de vereniging. Hij was toen dertien. Koopmans knikt af en toe goedkeurend tijdens het interview of vult het aan. Het gesprek slingert moeiteloos tussen vroeger en nu, tussen kippenvelmomenten en toekomstplannen.

Het DNA van een drum- en showfanfare 

Ook voor Lyia de Jong begon het allemaal op jonge leeftijd. “Ik kon niet wachten tot ik erbij mocht”, vertelt ze. “Met tien jaar mocht je lid worden. Ik ben op 2 november jarig, maar ik mocht op 1 november al beginnen. Dat voelde zó bijzonder.” Wat begon als muziekles groeide razendsnel uit tot iets groters. “Na een paar jaar bouw je vriendschappen op. Je viert verjaardagen samen, gaat elk weekend op pad. Dan voel je: dit is meer dan een muziekvereniging.” Wiebo Kooi herkent dat meteen. “Als je samen bij Advendo hebt gezeten, schept dat een band voor het leven. Je hoeft geen beste vrienden te zijn, maar er ís altijd een connectie.”

Vaandels aan de wand in het clubgebouw - Foto Henk van der Veer

Het woord ‘DNA’ valt regelmatig als het over Advendo gaat. Volgens Lyia is dat geen loze term. “Het gaat om samen zijn. Samen muziek maken, samen optredens doen, samen alles beleven. Dat gevoel krijg je vanzelf.” Wiebo vult aan: “Mensen van buitenaf denken soms dat we een gesloten club zijn. Dat is echt onzin. Iedereen kan dat Advendo-DNA krijgen, ook als je later instroomt. Maar er is wel een ongeschreven regel: je bent er. Altijd.” En een verjaardag op repetitieavond? “Dan kom je gewoon”, zegt Lyia lachend. “Je bent een team.”

Kippenvel en ontroering

Hoogtepunten zijn er talloze, maar voor Wiebo springt het kampioenschap met Jong Advendo in IJsselmuiden in 1985 eruit. “We versloegen daar zelfs seniororkesten. Dat was ongelooflijk.” Ook de reis naar Canada in 1996 staat in zijn geheugen gegrift. “Veertien dagen met de hele club optreden, onder andere in de Saddledome in Calgary. Dat vergeet je nooit.”

We vragen jongeren om ideeën voor shows en marsparades. Zo voelen ze zich écht onderdeel van het geheel.

Er is ook een meest aangrijpend moment. Dat komt onverwacht uit Duitsland. Lyia vertelt over een jonge, ernstig zieke Advendo-fan die op zijn begrafenis nog één wens had: muziek van Advendo. “We zijn met een klein groepje gegaan, door de sneeuw, midden in de winter. We speelden zijn lievelingsnummer bij het graf. Dat was zó intens. Dan besef je wat muziek kan betekenen.”

Samen door moeilijke tijden

Advendo kende zéker ook schaduwkanten. Het verlies van jonge, toonaangevende instructeurs, zoals Theo van der Kamp en Marc Brinkhuis hakte er diep in. “Dat zijn momenten waarop je als vereniging echt wordt getest”, meent Wiebo Kooi. Ook de grote branden in de jaren zeventig vormden een kantelpunt. Pier Koopmans weet het nog goed. “Schouders eronder en doorgaan. Dat karakter zit nog steeds in deze club.”

70 jaar Jong Advendo: de toekomst begint hier

Zonder jeugd geen toekomst, daar zijn Lyia en Wiebo het roerend over eens. “Jong Advendo is de basis van alles”, zegt Wiebo. “Zonder jeugd heb je geen seniororkest.” De jeugdafdeling is breed opgezet: van Superkids en AMV tot Music Kids en natuurlijk Jong Advendo. “Zo houden we de onderkant breed”, legt Wiebo uit. “Dat is bewust beleid.” Maar het gaat om meer dan muziek. Lyia: “Kinderen leren hier discipline, samenwerken en zelfstandigheid. Ze gaan zelfstandig met de bus naar optredens, leren zorg dragen voor hun instrument en uniform. Dat nemen ze hun hele leven mee.”

Wiebo Kooi en Lyia de Jong - Foto Henk van der Veer

Om jongeren te blijven boeien, beweegt Advendo mee met de tijd. Wiebo: “De muziek moet herkenbaar zijn. Dan komen ze thuis en zeggen: ‘Pap, dit nummer speel ik nu!’ Dat enthousiasme is goud waard.” Ook inspraak is belangrijk. “We vragen jongeren om ideeën voor shows en marsparades. Zo voelen ze zich écht onderdeel van het geheel.”

Kinderen leren hier discipline, samenwerken en zelfstandigheid.

Aan het einde van ons gesprek komt Fenna Kooi, dochter van voorzitter Wiebo Kooi, ook nog even langs. Fenna speelt althoorn bij Jong Advendo en komt net van haar muziekles. “Het is gewoon gezellig”, zegt ze. “En muziek maken is leuk. Oefenen is soms leuk, soms niet, maar hier zijn met elkaar vind ik fijn.” Dat ze bij Jong Advendo zit, is haar eigen keuze en niet die van haar vader. “Ja,” zegt ze beslist, “ik wilde graag althoorn spelen.” Wiebo glimlacht. “Dit is precies waar het om draait. De jeugd voelt zich hier thuis en groeit vanzelf mee.”

Een jubileumjaar om trots op te zijn

Het jubileumjaar 2026 is rijk gevuld. Het programma start in maart met een jubileumdiner, waarvan de opbrengst bestemd is voor nieuwe uniformen. In april volgen twee grote showavonden in de Sneker Sporthal. Daarna komt Take One op het ONS-terrein, waar noordelijke showorkesten zich presenteren. In juli staan zowel Advendo als Jong Advendo op het jaarlijkse Wereld Muziek Concours in Kerkrade.

In september volgt een groots jeugdfestival in Sneek en in oktober sluit de vereniging af met een langverwachte reünie, die door corona eerder niet kon doorgaan. “Het wordt een intens jaar,” zegt Wiebo Kooi, “maar dankzij al die vrijwilligers kan het.”

Waar staat Advendo over twintig jaar? Lyia de Jong hoeft niet lang na te denken: “Als we dan nog steeds zo zijn als nu, is dat al fantastisch.” Wiebo knikt. “Ik hoop dat we dan nog steeds een professionele vereniging zijn, met veel vrijwilligers en een jeugd die door muziek wordt geïnspireerd.” Pier Koopmans glimlacht. Acht decennia Advendo en het vuur brandt nog altijd.

Tekst :Henk van der Veer
Foto’s: Henk van der Veer en Advendo