Cultuur en uitgaan

Theo Brouwer is dirigent van ‘Ut Stedelek’ in Sneek: “Hier kan ik mijn muzikale ei kwijt”

Door: Henk van der Veer

SNEEK - Theo Brouwer (1969) dirigeert sinds januari 2025 zowel het Groot Harmonie Orkest als het jeugdorkest On the Move van ‘Ut Stedelek’ in Sneek. De bevlogen dirigent en musicus woont nu nog in het Groningse Zuidhorn, maar verhuist deze zomer naar IJlst. In dit interview laten we Sneek kennismaken met Theo Brouwer. 

Dirigent Theo Brouwer
Dirigent Theo Brouwer Foto: Jan Douwe Gorter

Hoe kwam jij ooit in aanraking met muziek?

“Het was Koninginnedag, 1973. Het muziekkorps Apollo uit Burgum marcheerde door de straten van Hurdegaryp, waar wij woonden. Het jaar erna wilde ik heel graag verkleed als muzikant, met deksels van oude pannen die ik bij beppe in het schuurtje had gevonden. Eerst met de ‘potdeksels’, compleet met rood-wit-blauwe lintjes, achter het korps aan en al snel liep ik er tussen. Jammer dat we er geen foto’s van hebben. Voor een kind is het geluid dat hij zich het meest kan herinneren de trommel en de trompet. Via een achterneef kreeg ik later een trompet die hij op zolder had liggen. En zo is het gekomen.”

Nog even terugblikken op de twee prachtige Bevrijdingsconcerten op 15 en 16 april: waarom waren dat in jouw optiek twee geslaagde optredens?

“Mijn ouders, waarvan heit overleden is, maar mem nog leeft, hebben beiden de oorlog bewust meegemaakt. Ik ken door hen de oorlogsverhalen uit Friesland en Groningen. Ik heb dus iets met de oorlog en de bevrijding en deze tijd, april/mei vind ik persoonlijk altijd heel bijzonder. Dat wij in vrijheid mogen leven. Met muziek kun je die vrijheid delen.

Tijdens de beide concerten was er een afwisseling van verschillende muziekstijlen met veel deelnemers. Voor het Stedelijk was het een programma van de klankstukken, waarbij de warme klank sterkt tot zijn recht kwam. Met een harmonieorkest heb je veel klankkleuren, van hout- en koperblazers en slagwerkinstrumenten. Daar werd koorzang aan toegevoegd met folkkoor Rolling Home en het bevrijdings-projectkoor JointoSing en nog verschillende solisten. Die combinatie werkt in de Martinikerk geweldig. De klank van veel hout om je heen in plaats van plavuizen op de vloer of grafstenen, van harde rondingen, zoals stucwerk om het korps, dat heb je in deze kerk niet. Dat heeft invloed op de klank die onder dergelijke ‘stenen’ omstandigheden lang doorklinkt, soms té lang. In de Martinikerk past het daarom met koorzang heel goed. De klank wordt daar rond, niet te kort maar ook niet superlang.”

Hoe kijk je terug op de eerste vier maanden bij het Stedelijk Muziekkorps?

“Ik had er zelf ongelofelijk veel zin in, want mijn eerst blaasorkest was een harmonieorkest. Ik ben van huis uit trompettist, maar ik moest mij wel conformeren aan de klarinetten en houtblazers want die hebben de hoofdrol in een dergelijk orkest. Ik ben drieëndertig jaar op zaterdagen ‘bezig geweest’ met het Frysk Jeugd Orkest, een symfonieorkest. Eerst als speler, later als gast- en assistent dirigent én 24 jaar als chef-dirigent. Daar moest ik mij ook schikken aan ‘de strijkers’ en die rol vind ik heel passend.


Foto: Jan Douwe Gorter

Als je er een keer moet zijn met een trompetsignaal, dan moet je er zijn. Als je moet begeleiden, dan moet je begeleiden, dat vond en vind ik indrukwekkend, omdat je het met elkaar doet. Ik maak met het Stedelijk mensen ook bewust wanneer ze aan de beurt zijn.

Wanneer sta je voor de goal en pass je de bal naar degene die in scoringspositie staat en wanneer help je elkaar even in de verdediging? Het korps moet in balans spelen. Met andere woorden: uitleggen wie de bodem van de muzikale taart heeft; wie de vulling, wie de slagroom en wie de kers. Die taart bouw ík steeds en op een of andere manier pikken de muzikanten van het Stedelijk dat geweldig op.”

Waarom heb jij gesolliciteerd om juist dirigent van het Stedelijk te worden?

“Na het Frysk Jeugdorkest ben ik weer teruggegaan naar mijn roots, de blaasmuziek. Toen kwam ik er achter dat je in een dorp veel kunt bereiken met enthousiasme, dat mensen graag willen, maar lang niet altijd kunnen. In een stad is de vijver waar je uit kunt vissen groter. Er is vaak een grote kerk, een theater of muziekschool is. Enthousiasme is mooi, maar ik leef van de muziek en geniet van het afmaken van de finesses.

Het niveau, de tweede divisie, van het Stedelijk Muziekkorps in Sneek zit aan de bovenkant van het amateur zijn. De kampioensdivisie is het hoogste en de vijfde divisie het laagste. Ik vind het heel plezierig werken op dit niveau. Deze muzikanten zijn bereid om iets aan te nemen en willen er voor oefenen. Daarmee kan ik mijn ei kwijt. Met het Convenant hebben we nog een eigen ruimte beschikbaar, je kunt er oefenen wanneer je wilt. Er is een prima muziekarchief, een bestuurskamer, allerlei commissies die goed opereren. Dat zegt ook iets over het niveau.”

Wat heeft het Stedelijk jou tot nu toe gebracht?

“Heel veel plezier en genoegdoening dat de aanwijzingen die ik geef opgevolgd worden. Het programma van het Bevrijdingsconcert was een kolfje naar de hand van dit Stedelijk. De korpsleden hebben begrip voor wat ik bedoel; ik merk dat ik met een half woord veel dingen voor elkaar krijg. Als ik met mijn handen dingen laat zien, dat ze dat dan ook opmerken. Het heeft te maken met opvatting, smaak en communicatie met de muzikanten, zoiets staat niet op papier.”

‘Paspoort’ 

Theo Brouwer (Leeuwarden, 1969) kreeg zijn eerste trompetlessen aan muziekschool De Wâldsang in Buitenpost. Daarna startte hij in 1984 de vakopleiding docerend musicus en trompet aan de toenmalige Muziek Pedagogische Academie in Leeuwarden. Hij vervolgde zijn studie aan het conservatorium in Groningen, waar hij in 1993 zijn diploma haalde. Drie jaar later studeerde hij bij Gerrit Fokkema in Amsterdam af als dirigent harmonie-fanfare-brassband.

Tussen 1997 en 2021 leidde hij het Frysk Jeugd Orkest, met hoogtepunten zoals optredens voor het Koninklijk Huis en het winnen van de eerste prijs als beste jeugdorkest van Nederland. Vanaf september 2001 is Theo bandleider van DEBASIC Pop en Jazz Orkest in Sneek.

In december 2005, 2006 en 2007 dirigeerde hij het orkest The Symphonic Music Connection tijdens de Promsconcerten van omroepvereniging MAX in de jaarbeurs te Utrecht. Solisten waren onder anderen Tom Parker & the New London Chorale, Vicky Leandros, Rod McKuen en Dionne Warwick.

Sinds 2015 staat hij ook aan het roer van het succesvolle grachtenconcert in samenwerking met Sneek Promotion, Vereniging Ondernemend Sneek en Lions Club Sneek Waterstad.

Theo Brouwer dirigeerde meerdere fanfare- en harmonieorkesten. Sinds januari 2025 dirigeert hij zowel het Groot Harmonie Orkest als het jeugdorkest On the Move. Vanaf september staat Theo ook voor het opstartorkest van het Stedelijk. Keep Going.

Tekst Henk van der Veer
Foto’s Jan Douwe Gorter