Column l Corine van de Linde: De Havenmeesteres

Op internet zie ik dat de bruggen in Friesland niet draaien omdat het stormt uit de Súdwest Hoek. Ik ga maar eens poolshoogte nemen bij mijn bootjesvolk. Ik stop bij de eerste mensen aan de Eewal, zij willen nog door de brug maar die geeft dubbel rood aan. Ik adviseer om te blijven liggen en de storm uit te zitten. 

Op het volgende bootje, een Marienholm, zit een meisje dat nog graag naar Sloten wil varen die avond. Ik spreek met haar af dat ze beter kan blijven, maar dat ze het zelf moet weten. Mocht ze toch blijven dan zie ik haar morgenochtend. Ze belooft dat ze voorzichtig zal zijn. De boot erna is van Belgen, zij liggen al drie dagen aan de kade. Om deze Zuiderburen maak ik me geen zorgen. Aan de andere kant van de brug ligt een stoere platbodem met evenzo kordate zeebonken erop. Zij moeten nog naar Heeg die avond en wachten het goede moment af. Prima.  

Door naar de dorpskom, daar tref ik mensen die wat opgewonden zijn, of het nou voor vanavond is? Ons nationale voetbalteam moet het opnemen tegen de Turken straks. Of is de reden de huidige harde wind? Het is me niet geheel duidelijk. Ze betalen me contant, wat een uitdaging is omdat de briefjes bijkans mijn tasje uitwaaien! Dan kom ik bij een platbodem. ‘De Zandloper’, weer een grappige naam voor een boot die kan droogvallen op het wad. De eigenaar van het schip helpt net een binnengelopen boot bij het aanleggen.  

De storm is inmiddels op zijn hoogtepunt. Ik help even mee. Ze liggen inmiddels rotsvast aan de kade. Ik zeg; ’wat ben ik blij dat jullie veilig in de kom liggen. Hier blijven, voetbal kijken en slapen; dat is mijn advies.’ Ik kijk er vast moederlijk bij, want de man zegt dat hij zich veilig voelt en bedankt mij hartelijk.  

Bij de volgende boot zeg ik dat het zo hard waait dat het dan niet kan gaan regenen. Gisteren was ik kletsnat van de buien maar nu alleen lichtelijk verwaaid. Inmiddels ben ik op de L-steiger. Daar zegt een man dat hij goed ligt en voetbal gaat kijken in de kroeg. Ik zeg dat het wel druk zal zijn. Hij zegt dat hij de eerste wedstrijd van het EK ook gaat kijken en dan de kruk bezet houdt. Dat moet goed komen.

Ondertussen regent het horizontaal maar mijn conclusie luidt: storm en ‘in hetzelfde schuitje zitten’ verbroedert (mag je dat nog wel zeggen, verbroederen, verzusteren…?)!  

Tot over twee weekjes lezers, groet, Corine”