Column- Corine van de Linde De Havenmeesteres
Zondagochtend ligt de Lemster aak de ‘Hendrickje Stoffels weer in de zonovergoten dorpskom. Met acht stoere mannen in de kuip. ’Goedemorgen, goed geslapen mannen?’ En ‘weten jullie wel wie Hendrickje Stoffels was?’ vraag ik. Een heerschap antwoordt: ‘Dat was de dienstmaagd van Willem van Oranje!’ Ik antwoord: “Zeker niet, ze was de werkgever van Rembrandt. En kunstverkoopster, ze hielp de schilder vanwege zijn financiële problemen. Wat een emancipatie in die tijd.” Dat vinden de mannen ook. ‘Weer wat geleerd’, zeggen ze.
Op een andere ochtend aan de Eewal: ‘Goed geslapen meneer?’ ’Nou, kon beter. Ja, harde wind he?’ Ik pak mijn tarievenboekje en mijn pen uit mijn tas. ’Oh, gaat u mij vragen om te betalen?’ ‘Ja.’ ‘Oh daarom bent u zo vriendelijk, maar ik lig hier maar even omdat mijn boot zo uit het water wordt getakeld.’ ‘ Sorry ‘ zeg ik, ‘maar vertel, wat is het voor bootje? ‘Een Puma, een Spaans bootje et cetera’. .
Verder zijn er geen boten in de haventjes. alleen dit praatje. Maar dat is ook een leuk begin van de dag van een havenmeester!
Eind juni komt er net een zeiljachtje aan, ik ben op dat moment aan het eind van de L-steiger, ze vragen of ze in de jachthaven mogen aanleggen. Nou dat kan ik niet zeggen, ik ga daar niet over. Ze mogen wat mij betreft wel op de kopse kant van de steiger liggen. Ondertussen bel ik het havenkantoor. Maar de bootjesmensen vinden het eigenlijk wel best zo aan het eind van de steiger, het is erg warm en daar waait een briesje.
Ik pak mijn pinapparaat en ze pinnen bij me. De man zegt; ’je speelt het wel goed, het vak van havenmeester.’ ‘Ik zeg ja het is best lucratief, je koopt een pinapparaat, dat is dan wel een hele uitgave maar daarna kan je ongelimiteerd geld innen bij de bootjes.’ Vandaag zijn alle mensen vrolijk, het zomert dan ook flink deze dagen.
De volgende ochtend kom ik bij een mooi klein bootje, de man erop zegt dat hij na 3 uur in de nacht binnenliep dus of het voor half geld kan? Nou, nee. En wanneer de brug open gaat. Negen uur meneer. Vroeger ging hij naar het brugwachtershuisje, daar woonde Zijlstra , je riep hem en dan kon je voor negen uur al door de brug. Dit mannetje heeft zijn leven lang zijn omgeving gemanipuleerd denk ik. Brutalen hebben de halve wereld, vermakelijk wel…
Tot over twee weekjes lieve lezers, fijne zomer en wees lief voor elkaar, groet, Corine
