Column- Corine van de Linde De Havenmeesteres
Begin juni kom ik de hoek om gefietst richting dorpskom. Wat bespeurt mijn oog? Een 30 meter lang schip dat bijkans de gehele toegang van de Kom blokkeert. Ik fiets er meteen naar toe, de jonge mannen wachten me met bravoure op. ‘Goedemorgen mannen! Waarom liggen jullie in hemelsnaam op deze plek?’
‘Nou, er was geen plek aan de Loswal, ze kwamen laat aan, blabla.’
Een van hen vraagt me hoe dat nou zit met een vrouwelijke havenmeester, hoe noem je die? ‘Havenmeesteres? Heeft wel een bijklank, hahaha. Ah, ben jij dat? Ah, ik lees je column altijd op Groot Sneek! Wereldberoemd word ik nog eens.’
De jongens pinnen ( zonder toeristenbelasting, want ze komen allemaal uit Sneek) en beloven over een uurtje vertrokken te zijn.
Half juni , wat een zaterdagochtend, het giet gestaag. De Slachte wandeltocht is deze ochtend ook van start gegaan. Het Woudsender feestweekend vindt ook plaats. Ik ga pas om 9.00 uur de deur uit. Ik fiets langs mijn haventjes, alles ziet er druilerig en kletsnat uit maar dan hoor ik opeens muziek. Vitale ouderen uit ons dorpje zijn aan het gymmen op ritmische muziek in de feesttent, wat een vrolijkheid opeens.
In de avond tref ik een vrolijke vader met volwassen zoon in hun zeilboot. Ze rekenen bij me af en vragen of ik die avond meega naar de feesttent, er speelt een bandje. ‘Nee’ zeg ik, ‘dat is voor jongeren en ik ben 60 jaar.’ De vader zegt’ Ach dat had ik je niet gegeven joh.’
De jongen zegt; ‘pa, dat hadden we moeten zeggen voordat we bij haar gingen pinnen.’
Het gaat weer regenen maar wat een pret op de kade!
De volgende ochtend ligt er een fraaie gerestaureerde vissermanschouw aan de kade. Een vrouw komt naar buiten. Het is inmiddels een prachtige ochtend met in de verte een laagje mist boven het water. Ze zegt; ‘er was nog net plek gisterenavond, haha, het was de enige boot aan de Eewal. Het is een plaatje, de boot. We keuvelen wat. Ze zegt ‘kindjes hebben vakantie , het is hier zo eenvoudig mooi, ik leer de kinderen blij te zijn met ogenschijnlijk niks.’ Ik moet weer verder en terwijl ik weg fiets roep ik: ‘Ik hou van jullie!’
En vorige keer had ik een rijtje van leuke bootnamen, ik was er een vergeten die ik jullie niet wil onthouden; de boot van een uitvaartondernemer; UIT-ZONDER-LIJK, dankjewel Ingrid!
Tot over twee weekjes maar weer lieve lezers! Groet, Corine
