Jonge onderneemster Iris de Jong steekt haar passie in Stadscafé Hanenburg: “Als je iets écht wil, moet je het gewoon doen”
Het kan je bijna niet ontgaan zijn: de feestelijke opening van het gloednieuwe Hanenburg Stadscafé, officieel verricht door wethouder Bauke Dam. Een frisse start voor het vertrouwde pand aan de Wijde Noorderhorne in Sneek. Met de 27-jarige Iris de Jong aan het roer waait er een nieuwe wind door de karakteristieke locatie. Wat ooit Hanenburg Hotel was, is nu een sfeervol stadscafé én tapasrestaurant, en volgens Iris is dit nog maar het begin.
“Ik was veertien toen ik begon in de afwas”, vertelt Iris terwijl ze een tafel bij het raam aanwijst om plaats te nemen. “Vanaf dat moment wist ik: dit is het. Ik wilde in de horeca blijven. Dit past gewoon bij me.” Na haar studie aan de hotelschool in Amsterdam werkte ze in verschillende horecazaken, maar besloot uiteindelijk de sector tijdelijk achter zich te laten. “Ik had drie jaar lang een ‘normale baan’, zoals ik dat zelf noem, maar het bleef kriebelen. Toen ik niks kon vinden waar ik écht blij van werd, dacht ik: ‘dan moet ik het zelf maar doen’.”
Ondernemersgevoel
Dat ondernemersgevoel zat er altijd al in. Eerder had ze al een eigen koffiewagen – een Piaggio – waarmee ze op evenementen stond. “Dat vond ik ontzettend leuk. Ik merkte toen al: ‘ik ben echt op mijn plek als ik mijn eigen ding kan doen’.” Toen ze via via hoorde dat het markante pand beschikbaar zou komen, twijfelde ze niet lang. “Eerlijk gezegd vond ik het eerst veel te groot,” lacht ze. “Ik kende het pand al, dus ik wist wat er nodig was. Maar ik begon met rekenen, schreef een bedrijfsplan en op een gegeven moment dacht ik: ‘dit is het. Hier ga ik voor’.” Wat het extra bijzonder maakt: Iris kreeg de kans doordat iemand anders van het project afzag. “Toen diegene het toch niet aandurfde, besloot ik door te zetten. Ik was er dagelijks zó mee bezig dat het vanzelf ging leven. Nu ben ik superblij dat ik het heb gedaan.”
Foto: Isa Wessels
Twee concepten onder één dak
Het grote pand is inmiddels gesplitst in twee delen. Aan de ene kant zit tapasrestaurant Bodega y Tapas en aan de andere kant Hanenburg Stadscafé. “De vorige concepten hier hebben het niet lang volgehouden. Ik wist dus dat het anders moest. Door het hotel los te koppelen en het restaurant kleiner te maken, is het overzichtelijker geworden. En het werkt: nu is het behapbaar.”
Hanenburg Stadscafé is open vanaf 11.00 uur en richt zich vooral op lunch en borrel. “We hebben geen traditioneel dinerconcept. Je kunt hier gezellig borrelen met uitgebreide borrelplanken en een goed glas wijn of bier. Het idee is dat je blijft hangen – je hoeft na een borrel niet per se ergens anders te eten.” De inrichting is warm en knus, met veel hoge tafels. “Dat voelt als een verlengde van de bar”, legt ze uit. “We willen het huiskamergevoel geven. Niet stijf, gewoon gezellig. Open personeel en een ongedwongen sfeer.”
De eerste weken
Hoewel het café pas net geopend is, is Iris positief gestemd. “Natuurlijk zijn er opstartproblemen. Sommige avonden verlopen niet vlekkeloos, maar dat hoort erbij. Het begint nu te lopen, we krijgen een ritme en leren steeds beter inschatten wat we kunnen verwachten. En tot nu toe zit het bijna elke avond vol. Dat is een heerlijk gevoel.” Wat opvalt, is de brede doelgroep. “Bij Bodega komen stellen, gezinnen met kinderen, maar ook jongeren. En in Hanenburg zit echt van alles: jong én oud. Dat maakt het leuk en levendig.”
Foto: Isa Wessels
Toekomstplannen en dromen
Op de vraag of ze zichzelf dit nog jaren ziet doen, hoeft Iris niet lang na te denken. “Zeker weten. Het voelt niet als werk, omdat ik elke dag iets doe wat ik écht graag wil. Dat zou ik iedereen aanraden: zoek iets waar je met plezier naartoe gaat. Ja, ik ben moe en het is hard werken, maar ik weet waar ik het voor doe.” Ze hoopt dat het concept blijvend is. “Daarnaast lijkt het me fantastisch om als team leuke activiteiten te organiseren. Daar gaan we naartoe werken.”
Tot slot wil ze nog iets kwijt aan jonge ondernemers: “Ik kijk nooit naar leeftijd. Als je iets wilt, moet je het doen. Natuurlijk mis je soms levenservaring, maar dat komt wel.”
Tekst en foto’s: Isa Wessels
