INTERVIEW | Zeilvereniging Oppenhuizen-Uitwellingerga blikt terug op 100-jarig bestaan: Eeuwfeest met een gouden rand

Om nou te zeggen dat de vereniging op zou houden te bestaan gaat misschien wat ver, maar er zijn jaren geweest dat de wind behoorlijk uit de zeilen was. Hoe anders is dat nu. De club floreert en zeker met het jubileumjaar in aantocht, nam ook het aantal leden toe.

Nieuw leven inblazen
“De vereniging heeft heel wat dieptepunten gekend”, begint Jelle Visser. “Mensen uit Oppenhuizen en Uitwellingerga zeilden honderd jaar geleden hun wedstrijden bij clubs in Sneek en Hommerts-Jutrijp. Op een gegeven moment kwam de vraag naar een eigen club. Die werd in 1924 opgericht. Dat ging erg goed totdat de oorlog kwam. Daarna is er ook een paar jaar niet gezeild. In de jaren vijftig waren er wat andere activiteiten op het water, zoals fierljeppen. Toen vroeg Gerard Wuring: ‘Kunnen we niet weer eens een wedstijdje zeilen?’ Daarmee is de club nieuw leven ingeblazen.”

Aanwas van jongeren
Later is het teruggebracht tot één weekend, maar in die tijd werd er op twee zaterdagen gezeild in het voorjaar en twee in het najaar. In Zestienkwadraten, eigen boten, Voor mensen die ook mee wilden doen, maar geen eigen boot hadden, werden er boten gehuurd en werd er een verdeling gemaakt in een A- en een B-klasse. Tot het begin van de jaren tachtig toen de Polyvalk zijn intrede deed.

Het bestuur met links secretaris Jeroen Veenema en derde van rechts voorzitter Jelle Visser

Visser: “Er deden steeds minder mensen met een eigen boot mee. Om toch het wedstrijdzeilen mogelijk te maken, werden er door de vereniging boten gehuurd, speciaal voor de twee dagen in het jaar.” Dat was altijd een week na het dorpsfeest, maar nadat dit twee weken is geworden, nam ook het aantal deelnemers toe. “En wat óók heeft geholpen,” meent de voorzitter, “is dat er in de jaren negentig zo’n honderd woningen zijn gebouwd. Dat was eerst goed voor de school, later voor de voetbalclub en nu voor het zeilen. Het slaat erg aan bij de jeugd. Die vinden het prachtig. De aanwas van nieuwe leden bestaat vooral ook uit jongeren.”

Lage drempel
“Het is natuurlijk wedstrijdzeilen, maar aan de andere kant kan iedereen op elk niveau meedoen”, neemt Jeroen Veenema over. “De drempel is heel laag.” Dit jaar waren er zestig teams met in totaal honderdtwintig deelnemers. Veenema: “Ongekend. Vijftien boten in vier poules. Dus elke boot zeilt vier keer met twee man. En dat twee keer op zaterdag en de finale op zondag.”

Behoorlijk ‘no nonsense’ zijn ze daar in Oppenhuizen-Uitwellingerga want het hoogtepunt van het jaar heet gewoon ‘de zeilwedstrijden’ en hoewel bedoeld voor de inwoners, kunnen buitenstaanders als bemanning aanhaken. Enige verplichting is dat je lid wordt van de vereniging, maar voor vijf euro per jaar kost je dat de kop nu ook weer niet. Een en ander heeft wél geleid tot ongeveer tweehonderd leden en dat is zeer behoorlijk als je weet dat het tweelingdorp vijftienhonderd inwoners telt. Een kleine één op de acht is lid. Veenema: “De impact van zo’n weekend is dat je het met elkaar doet. We hoeven zelf nauwelijks iets te doen. Als er soep klaargemaakt moet worden, staat er al iemand te roeren. En zo’n zeilweekend verbindt diagonaal, jong en oud, dat is wel de spin-off.”

Nieuwe steiger met brug
Het tegen elkaar zeilen is de kurk waar de vereniging op drijft. Dat gebeurt op de Brekken met een Marrekrite steiger op het hoekje van de Woudvaart / Broeresloot als uitvalsbasis. Bedoeld voor de deelnemende boten, maar ook voor de moederschepen. Sinds een paar jaar is er zelfs een compleet nieuwe steiger, alleen voor het zeilen van ZOU, hoe gek dat ook mag klinken. Visser: “De oude is indertijd weggehaald omdat het een Natura 2000-gebied werd. We zijn gaan praten met de verschillende instanties en daar kwam uit dat er een volledig nieuwe steiger werd aangelegd met een brugconstructie omdat hij zes meter uit de kant ligt. Die hebben wij in beheer en wordt slechts één keer per jaar gebruikt, tijdens de zeilwedstrijden.”

Hoogtepunt in het hoogtepunt
Dit jaar werd de steiger verlengd met een ponton dat ook dienst deed als bühne voor de band, compleet met een witte piano op zaterdagavond en groot scherm waar gezamenlijk de wedstrijd Nederland-Frankrijk op werd gekeken. Vanzelfsprekend was er een springkussen en kwam Doede Hofman op zondagmiddag paling roken. Feest, dat mag duidelijk zijn, met als hoogtepunt in het hoogtepunt een bezoekje van burgemeester Jannewietske de Vries, die een erepenning kwam brengen. Veenema: “Uniek dat je die mag krijgen. Niet iedere vereniging krijgt een erepenning, je moet wel echt iets toevoegen aan de gemeenschap. Je wordt ook gescreend. Het is een koninklijke onderscheiding en wordt ook maar een paar keer per jaar uitgereikt.”

ZOU over Zee
De zeilwedstrijden zijn dan wel het jaarlijkse hoogtepunt; er wordt meer georganiseerd, zoals ZOU over Zee. Dat was oorspronkelijk een weekend waar zeven tot acht leden met hun zeiljachten van Lemmer of Stavoren naar Medemblik of Enkhuizen zeilden. Vaste prik was eten bij de Chinees en een cultureel uitje zoals naar het Zuiderzeemuseum, Kazematten Museum of het kasteel van Radboud in Medemblik. Voor het eerst was het weekend dit jaar écht over zee en werden er twee schepen uit de bruine vloot gecharterd en gingen 64 leden over de Waddenzee naar Terschelling.

Veenema: “Jong en oud door elkaar, dat was erg leuk. Iedereen was enthousiast. Het zou zomaar kunnen dat dit vaker gaat gebeuren en dan niet elk jaar, maar elke vijf jaar.”

“As we mar un bitsje deurgaan”
Op zaterdag 16 november is er nog een derde activiteit in de vorm van matinee tijdens de jaarvergadering, in de kroeg in Uitwellingerga, waar de club honderd jaar geleden trouwens ook werd opgericht. Over de toekomst zegt voorzitter Jelle Visser tot besluit: “Mijn voorganger Theo Faber zei, en daar sluit ik me helemaal bij aan: ‘As we mar un bitsje deurgaan’.”

Tekst: Richard de Jonge
Foto’s: ZOU

De toekomstige zeilers van Top en Twel...