Zino Ostendorf: “Ik wil gewoon beter worden in alles”
Zino, zijn naam is Grieks, maar Griekse roots heeft hij niet. “Mijn ouders vonden het gewoon een mooie naam.” Dertig jaar geleden werd hij in Sneek geboren en hij heeft de waterpoortstad nooit verlaten. Hij groeide op in plan De Brekken, waar de zomers, naar zijn zeggen, paradijselijk waren. Zijn ouders runnen beiden een eigen onderneming. Dat wakkerde het ondernemersvuurtje in hem aan, al zag hij zichzelf niet als opvolger van een van de ouderlijke bedrijven. Zeven jaar geleden startte hij zijn eigen online marketing bedrijf. Eerder runde hij een bedrijf met twee compagnons. “Dat zou het helemaal worden. Ik kapte mijn studie af en ging ervoor”, maar Zino en zijn compagnons verschilden te veel van inzicht en besloten elk hun eigen weg te gaan. Het was een impulsieve actie gevoed door zijn droom. Dat leverde hem toppen en dalen op, maar vooral veel ervaring. “Alles staat in de boeken beschreven. Ook welke fouten je niet moet maken. Ik dacht dat ik alles al wist. Dan maak je zo’n klassieke fout uit de boeken en besef je dat je het meeste leert door het te ervaren.”
Megalomanie
Grootheidswaan, daar leed Zino naar eigen zeggen aan. Hij lacht er nu om. “Ik keek vroeger MTV Cribs, waarin rijke mensen hun kasten van woningen toonden. Ik had het idee dat ik ook erg rijk zou gaan worden.” Wat hij eraan deed om dat doel te behalen, daar kan Zino kort over zijn. “Helemaal niets. Ik begon op het gymnasium op het RSG en verliet school met een havodiploma. Ik dacht dat ik alles wel wist.” Ook door ziekte van zijn gezinsleden kon Zino zich niet volledig focussen op school. Maar dromen had hij wel. Ondanks de weg die hij op de middelbare school bewandelde, had hij een doel voor ogen. De hotel-business in, liefst een eigen hotelketen runnen. Zo stapte hij na de middelbare school vastberaden de opleiding International Hospitality Management binnen. Maar na drie maanden spatte zijn jarenlange gekoesterde droom uit elkaar. “Dit was het niet.”
Zoektocht
Het was de start van een zoektocht. Na het behalen van zijn rijbewijs werkte hij als bezorger bij Chinees restaurant Nieuw Azië in Sneek en een minder alledaags baantje, hij werd chauffeur bij een leasemaatschappij, waar hij auto’s naar klanten bracht. “Hartstikke leuk, ik kon in allerlei luxeauto’s rijden en ik maakte kilometers.” Toen kwam het volgende plan: Commerciële Economie aan de NHL-hogeschool. Met die opleiding wilde hij het bankwezen in, het liefst naar Londen. Hij leunt achterover in zijn stoel en knikt naar de fotosticker op de achterwand. De Tower Bridge in een bewolkt Londen, varende schepen op de Theems die over de glazenwand wegloopt. “Zit ik toch nog een beetje in Londen.”
Luisteren in plaats van praten
Dan besluit Ostendorf nog een poging te wagen. Het wordt de studie International Business and Management Studies aan Stenden Hogeschool. Die studie werd door veel buitenlandse studenten gevolgd. Hij leerde daar verschillende culturen op een heel andere manier kennen. “Er waren bijvoorbeeld Chinese studenten en bij hen is het niet beleefd om ‘nee’ te zeggen. Als we dan taken verdeelden, zeiden zij overal ja op, ook als ze het niet begrepen. Het werd mij toen duidelijk dat je dat dus blijkbaar anders moest ‘aanvliegen’. Daardoor ben ik veel beter gaan luisteren naar mensen in plaats van alleen maar te praten. Ik dacht dat ik al deed, maar dat bleek dus niet het geval te zijn. We denken allemaal dat we begripvol zijn, maar dat zijn we niet altijd. Dat zie je vooral op social media. Mensen zitten vast in hun eigen referentiekader. Ik vind dat ze zich daar zelf niet genoeg van bewust zijn. Dat ze een hele sterke mening hebben zonder dat ze een compleet beeld hebben van de situatie.” Het ondernemerschap lonkte. Met de reeds verzamelde kennis verliet Zino de opleiding om een reclamebureau op te starten met twee compagnons. Binnen een paar maanden bleken de neuzen niet dezelfde kant te staan en ging dat plan in rook op.
Houdt niet van plafonds
Het was een gebroken been van een rayonmanager bij Unilever dat hem een tijdelijke functie bij de multinational opleverde. Daar ontdekte Zino een heel belangrijk ding: hij houdt niet van plafonds. Er waren op dat moment geen groeimogelijkheden. “Ik heb best wel grote ambities, maar als dat je afgenomen wordt, waar doe je het dan voor?”
Afrekenen met zaken die niet lukken
Daar stond Ostendorf. Jong en ambitieus startte hij zijn eigen online marketing bedrijf en schoolde zichzelf. “Ik vind autodidact wat overdreven, want in feite leer je van iedereen. Maar ik heb het wel allemaal zelf gedaan. Het ondernemerschap past goed bij mij. Ik ben nu volledig verantwoordelijk voor alles wat er gebeurt, zowel positief als negatief. Als het niet goed gaat, dan weet ik dus waarom. Wil je het anders? Dan moet je het anders doen.” Berekend formuleert Ostendorf zijn zinnen. Het lijkt wel of zijn brein in de ‘stroomversnelling-stand’ staat en dat wordt ook door hem beaamd. “Dat gedachtenkastje staat nooit stil.” Hij sport veel om rust te krijgen. “Dat helpt om gefocust te blijven. Ook is bij sport heel duidelijk: als ik dit erin stop, krijg ik dat eruit. De sportschool is een van de weinige plekken waar ik niet na hoef te denken.”
Discipline
Zijn eigengereidheid bracht Zino waar hij nu is, maar het veroorzaakte ook weleens zorgen. “Er zijn mensen die zeggen: ik heb nergens spijt van. Nou als ik vijftien jaar terug kon in de tijd, dan had ik beter mijn best gedaan op school. Dat was makkelijker geweest. School is misschien niet de juiste weg voor iedereen, maar iedereen met de mogelijkheid heeft baat bij een opleiding, al is alleen al het voor persoonlijk contact, je netwerk en het kweken van een bepaalde discipline.” De ‘university of life’ is Zino’s leermeester geweest. “Mijn eigengereidheid is geen valkuil. Ik zoek een bepaalde rust, maar ik heb het gevoel dat ik alle momenten moet gebruiken om verder te komen. Succesverhalen inspireren mij en ik wil gewoon beter worden in alles”, besluit Zino lachend. Waarvan akte.
meer info Time2Choose
Tekst: Kirsten van Loon
Foto: Laura Keizer
Lees ook
