24e Modelbouwdag in De Spil in Sneek: “Je begint met plastic, maar je eindigt met verhalen”
SNEEK - Zaterdag 7 februari van tien tot vier uur vindt in wijkcentrum De Spil aan de Molenkrite in Sneek de 24e Modelbouwdag Sneek plaats. De toegang is gratis en er zijn diverse activiteiten voor kinderen, stands van (particuliere) handelaren en verenigingen en demonstraties. Voorafgaande aan deze jaarlijkse Modelbouwdag spreken we met Jan Frankema en Peter Wardekker van de organisatie.
De woonkamer van Peter Wardekker (74) is er eentje waar je meteen rustig van wordt. Netjes, verzorgd, boeken langs de wand. Het is een huis waar jarenlang huiswerk werd nagekeken en zinnen werden ontleed. Wardekker was in zijn werkzame leven leraar Nederlands aan het Bogerman College. Niets in de kamer verraadt zijn ‘andere leven’. Daarvoor moet je in de garage zijn. elders. En ook in andere ruimte op de benedenverdieping. Dáár staan de dozen, de verfpotjes, de modellen-in-wording en ook nog heel veel boeken over het onderwerp. We kijken onze ogen uit, terwijl Peter Wardekker glimlachend toekijkt. Mijn hemeltje, wat kan een mens wat verzamelen in z’n leven!
Aan tafel zit ook Jan Frankema (66). Oud-basisschoolleerkracht, onder meer aan de Simon Havingaschool in Sneek. Een man met een rustige stem en een bedachtzame manier van kijken. Twee oud-leerkrachten aan de koffietafel, in de nieuwbouwwijk Pasveer in Sneek...
Plakken en verven
Peter Wardekker hoeft niet lang na te denken over zijn eerste kennismaking met modelbouwen. “Ik was een jaar of twaalf,” vertelt hij. “Mijn broer bouwde modellen. Dat zag ik. Toen dacht ik: dat kan ik ook.” Zo ging dat in Groningen. Aan de keukentafel. Met een mesje, een potje lijm en een beetje verf. “ Bij Jan Frankema in Sneek ging het net zo. “Je deed maar wat. Maar je was er uren zoet mee. Eén keer in de veertien dagen mocht ik naar de modelbouwwinkel. Dan kocht je een zakje Airfix. Dat kostte bijna niks.” Thuis werd er geplakt en geverfd. “Je bouwde iets met je handen, en dat gaf voldoening.”
Van schoollokaal naar De Spil
De kiem van de Modelbouwdag ligt niet in een vergaderzaal, maar in vriendschap. Jan: “We kwamen met een klein clubje bij elkaar. In een school waar ik toen werkte.” Peter: “Gewoon modellen meenemen, kijken, praten.” Zoals dat gaat in Sneek: iemand neemt iemand mee. En die neemt weer iemand mee. De groep groeide. De ruimte werd te klein. Ze verhuisden, kwamen uiteindelijk terecht in De Spil.
Aantal modellen van Peter Wardekker - Foto Henk van der Veer
“Dat past bij Sneek”, zegt Jan. “Geen poeha. Gewoon doen.” En zo groeide het uit tot wat het nu is: de Modelbouwdag van Noord-Nederland. Mensen komen niet alleen Friesland, maar ook uit Groningen, Drenthe, en soms van ver daarbuiten. De organisatie ligt in handen van IPMS Regio Noord en Twenot. Maar wie denkt aan strak bestuur en lange agenda’s, heeft het mis. Peter: “Geen voorzitter, geen secretaris.” Jan: “We maken afspraken. Dat is genoeg.”
Toch komt er veel bij kijken. Tafels regelen, plattegronden maken, deelnemers indelen. “Het grootste probleem is ruimte”, zegt Peter. “We zitten elk jaar propvol.” Op vrijdagavond wordt alvast gesjouwd waar het kan. Zaterdagochtend vroeg gaat het los. “Dan staan er soms al mensen te wachten”, zegt Jan. “En wij zijn nog bezig met tafels.”
Plakkers en praatjes
Wat de Modelbouwdag zo eigen maakt, is de sfeer. Geen commerciële druk. Geen grote winkels. Peter: “We hebben vanaf het begin gezegd: geen commerciële handel.” Jan: “Wel zolderverkoop.” Of, zoals de heren het ook wel noemen: ‘ontzamelen’. “Je wordt ouder. Je moet keuzes maken.”
Het is geen anonieme beurs. Het is een ontmoeting.
Maar het mooiste gebeurt aan de tafels. Daar zitten de plakkers. Mensen die ter plekke bouwen. In stilte of juist in gesprek. Bezoekers blijven staan. Stellen vragen. “Hoe doe je dat?” “Welke verf gebruik je?” “Dat gesprek,” zegt Jan, “dat is waar het om draait.”
Van Airfix tot 3D-printer
De hobby veranderde. Waar vroeger een simpel doosje volstond, zijn er nu resin-onderdelen en 3D-printers. Peter: “Misschien bestaan bouwdozen over twintig jaar niet meer.” Jan: “Maar het verven en afwerken blijft.” En de verhalen. Jan vertelt over zijn vader, die als jongen de Tweede Wereldoorlog meemaakte en naar Nederlands-Indië moest. “Daar komt mijn interesse vandaan.” Peter knikt. “Bij mij zijn het vliegtuigen. Dat zit diep.”
Geduld in een snelle tijd
Modelbouwen vraagt tijd. Geduld. Aandacht. Jan: “Je moet wachten. Lijm laten drogen.” Peter: “Dat botst soms met deze tijd.” Juist daarom is ‘Kits for Kids’ zo belangrijk. Kinderen kunnen onder begeleiding een model bouwen en gratis meenemen. Jan glimlacht. “Onderwijzers, hè. De jeugd heeft de toekomst.” Peter: “En het leert ze iets wat je niet downloadt.”
Modelbouwbeurs
Waarom dit juist in Sneek al zo lang lukt? Peter denkt even na. “Misschien omdat Sneek overzichtelijk is.” Jan: “En omdat mensen elkaar kennen. Het is geen anonieme beurs. Het is een ontmoeting. Mensen drinken koffie aan de bar. Praten bij de tafels. Zoals dat hier hoort.”
Iedereen is welkom
Waarom je zaterdag 7 februari naar De Spil moet? Peter: “Niet twijfelen. Gewoon komen.” Jan: “De entree is gratis. De sfeer is open.” Peter: “Je hoeft geen modelbouwer te zijn. Nieuwsgierigheid is genoeg.” Jan vat het nog eens rustig samen: “Je begint met plastic. Maar je eindigt met verhalen.” En zo blijkt: sommige hobby’s lijmen meer dan onderdelen. Ze houden een stad bij elkaar.
Tekst: Henk van der Veer
Foto’s: Henk van der Veer en aangeleverd
Lees ook
