Een symbool van hoop, veerkracht en gemeenschapszin: een persoonlijk verhaal achter De Hollandse 100

“Lichamelijk gaat het nu goed”, vertelt zijn moeder Saskia. “Jim is in remissie, maar we hebben elke twaalf weken een controle. De ene keer in Utrecht, de andere keer in Leeuwarden. Het blijft spannend.”

Onverwachte diagnose

De diagnose kwam volledig onverwacht voor de nu 8-jarige Jim. “Tijdens de Sneekweek 2024 kreeg Jim hevige buikpijn en darmkrampen”, vertelt Sakia. “Aanvankelijk dachten we aan een blindedarmontsteking, maar het ziekenhuis zag iets ongewoons. Na een echo bleek dat hij een darminvaginatie had. Zijn dunne darm zat in zijn dikke darm.” Jim werd met spoed naar Groningen gebracht. Daar ontdekten de artsen een verdikking op in zijn darm. Binnen een uur lag hij op de operatiekamer. Een week later werden de ouders van Jim door de patholoog gebeld: ‘Het is foute boel en Jim moet vanavond nog naar het Maxima Centrum in Utrecht.’

“Het voelde alsof de grond onder onze voeten instortte toen we hoorden dat het Burkitt-lymfoom was, een zeldzame en agressieve vorm van kinderkanker”, zo legt Saskia emotioneel uit. “Ongelooflijk, het overkomt ons niet, dacht je, maar het gebeurt toch.”

Jim Bogaert 

Zwaar en ingrijpend

De behandeling was zwaar en ingrijpend. “Jim kreeg twee chemokuren. Het was echt heftig. Haarverlies, pijn en angst voor naalden en dokters. Hij moest zijn lichaam opnieuw leren vertrouwen. Als hij te veel eet, krijgt hij buikpijn en vindt hij dat eng. Eet hij te weinig, heeft hij honger. Het is constant oefenen voor hem.” Ook voor het gezin was de periode zwaar. “Ik zat wekenlang bij Jim in het ziekenhuis, terwijl mijn man zich zorgen maakte en machteloos thuis was met de twee andere kinderen. De middelste, Jim, kreeg alle aandacht, de oudste voelde zich tekortgedaan en de jongste merkte bijna niks van wat er gebeurde.  Het gezin werd opgedeeld en zelfs nu ondervinden we daar schade van. Niet alleen als persoon loop je krassen op, het is zwaar voor het hele gezin.

Angst

Ondanks de lichamelijke herstelperiode blijft de angst aanwezig. “Elke twaalf weken een controle is kort. Je leeft voortdurend in een spanningsboog. De zorgen rondom de controles blijven ook spannend, maar Martin staat er positiever in. De artsen hebben goede hoop op volledig herstel zonder recidief ( red. terugkomen van de tumor) en daar heeft hij vertrouwen in. Helaas heb ik dat vertrouwen nog niet.” Jim zelf reageert merkbaar op naderende controles. “Dan kan hij slecht slapen, krijgt nachtmerries en is hij emotioneel snel van slag.”

Hollandse 100 met persoonlijke lading

De Hollandse 100 kreeg voor het gezin een nieuwe betekenis. “Ik werk bij Thialf, dus ik kende het evenement al. Maar vorig jaar kreeg het een persoonlijke lading. Het is één ding om geld te doneren, maar als je ziet wie het raakt, krijgt het een gezicht. Je begrijpt ineens hoe belangrijk onderzoek en het verbeteren van medicatie is.”

Daarom doen ze dit jaar actief mee. Maar voor hen is de deelname meer dan sportief evenement. “Het meedoen aan De Hollandse 100 is voor ons niet alleen deelnemen aan een leuk evenement”, legt ze uit. “Het is ook een noodzaak, omdat er zoveel mogelijk geld nodig is voor onderzoek naar en verbetering van de behandeling tegen lymfklierkanker. Mensen moeten de noodzaak van De Hollandse 100 zien en begrijpen welke pijn, verdriet en angst ermee gepaard gaan op het moment dat je te maken krijgt met - in ons geval - een Burkitt-lymfoom bij je kind van acht. Dat geldt niet alleen tijdens de behandeling, maar ook nog lang erna.” Over steun aan andere ouders in vergelijkbare situaties zegt ze: “Ik zou willen zeggen: pak het moment bij de dag. Je kunt niet alles controleren, en het komt niet altijd goed op de manier die je hoopt. Maar kleine stappen, aandacht voor elkaar, dat helpt.”

Symbool van hoop

Saskia benadrukt ook het belang van de gemeenschap. “Jouw steun is superhard nodig. Kinderen met kanker zijn dichtbij: het kan je buurjongen zijn, je klasgenoot, je voetbalteamgenoot. Het raakt iedereen persoonlijk.”

Het verhaal van dit gezin laat zien dat De Hollandse 100 veel meer is dan een sportevenement. Voor gezinnen zoals dat van Jim is De Hollandse 100 een symbool van hoop, veerkracht en gemeenschapszin. Het is een manier om bewustzijn te creëren, fondsen te werven en betrokkenheid te tonen. Je ziet direct dat iedere kilometer telt en dat je inspanning verschil maakt in het leven van kinderen en gezinnen dichtbij huis. En voor de deelnemers is het een herinnering dat hun inzet écht impact heeft.

Meedoen aan  hét sportieve evenement van Stichting Lymph&Co: Zondag 29 maart 2026 staat Thialf Heerenveen volledig in het teken van de tiende De Hollandse 100, hét sportieve evenement van Stichting Lymph&Co. Een dag vol energie, uitdaging en saamhorigheid, met maar één missie: zoveel mogelijk geld ophalen voor wetenschappelijk onderzoek naar lymfeklierkanker. Naast De Hollandse 100 kent dit evenement nog 4 onderdelen, voor elk wat wils dus: De Halve Hollandse 100: 5 kilometer schaatsen en 45 kilometer fietsen voor wie de hele Hollandse 100 iets te veel vindt. De Junioren 10: 10 kilometer schaatsen op het heilige ijs van Thialf voor jeugd tot 18 jaar. De Familie-/groepsestafette: samen met je vrienden, familie, collega’s of teamgenoten zoveel mogelijk rondjes schaatsen binnen een uur. De Wandel Challenge: loop 10 of 20 kilometer door het prachtige Friese landschap rond Heerenveen. Schrijf je nu in op DeHollandse100.nl. Ga jouw uitdaging aan alleen of met je team en haal geld op voor onderzoek naar kanker. Jouw 100 telt!

Tekst Isa Wessels
Foto’s aangeleverd