Recensie: Ivo Niehe, een soort meneer

0

Ivo NieheTheater Sneek – 2 mei – Ivo Niehe met “die avond in Parijs”.

Feest! In “het Carré van het Noorden” (de eretitel voor Theater Sneek, deze avond geïntroduceerd door Ivo Niehe) werd iedere bezoeker getrakteerd op een glas champagne. Vandaag zou Theater Sneek de 100.000e bezoeker ontvangen!

Oktober 2011. Ivo Niehe verschijnt via een live-verbinding vanuit Parijs live bij Pauw& Witteman. Vers vanaf het podium van het prestigieuze théâtre Mogador, waar 1800 uitzinnige Fransen hem beloonden met een staande ovatie, verscheen hij voor de camera.

Met de theaterschmink op z’n gezicht en een bos bloemen nog in z’n handen stak hij een monoloog af: “Het was unaniem een belachelijk groot succes” en “ik ben een soort meneer geworden hier omdat ik goed Frans spreek” én “Tout Paris zat hier, grote regisseurs die met Yves Montand gewerkt hebben.”

Een stortvloed aan kritiek barstte los. De arrogantie, zelfingenomenheid en gebrek aan zelfkritiek werd door “tout” Nederland afgekeurd. Tja… typisch hollands. Het “hoofd boven het maaiveld”verhaal.

Een lange inleiding om de titel van de theatershow ‘Die avond in Parijs’ van Ivo Niehe te verklaren.

De commotie rond deze uitspraken is de aanleiding van het begin van de voorstelling. Ivo verschijnt voor de rechter. De karakteristieke stem van (ex-goedheiligman) Bram van der Vlugt klinkt. “Was jij dat met dat verhaal over het ‘unaniem belachelijke theatersucces”. Ivo: “Zeker, edelachtbare!”. Rechter: “Ga je je leven beteren?” “Nou”, zegt Ivo, “Ik acht de kans klein, meneer.”

Een prettige avond was het. Leuke anekdotes: over die dag dat hij zich meldde voor een afspraak met Joop van de Ende en de receptioniste hem aankondigde met: “Meneer van den Ende: Hans van der Togt is er!”

Mooie citaten, zoals die van Winston Churchill. Sir Winston werd door een toneelschrijver uitgenodigd voor een première en voegde er aan toe: “U mag een vriend meenemen. Als u die heeft tenminste…” Waarop Churchill antwoordde dat hij er de eerste avond niet bij kon zijn. “Wel de tweede avond. Als die er tenminste is…”

Geen hoogdravende wetenschappelijk verantwoorde filosofie, maar gedachten die Niehe, met de nodige zelfspot, hapklaar verpakt in een mix van muziek, zang, een relaxte babbel en beeld. Via een groot scherm, waarop vermakelijke, soms een tikkeltje achterhaalde fragmentjes worden vertoond.

Hij vermengt persoonlijke beschouwingen, ervaringen en angsten met verhaaltjes. Hij geeft het publiek een boodschap mee. “Less is more.” Dat soort uitspraken: een cliché was nooit een cliché geworden als het niet waar was, toch?

Maar het was vooral een aangename avond door de ontspannen wijze waarop Ivo Niehe het publiek benadert. Hij is zoals hij is, niets meer maar vooral niets minder. De link met Parijs was soms een beetje onnavolgbaar, laten we het houden op een rode draad die niet al te dik geregen was.

Niehe heeft een prettige stem maar is geen geboren zanger. Hij is bovendien geen messcherpe cabaretier die choqueert en heilige huisjes omver trapt. Ivo Niehe is meer een entertainer, een causeur. “Een soort meneer” die zorgt voor een onderhoudende avond met een overpeinzing, een verhaal, een liedje, een grap.

Nico en jeannetta 100.000e

Na afloop van de voorstelling werd Theater Sneek, in de persoon van directeur Ben van der Knaap, in het zonnetje gezet. De 100.000e bezoeker in anderhalf jaar tijd! Een ongelooflijke prestatie waaraan gerenommeerde “instituten” als de Harmonie in de “Hoofdplaats” een puntje kunnen zuigen.

Chapeau voor Ben van der Knaap en zijn enthousiaste team van medewerkers en vrijwilligers!

Ivo Niehe “himself” reikte een pakket theaterkaarten en een dinerbon uit aan Nico en Jeanetta Altenburg uit Sneek. Van harte gefeliciteerd, uw recensent komt jullie ongetwijfeld volgend seizoen tegen in Theater Sneek!

Reageren op deze recensie? Dat kan! Stuur een mail naar ccp@grootsneek.nl

Reageren

X
X

Deel dit met een vriend