Tryater, ‘in moaie jûn’, Theater Sneek, 27 november.

0

In-moaie-jun---Reyer-Boxem-16‘Ik moet verder’, is het leitmotiv van heit, weduwnaar, Zwarte Piet en pake Herman (Joop Wittermans). Vérder na het overlijden van z’n vrouw, maar ook verder met de wens om anoniemer door het leven gaan: uit de beklemming van een kleine gemeenschap.

Het motto ‘Ik moet verder’ geldt, op hun eigen manier, voor alle personages uit dit stuk van Ira Judkovskaja (tevens regisseur en artistiek leider van Tryater). Dóór in het leven, het roer om. Voor Herman’s dochter Annelys (Nynke Heeg) het verwerken van een scheiding, omgaan met de druk van haar rotbaan en een weg vinden in het, in haar ogen, nutteloze, saaie en uitzichtloze bestaan. Op jacht naar gemiste kansen, dromen en de juiste levenskeuzes van Lotte (Lysbeth Welling), jeugdvriendin van Annelys. Tot slot het omgaan met een depressie en de ingewikkelde wereld om hem heen (‘Ik ben tóch gek’) door jeugdvriend Fedde (Wouter van Oord).

Deze individuele worstelingen komen in het midden van de voorstelling als kometen met elkaar in botsing en leiden tot een oerknal die het stuk het ware gezicht geeft. Door de vorm die Judkovskaja heeft gekozen (het verdichten van de tijd in surrealistische scenes en het gebruik van crosstalks) krijgt de voorstelling een niet alledaagse, verrassende vorm.

Het stuk begint kabbelend: een traditionele sinterklaasavond met Annelys’ zoon Pelle als middelpunt. Snert eten, glühwein drinken, pake als Zwarte Piet. Maar niets is zoals het lijkt… Met opmerkingen, versprekingen en onderonsjes (Herman vertelt Lotte en Fedde dat z’n huis verkocht is terwijl duidelijk is dat dochter Annelys dat nog niet weet) wordt langzaam maar zeker de spanning opgebouwd.

De bom barst als Pelle naar bed is gebracht. Het publiek wordt vervolgens meegesleept in een wirwar van emoties, herinneringen en overdenkingen.

Het (deze keer iets grijzer dan gemiddeld) theater Sneek-publiek zag een treffende, ontroerende, soms licht humoristische, vaak filosofische en beschouwende voorstelling. Door de boventiteling (de Nederlandse vertaling werd op de bovenrand van het decor geprojecteerd) is het stuk ook goed te volgen door niet-Friestaligen.

‘In moaie jûn’ bracht ons een mooie avond, maar nu stop ik, ik moet verder…

CCP.

Reageren op deze recensie? Stuur een mail naar ccp@grootsneek.nl

 

Reageren

X
X

Deel dit met een vriend