Drie talentvolle voetbalmeiden uit Sneek hebben één sportieve ambitie: Profvoetbalster worden!
SNEEK - Heleen Engelmoer (15), Marijn Zijda (16) en Mare Hanenburg (14), drie voetbalmeiden uit Sneek, hebben één sportief doel: profvoetbalster worden. Alle drie spelen ze tot de zomervakantie in een jongensteam van LSC1890. Het is donderdag 11 juli - the day after na de verloren halve finale EK-voetbalwedstrijd van het Nederlands Elftal tegen de Engelsen - als we aan een van de picknicktafels bij LSC1890 aftrappen met ons gesprek. Nee, ook voor deze drie meiden hoeven we het niet meer over de verloren wedstrijd te hebben. Liever praten ze over hun eigen voetbalambities en die mogen er zeker zijn.

Maar eerst antwoord op de vraag: “Wat hebben jullie met voetbal?”
Mare Hanenburg: “Ik vind het een hele leuke sport om te doen, ik doe het al van jongs af aan, mijn vader Henk voetbalde ook altijd. Mijn moeder Hanneke vindt het vooral leuk om naar te kijken, voor de rest heeft ze niet zoveel met voetbal. Zij heeft vroeger geturnd en ook nog paard gereden. Ik speel of rechtsvoor of op het middenveld.”
Marijn Zijda: “Ik was tien jaar toen ik met voetballen ben begonnen. Daarvóór zat ik op volleybal maar in m’n vrije tijd was ik alleen maar aan het voetballen Eigenlijk vond ik dat ook veel leuker. Ik ben meteen bij LSC begonnen met voetballen, we wonen vlak bij het LSC-terrein. Ik speel links op het midden of rechtsachter.”
Heleen Engelmoer: “Ik ben door mijn broer Nils-Henke begonnen met voetballen, hij had een voetbalkamp op Ameland. Ik wilde toen ook graag meedoen, ik was nog maar zes jaar en daarna ben ik gelijk bij LSC gestart. Mijn vader Niels en mijn broer voetbalden er ook al. Bij LSC sta ik vaak centraal achterin en bij de meiden op de rechtsback.”
Alle drie geven ze aan dat het voetballen een grote rol in hun leven speelt en dat ze er wel dingen voor laten staan, zoals verjaardagsfeestjes en chillen met andere meiden.
LSC1890, Heerenveen en Cambuur
Alle drie de meiden kennen elkaar van LSC en ze zijn enthousiast over de sfeer en het voetballen bij de oudste club van Sneek. Spelen in een jongensteam heeft volgens deze speelsters het voordeel dat ze fysiek gegroeid zijn en het ‘spelletje’ ook goed hebben meegekregen.
![]()
vlnr: Marijn Zijda,Mare Hanenburg en Heleen Engelmoer
Heleen Engelmoer en Marijn Zijda trainden naast LSC nog twee keer in de week bij de Meiden Voetbal Academie Nederland in Opeinde die sinds 2023 bestaat, onder leiding van Jos Miedema. Sinds eind maart is MVA een samenwerking aangegaan met SC Cambuur. Binnen de MVA worden de meiden klaargestoomd voor een BVO. Speelsters die er klaar voor zijn kunnen zich verder ontwikkelen bij bijvoorbeeld SC Cambuur.
Mare Hanenburg vervolgt na de zomervakantie haar carrière bij sc Heerenveen en Marijn gaat haar geluk beproeven bij SC Cambuur. Marijn blijft een keer in de week bij LSC trainen, en drie keer bij SC Cambuur. Ook Heleen traint inmiddels een keer in de week mee met de meiden van SC Cambuur, maar ze zit nog niet bij de selectie. Beide meiden spelen de wedstrijden nog voor LSC. Marijn is zes weken te oud om mee te mogen draaien in het MO17 team van SC Cambuur en mag daarom nog geen wedstrijden spelen, maar ze mag volgend jaar doorstromen naar de beloften van SC Cambuur, zoals het er nu voor staat.
Binnen de KNVB zijn meiden en vrouwen de snelst groeiende doelgroep als het gaat om ledenaantallen.
Meiden Voetbal Academie Nederland
De Meiden Voetbal Academie Nederland (MVAN) in Opeinde is niet alleen gezellig, maar ook, wat het voetbal betreft, een prima leerschool. Meiden uit Noord-Nederland trainen er drie tot vier keer per week, Marijn: “Ze spelen er ook wedstrijden naast de activiteiten bij je eigen club. Ik ga er drie keer in de week naar toe en ook nog éénmaal bij LSC.” Heleen vult voor de volledigheid aan: “Ik ging het afgelopen seizoen twee keer naar Opeinde en tweemaal bij LSC. Na de zomervakantie wordt dat bijna hetzelfde schema als Marijn.”
Ik oefende vaak in de tuin op afronden, maar sinds het goaltje er niet meer is, omdat alle planten kapot gingen, moet ik dat nu ergens anders doen
Beide meiden weten dat het zonder hulp van hun ouders niet zou lukken om dit vol te houden, en meerijden met meiden uit de omgeving van Sneek lukt niet. Er zijn simpelweg geen andere voetbalsters die naar de MVAN in Opeinde, ruim een halfuur met de auto, gaan. De MVAN besteedt veel aandacht aan persoonlijke ontwikkeling, training en begeleiding van het individu, omdat met name amateurclubs en in mindere mate betaald voetbalorganisaties daar niet of nauwelijks in kunnen voorzien. Marijn en Heleen speelden al op verschillende toernooien, waaronder de Womencup wedstrijden in Brussel waar een tweede plaats behaald werd.
Gescout
Mare traint met ingang van het nieuwe seizoen in Oudehaske, als speelster van sc Heerenveen. Hoe kwam zij zo bij de club in het pompeblêdeshirt? Mare: “Afgelopen seizoen speelden wij met LSC tegen VV Heerenveen, waarvan de grensrechter scout bij sc Heerenveen is. Hij kwam na die wedstrijd bij mij en vroeg of ik ook bij sc Heerenveen wilde meetrainen. Ik heb daarna een paar trainingen meegedaan en ik mocht blijven. Wij, Heleen en ik, spelen bij LSC op zesde divisie-niveau en dat is best hoog.”
Sherida Spitse en Lieke Martens
Niet alleen Sneekse Sherida Spitse, maar ook Lieke Martens, en speelsters van het Oranje Nederlands elftal spreken tot de verbeelding. Ook Daniëlle van de Donk is voor de LSC-meiden een stimulans om het letterlijk ook zo ver te schoppen. Een andere Sneker meid die als voorbeeld wordt genoemd is de vijftienjarige Aymee Altena; zij komt ook uit de LSC-school en tekende kortgeleden haar eerste contract bij sc Heerenveen, waar ze het afgelopen seizoen in het Belofte team speelde.
![]()
Alle drie de meiden hebben de absolute wil om beter te worden en naast het trainen en voetballen zijn ze ook regelmatig bezig om bepaalde zwakkere punten zoals snelheid en balaanname te oefenen. “Ik oefende vaak in de tuin op afronden, maar sinds het goaltje er niet meer is, omdat alle planten kapot gingen, moet ik dat nu ergens anders doen”, zegt Marijn lachend.
Over het niveau van het meidenvoetbal zijn Mare, Marijn en Heleen het wel eens: dat zou wel hoger kunnen. Dit trio meiden heeft de ambitie om letterlijk de voetbalgrenzen te verleggen; gewoon omdat ze van voetbal houden en graag er alles uit willen halen. Profvoetbalster worden! Een plan B is er vooralsnog niet.
Tekst en foto’s: Henk van der Veer






