IJVC toont karakter maar start te laat
Sint Johannesga- Zaterdag 25 januari stond er een mooi affiche op het programma. De nummer één in de tweede periode IJVC ging op bezoek bij DWP. De gastheren konden bij een overwinning in punten gelijk komen met koploper Wolvega (Wedstrijd Tollebeek – Wolvega was afgelast, red) en strijden ook nog volop mee in de periode. Echter een wedstrijd werd het nooit, want voordat iedereen een plekje langs de lijn gevonden had stond er al 3-0 op het scorebord. Binnen zes minuten konden alle plannen van trainer van der Werf de prullenbak weer in. Uiteindelijk herpakten de bezoekers zich en toonden karakter, hoewel de eindstand 5-3 was hadden de ‘Kypmantsjes’ toch een punt verdiend.
Door: Reint Arie
In de alinea hiervoor staat al beschreven dat de thuisploeg na zes minuten op een 3-0 voorsprong kwamen, en hiervoor hadden ze welgeteld ook maar drie halve ballen nodig. Na één minuut voetbal kregen de gastheren een hoekschop welke niet goed verwerkt werd, de bal kwam voor de voeten van verdediger Sjoerd Koopmans en hij schoot hem in de kruising. Nog niet bekomen van de schrik of Holtrop had zijn 22e van het seizoen ook al achter Douna liggen, nog geen drie minuten gespeeld en de wedstrijd leek al beslist. De spelers morden en klaagden heen en weer wat op elkaar. Je zou denken dat er dan voor elke meter gestreden wordt maar nog geen drie minuten later kon Douna wederom de martelgang naar het net maken toen René Hulzebos er 3-0 van maakte.
Pas na de drie doelpunten van de thuisploeg begonnen de IJlsters aan de wedstrijd en wilden zich niet naar de slachtbank laten leiden. Want met nog ruim tachtig minuten op de klok was er nog van alles mogelijk. En soms krijg je daarbij wat hulp van de tegenstander, en als het dan ook nog van de keeper komt is dat extra fijn. Huisman wilde de bal wegschieten maar door polletje stuitte de bal op en rolde van zijn voeten, voor Roelof de Vries een mooi cadeautje welke hij gretig in ontvangst nam; 3-1. Nu waren er nog steeds maar negen minuten gespeeld, en het kon weer een wedstrijd worden.
De blauwhemden kregen wat meer grip op de wedstrijd en konden enkele speldenprikjes uitdelen (zie afbeelding), maar moesten opletten dat Holtrop niet in stelling gebracht kon worden. Het was voor Toonstra een hele kluif om deze snelle topscorer in bedwang te houden. Nog binnen het half uur vond IJVC de aansluitingstreffer toen spits Bouwe de Boer de bal binnenkopte uit een corner van Dijkstra. Echter was de marge binnen 100 tellen alweer twee doelpunten, Holtrop kreeg de bal aangespeeld op de rand zestien en met Toonstra en Zoethout in zijn rug kapte hij kort en schoot onberispelijk raak.
Dat IJVC regelmatig een goede kans creëerde had vaak ook te maken met de onzeker ogende keeper Huisman, want wanneer hij de bal aan de voet kreeg leverde dit vaak curieuze momenten op voor de thuisploeg. De wedstrijd had in de eerste helft beslist kunnen worden, want in de laatste minuut maakte Toonstra een overtreding op Holtrop binnen de zestien. Scheidsrechter Lips oordeelde dat het een penalty was, welke prima gestopt werd door keeper Douna. Hiermee zorgde hij ervoor dat het de tweede helft nog de moeite was om te blijven voor de bezoekers.
In de rust werden Jellema en Bergstra vervangen voor Jansen en Jorn de Vries. Bergstra werd voor rust al behandeld door Schouwstra en was dus niet fit genoeg om verder te spelen. Het spelbeeld in de tweede helft verschilde nogal van dat in de eerste helft, want IJVC kreeg de kansen en DWP loerde op de snelle Holtrop. Na een uur spelen brak Jorn de Vries aan de rechterkant door en gaf hem laag voor, Roelof de Vries stapte over de bal heen en Bouwe ‘Zlatan’ de Boer maakte zijn tweede van de middag. Hierdoor was het 4-3 en dus lag het weer helemaal open.
Enkele minuten later had het 4-4 moeten staan, echter vergat Meijer zijn eigen individuele actie af te rondden. Hij nam de bal prima met het hoofd mee en katapulteerde zichzelf richting het vijandelijke doel, echter schoot hij hem tegen keeper Huisman aan. De zenuwen bij de thuisploeg begonnen ook tegen te werken, want veel ballen vlogen over de zijlijn of verdwenen in het achterland waar Zoethout vaak als enige nog stond. Met een schitterend stukje technisch hoogstandje probeerde de Boer de bal met zijn knie over keeper Huisman heen te liften, tot grote spijt van iedereen ging deze bal over de goal. Met nog een kleine vijf minuten op de klok kreeg Roelof de Vries zijn vierde gele kaart van het seizoen. En schreef ik vorige week over een domme kaart, deze was er ook één. Als je weet dat je op scherp staat ga je niet vragen om een kaart voor de tegenstander, en al helemaal niet bij deze scheidsrechter. Volgende week mist hij dus de wedstrijd tegen Makkum.
Een andere speler die er dan ‘waarschijnlijk’ ook niet bij is door een schorsing is Jorn de Vries. In de ogen van de scheidsrechter haalde hij een doorgebroken speler neer en toonde de Vries de rode kaart. Wellicht dat de kaart nog aangevochten wordt, omdat de betreffende speler de Vries al voorbij was maar zijn actie richting goal zag mislukken en zich toen alsnog bewust liet vallen. Dat het nog steeds 4-3 stond was voor trainer Pasveer een geluk, want de gelijkmaker had al enkele malen kunnen vallen. Neemt niet weg dat DWP ook een levensgrote kans had gekregen, maar de bal werd veel te wild ingeschoten. Het laatste wapenfeit kwam toch van de thuisploeg toen ze in de negentigste minuut een counter opzetten en de 16-jarige Ewan Yska de beslissing in deze wedstrijd voltrok.
Als je binnen zes minuten met 3-0 achterstaat, dan is het lastig om er nog een wedstrijd van te maken. Gelukkig dachten de bezoekers hier anders over en wisten het nog spannend te maken. Volgende week een thuiswedstrijd tegen Makkum. Zij pakten na vier verliespartijen op rij een punt tegen Nagele.
