De Sneker Pan: De dag van opstapper Jacco Visser
In eerste instantie had Jacko geen enkele ambitie om te varen. “Dat betekent voor kinderen dat ze al op jonge leeftijd naar het schippersinternaat moeten gaan. Daarom ben ik maar lasser geworden. Maar het bloed kruipt waar het niet kan gaan. Ik vond het waardeloos. Ik heb mijn vader gevraagd: mag ik gaan varen? Ik functioneer niet aan de wal. Het zit in het bloed, het schippersbloed en dat bloed kruipt waar het niet kan gaan. Weet je trouwens dat Pieter Wilkens daar een liedje over geschreven heeft? Eerst was ik schipper op de binnenvaart. Daarna ben ik opnieuw naar school gegaan en heb ik een stuurmansopleiding gevolgd. Sindsdien ben ik stuurman op een anker handlingstuck. Wij assisteren kabelleggers door het verzetten van de ankers. Volgende week heb ik nog vakantie. Op 1 september vertrek ik weer. Waar naar toe weet ik nog niet. In dit werk is het een kwestie van een maand vol aan de bak en daarna heb weer een lange vakantie. “

Het seizoen van skûtsjesilen zit er nog niet op. “In het naseizoen zijn er nog een paar wedstrijden: de Roekoepôlae en de amateurwedstrijden. Die laatste wedstrijd ben ik er niet bij.” Tegen die tijd houden we weer een oogje in het zeil. (door Riemie van Dijk, foto’s Richard de Jonge)

















