De bal rolt weer ….voorbeschouwing 7 en 8 december

0

Sneek- Het was vooral een mooi weekeinde voor ONS Sneek en Black Boys. ONS won namelijk voor het eerst dit seizoen en wel van Barendrecht, terwijl Black Boys met een overwinning op Langweer de afstand tot de zorgelijke plekken wist te vergroten. Sneek Wit Zwart ZM herstelde zich van de nederlaag van vorige week door ruim van Willemsoord te winnen, maar de collega’s van de zondag moesten tegen WVV daarentegen hun ongeslagen status inleveren. LSC 1890 en Waterpoort Boys tenslotte deden zichzelf met een gelijkspel tegen resp. Beilen en AVC tekort.

Komende zaterdag probeert ONS bij DOVO het prille succes een vervolg te geven en gaat ZET EM bij het eveneens goed presterende DWP op bezoek. Op het Schuttersveld wordt zaterdag de streekderby tussen Waterpoort Boys en TOP ’63 afgewerkt en op zondag neemt Sneek Wit Zwart het op Tinga op tegen VKW, terwijl LSC 1890 en Black Boys voor de duels met EMMS en De Wâlden naar resp. Slagharen en Damwoude afreizen.

D.O.V.O. – ONS Sneek
​zaterdag 7 december 2019 – 14.30 uur
Sportpark Panhuis – Veenendaal

Nadat het ONS Sneek eerder in een aantal duels op de valreep nog bij de handen afbrak, boekten de Snekers afgelopen zaterdag dan eindelijk de eerste overwinning van het seizoen. Hoewel de roe in de slotfase nog even tevoorschijn dreigde te komen, stopten de Snekers daarmee op  “South Park” absoluut het mooiste cadeau in de schoen die over dik 24 uur wanneer Sinterklaas weer naar Spanje afreist, plaats maakt voor de laars. Over afreizen gesproken, ONS legt zaterdag een deel van de route van de goedheiligman af en reist zuidwaarts voor het treffen met DOVO.

“Door Ons Vrienden Opgericht” miste bij de invoering van de Topklasse de slag en trad pas in het seizoen 2017-2018 toe tot het leger der divisionisten. Bij het debuut eindigde men als negende in de eindrangschikking en vorig seizoen toen men met 48 punten één punt minder haalde, deed men daar met een elfde plek nauwelijks voor onder. De laatste tijd gaat het op de rooie kant van Panhuis echter niet goed. Momenteel staat de ploeg maar twee plekken hoger dan ONS en hebben ze maar twee punten meer. Het laatste succesje dateert al weer van 12 oktober, toen men thuis tegen Ter Leede een punt pakte. Nadien ging de hoofdmacht zes keer op rij onderuit en na de nederlaag tegen Excelsior ’31 (6-2) nam de club vroegtijdig afscheid van trainer Gert Kruys en stapte de technische commissie op.

Het ontslag van Kruys die eind november door Scott Calderwood werd opgevolgd, kwam voor velen toch als een verrassing. Hij was toch degene die DOVO naar de derde divisie leidde en die in de voorbije twee seizoenen zoals hiervoor al werd vermeld, alleszins redelijk presteerde.

In het eerste jaar eindigden de confrontaties met ONS overigens allebei in 3-3. In de heenwedstrijd stonden de Snekers dankzij treffers van Genridge Prijor (2x) en Arton Musliu met 3-2 voor, toen Leon Toonen in de slotfase voor DOVO nog een punt redde en in de return maakte Ale de Boer diep in blessuretijd een 3-2 achterstand ongedaan. De Boer nam vorig seizoen in de eerste confrontatie ook de eerste treffer voor zijn rekening, waarna de ploeg uit Veenendaal door treffers van Joshua Patrick en Roy Bakkenes de zege naar zich toetrok. Later dat jaar kende de return een vergelijkbaar scenario met dien verstande, dat Yumé Ramos toen de openingstreffer voor zijn rekening nam en DOVO middels twee treffers van Joshua Patrick antwoordde.

Dat DOVO momenteel niet in beste doen is, wekt evenals het ontslag van Kruys toch wel enige verbazing. Weliswaar raakte men met Marley Berkvens, de gebroeders Enrico en Joshua Patrick, Rodney Ubbergen en Nando Wormgoor veel kwaliteit kwijt, maar met o.a. Pernelly Biya (VVOG) Mourad Marbouh (Bennekom), Kevin Schmidt (Achilles ’29) en Jasper Waalkens (Spakenburg) trok DOVO toch niet de minste vervangers aan.

Die vervangers pakten samen met mannen als Roy Bakkenes en Simon van Zeelst tot nu toe acht punten. Het eerste punt werd bij VVSB bijgeschreven, waarna men tegen VVOG en HSV Hoek als winnaar van Panhuis c.q. Denoek stapte. Daarna werd alleen tegen Ter Leede nog een punt gepakt. De andere negen duels waaronder  de laatste zes gingen verloren, al waren die nederlagen in een aantal gevallen nipt en evenals een aantal bij ONS soms ongelukkig.

Komende zaterdag staan er voor beide ploegen de nodige belangen op het spel, omdat de winnaar of weer een beetje aansluit, of de ander voorbij gaat. Dat laatste is na de overwinning die ONS afgelopen zaterdag tegen Barendrecht boekte, naar ons oordeel niet ondenkbaar. Met die zege bleek dat het wel kan en dat moet de ploeg waarbij Ruendel Martina tegen Barendrecht een hoofdrol vervulde, toch vertrouwen geven dat het ook tegen DOVO moet kunnen en hopelijk is dit vertrouwen zodanig groot dat het nog prille succes zaterdag een vervolg krijgt.

Sneek Wit Zwart – V.K.W.
zondag 8 december 2019 – 14.00 uur
​Sportpark Tinga – Sneek

Sneek Wit Zwart incasseerde afgelopen zondag niet alleen een handvol gele kaarten, maar ook de eerste nederlaag van het seizoen. Tegenstander WVV was op de toendra in Winschoten gewoon meer bedreven in “het gevecht” en hoewel de ploeg van trainer Germ de Jong in de slotfase nog een paar halve kansjes kreeg om gelijk te maken, viel er vanuit wit-zwart perspectief dan ook weinig op de nederlaag af te dingen.

Dat laatste kon de tegenstander van komende zondag i.c. VKW vorig seizoen bij het bezoek aan Sneek ook niet. De Snekers waren die middag heer en meester en namen met een galavoorstelling ondubbelzinnig wraak voor de nederlaag die men zes weken eerder had geleden. In Drenthe liep de ploeg eind februari ondanks alle opgeheven vingertjes namelijk vier keer in het mes waarna men in april door treffers van Matts Bruining (2x), Kevin Huitema (2x), Fekadu Toussaint en Leon de Vries VKW geen moment de indruk gaf dat er op Tinga iets te halen viel.

​Het voetballeven van Vlugheid en Kracht Westerbork speelde zich in de vorige eeuw voornamelijk in de derde en vierde klasse af. Alleen tussen 1983 en 1994 kwam de hoofdmacht in totaal tien seizoenen in de tweede klasse uit, waarna men weer naar de vierde klasse afdaalde. In het seizoen 1999-2000 pakte men in vier F echter de titel om vervolgens als een komeet in één ruk door te stomen naar de eerste klasse. Het optreden in die klasse was een kort leven beschoren, maar drie seizoenen later keerde men weer terug om vervolgens opnieuw na één seizoen de aftocht te blazen. Die stap terug werd bij het begin van dit decennium gevolgd door degradatie naar de derde klasse, waarna VKW vervolgens afwisselend in de tweede en de eerste klasse uitkwam.

Laatstgenoemde klasse is nu voor het tweede seizoen op rij de werkvloer van de blauwhemden en actueel bevindt VKW zich met veertien uit negen in het grensgebied van het linker- en rechterrijtje. De club heeft echter evenveel verliespunten als GRC Groningen dat op plek vijf staat. Datzelfde GRC won afgelopen zondag overigens met het kleinst mogelijke verschil bij VKW, dat eerder op eigen terrein ook tegen GOMOS en WVV nipt onderuit ging. Bij SC Stadspark en thuis tegen Hoogezand schreef de ploeg van trainer Karlo Meppelink daarentegen een punt bij, terwijl men tegen Dalfsen, FVC, Roden en Heerenveen de complete oogst voor zich opeiste.

Bij die resultaten valt enerzijds op dat men met dertien treffers in negen wedstrijden niet tot de meest scorende ploegen behoort, en anderzijds dat de defensie tot nu toe met slechts tien tegentreffers – de minste in de eerste klasse F – gerust als zeer betrouwbaar mag worden aangemerkt. Die van Sneek Wit Zwart doet daar overigens nauwelijks voor onder, want doelman Rasheed Shakur Postma moest maar één keer vaker de gang naar het net maken. Het verschil met de brigade van De Jong zit ‘m dan ook vooral in de productie. Die is op Tinga met 25 treffers namelijk bijna twee keer zo groot, al komt dat ook omdat men in twee duels (Roden en GRC) met in totaal twaalf goals bovengemiddeld scoorde. Wanneer echter het gemiddelde uit de andere wedstrijden als maatstaf wordt genomen, dan is het verschil tussen beide ploegen minder evident.

Bij de wedstrijd in Winschoten zat het verschil echt niet alleen in “de momenten” zoals aanvoerder Gerben Visser na afloop via twitter liet weten, maar vooral in de strijdwijze. WVV zette vanaf het begin vol druk en troefde de Snekers daarmee toch af, iets wat in het wereldje ongetwijfeld als een lopend vuurtje rondgaat. Het zou ons dan ook niet verbazen, indien die aanpak voor VKW als leidraad dient. Sneek Wit Zwart dat het waarschijnlijk zonder Martijn Zwaga en in ieder geval zonder de geschorste Han Miedema moet doen, zal zich daarop moeten instellen en als men daarop het antwoord weet te vinden, dan zouden “de momenten” zondag wel eens in Sneker voordeel kunnen uitvallen.

E.M.M.S. – LSC 1890
zondag 8 december 2019 – 14.00 uur
​Sportpark De Kei – Slagharen

Eigenlijk stak de oude kwaal afgelopen zondag weer de kop op. Evenals in een aantal eerdere wedstrijden lukte het ondanks meer dan twee handen vol met kansen namelijk niet om ruim(er) afstand te nemen met als gevolg dat LSC 1890 uiteindelijk tegen Beilen het deksel op de neus kreeg. Daardoor behoren de Snekers in twee K tot het squadron ploegen dat rond de helft van de ranglijst cirkelt, en waartoe ook de tegenstander van komende zondag i.c. EMMS mag worden gerekend.

​EMMS waarbij de eerste drie letters staan voor Eendracht Maakt Macht en de S voor Slagharen, werd in 1931 opgericht. De club is naast het attractiepark beter bekend als het ponypark gehuisvest en deelt sportpark De Kei met derdeklasser SC Lutten, waarmee men bij de jeugd een samenwerkingsverband heeft. De hoofdmacht speelde tot dit seizoen nooit hoger dan de derde klasse en kwam rond de eeuwwisseling zelfs in de vijfde en zesde klasse en daarmee in het voorportaal c.q. de kelder van het amateurvoetbal uit.

Nadat men in het seizoen 2006-2007 in de vijfde klasse de titel behaalde, deed men er vervolgens vier seizoenen over om weer naar de derde klasse terug te keren. Drie jaar later moest men echter weer een stap terug doen, waarna EMMS in het seizoen 2014-2015 zijn rentree vierde. Die duurde echter slechts een maand of twaalf., maar twee seizoenen daarna legde men in de vierde klasse beslag op de schaal en weer twee jaar later toen men in drie C de finishlijn als vierde bereikte, zette men via de play offs andermaal een stap omhoog.

Die stap verloopt tot nu toe met tien uit tien redelijk en niet veel minder dan de veldtocht van “the Blues”. Opvallend is echter wel, dat van de tien punten er negen in de eerste vijf speelronden werden behaald. Na zeges op SC Emmeloord en VENO en een gelijkspel tegen Zuidwolde, Heerde en Drachten verloor de ploeg van trainer Johan Oldekamp echter vier keer op rij en eerst afgelopen zondag voegde men daar in en tegen Dedemsvaart in een doelpuntrijke wedstrijd (4-4) weer een puntje aan toe.

Toch moet EMMS op zijn qui vieve blijven, want het verschil met de ploeg op plek twaalf i.c. DTD is slechts twee punten. De formatie uit Slagharen moet dan ook punten blijven vergaren en zal de ontmoeting met ook nog niet overtuigende LSC 1890 zeker aangrijpen om aan die opdracht te voldoen. Daarbij wordt men ongetwijfeld gesterkt door de prestaties die men tot nu toe op De Kei neerzette. Bij de vijf tot nu toe afgewerkte thuisduels stapte namelijk alleen koploper en titelkandidaat Lemelerveld als winnaar van het veld en haalde men evenveel punten als LSC 1890 in uitduels.

​De Snekers wisten uit alleen bij Heerde en Oerterp te winnen en moesten bij Dedemsvaart, Drachten en LAC Frisia 1883 de punten achterlaten. LSC 1890 behoort dan ook niet tot de clubs met de sterkste uitbalans. Als het echter om het creëren van kansen gaat, behoren de Snekers in twee K zeker tot de top. Het creëren en benutten van kansen is echter niet dezelfde discipline en wat dat laatste betreft is er voor de “oude dame” zeker nog een slag te maken. Lukt dat tegen EMMS, dan dichten we de ploeg van trainer Erik van der Meulen een goede kans toe om komende zondag in Slagharen zijn slag slaan.

D.W.P. – Sneek Wit Zwart ZM
zaterdag 7 december 2019 – 14.30 uur
Sportpark De Grie – Sint Johannesga

Bijna een uur lang mocht Willemsoord hopen dat het negentigjarig jubileum met een verrassend resultaat gepaard zou gaan. Toen sloeg Sneek Wit Zwart ZM in kort tijdsbestek echter twee keer toe, waarna de formatie van trainer Niels Boot het duel uiteindelijk met een alleszeggende 6-1 zege afsloot. Daarmee speelde men niet alleen de nederlaag tegen SDS naar de vergetelheid, maar sloot men ook weer aan bij koploper Workum die in de derby tegen Oeverzwaluwen op 2-2 bleef steken.

​Ook de tegenstander van komende zaterdag i.c. DWP had bij winst die aansluiting tot stand kunnen brengen. , De ploeg uit Sint Johannesga kwam in Makkum echter niet verder dan een doelpuntloze remise. Niettemin is er zaterdag sprake van een topaffiche, want met de wit-zwarten en de groenen treden dan wel wel de nummers twee en drie van de derde klasse A tegen elkaar aan.

De Wite Peal zag het levenslicht in 1947 in Rotsterhaule. De club ontleende zijn naam aan het voormalig kamp dat in het dorp gevestigd was en dat voor de tweede wereldoorlog dienst deed als huisvesting voor werklozen die bij de veenafgraving te werk werden gesteld. In de oorlog fungeerde het kamp als “Durchgangslager” en na de repatriëring  werden er KNIL-militairen in ondergebracht. Voor het vertrek van de militairen en hun gezinnen verkaste DWP echter naar Sint Johannesga, waarna men ten koste van Hardegarijp en Leeuwarden twee keer de Freonskipsbeker – het toenmalige bekertoernooi voor FVB-clubs – won.

Niet lang daarna promoveerde DWP naar de vierde klasse en met uitzondering van het seizoen 1995-1996 (hoofdklasse FVB) en het seizoen 2000-2001 (5e klasse) acteerde men tot medio 2004 toen men naar de derde klasse promoveerde, in die klasse. Het verblijf in de derde klasse duurde vier seizoenen, waarna men twee jaar later weer voor een seizoen terugkeerde. Drie jaar na de degradatie werd de titel behaald en sinds het seizoen 2014-2015 is DWP weer derdeklasser en niet onverdienstelijk. In de afgelopen vijf jaar heeft DWP zich met een keer een tiende, een keer een achtste, een keer een vijfde en twee keer een tweede plaats namelijk ontwikkeld tot een stabiele factor en in diezelfde periode nam de hoofdmacht drie keer deel aan de postnatale strijd om promotie naar de tweede klasse.

​Hoewel de weg nog lang is, is deelname aan die strijd ook nu bepaald geen utopie. Sterker nog en zeker als men in navolging van SDS er in slaagt om het gezelschap uit de Waterpoortstad een nederlaag toe te brengen, is de ploeg van trainer Anne Haven die het liefst vanuit de omschakeling speelt en daarvoor met o.a. Anton Holtrop en Age Ellert van der Velde een paar “linkmiegels” tot zijn beschikking heeft, een kandidaat voor eremetaal.

Bij de Snekers zaten de “linkmiegels” afgelopen zaterdag eerst op de bank. Trainer Niels Boot stuurde toen met Tim Posthuma en Patrick Veenstra twee andere “militairen” naar het front. Dat gebeurde tegen een minder sterke opponent en was waarschijnlijk bedoeld om anderen binnen de brede selectie tevreden te houden. Die selectie biedt na de comeback van de langdurig geblesseerde Patrick Altenburg overigens nog meer keuzes, maar we kunnen ons eerlijk gezegd niet voorstellen dat hij zaterdag aan de aftrap verschijnt. Daarnaast kunnen we ons niet voorstellen dat hij Huitema.01 en Huitema.02 opnieuw buiten de basis laat. Dat lijkt ons met alle respect voor de andere spelers niet verstandig, want daarvoor is DWP naar ons oordeel te goed.

Waterpoort Boys – T.O.P. ’63
zaterdag 7 december 2019 – 14.30 uur
Sportcentrum Schuttersveld – Sneek

Met name na rust toen de Wéé Péé Béé een aantal goede mogelijkheden kreeg, liet de ploeg van trainer Janco Croes na om concurrent AVC pijn te doen. Daarmee verzuimde Waterpoort Boys om binnen schootsafstand van  de top in de vierde klasse A te komen, al werd het verschil met koploper SSA Creil-Bant wel een puntje minder. Die ploeg is overigens in de laatste wedstrijd voor de winterstop de tegenstander van de geelhemden, maar eerst wacht de streekderby tegen TOP ’63.

​TOP ’63 won afgelopen zaterdag met duidelijke cijfers van Tollebeek en door die zege hield men niet alleen het eveneens triomferende De Wâlde onder zich, maar kreeg men ook concurrenten als SC Bolsward, HJSC en het al genoemde Tollebeek in het vizier. Het was overigens pas de tweede overwinning van de ploeg van trainer Henk van Hes die verder in speelronde drie van SC Bolsward wist te winnen. Die overige acht duels gingen verloren en uit wist de hoofdmacht tot nu toe nog geen enkel punt te veroveren. Door die resultaten nemen de andere geelhemden momenteel in vier A de voorlaatste plaats in en moet men de komende periode nog flink aan de bak om uit de zorgsector te geraken.

Dat laatste lukte twee seizoen terug niet, toen TOP ’63 in de derde klasse uitkwam. Dat was overigens de tweede keer dat men op dat niveau actief was. In het seizoen 2011-2012 behaalde de hoofdmacht namelijk in vier A het kampioenschap en dat was voor de kleine dorpsclub die pas bij het begin van dit decennium voor het eerst in de vierde klasse uitkwam, echt een prestatie van formaat. Twee jaar later moest men echter weer een stap terug doen, waarna de vlag aan het eind van het seizoen 2016-2017 op De Bou weer in top ging. Deze keer duurde de veldtocht echter slecht één seizoen en sindsdien vertoont TOP ’63 zijn kunsten in de vierde klasse.

In de laatste twee seizoenen kruiste Waterpoort Boys vier keer de degens met TOP ’63. Daarbij bleek de ploeg uit Top en Twel een aantal keren een stugge opponent. In het seizoen 2017-2018 voorkwam Patrick Bles met twee late “hits” nog net een nederlaag, waarna de doelpuntloze return niet om aan te gluren was en beide ploegen het degradatiespook op bezoek kregen. Een jaar later in de vierde klasse leek de confrontatie in Sneek op 1-1 uit te draaien.Totdat de nu voor Sneek Wit Zwart ZM spelende Andy de Vries bij zo’n beetje de laatste zucht de wind mee kreeg en Waterpoort Boys alsnog de winst bezorgde. ​Die overwinning viel absoluut in de categorie “lucky”, maar in de heenwedstrijd toen Waterpoort Boys op De Bou misschien wel zijn beste wedstrijd van het seizoen speelde, viel op de Sneker zege weinig af te dingen.

Wanneer we de uitbalans van TOP ’63 waar Arjen Brinksma en Msokolo Ramazani Dieudonne naar Black Boys vertrokken en waar routiniers als de 42-jarige Atze Atsma en de 34-jarige Wolter van Erkelens nog altijd tot het keurkorps behoren, in ogenschouw nemen, dan belooft de uitwedstrijd van komende zaterdag tegen Waterpoort Boys niet veel goeds, al weegt de toevoeging “uit” bij de streekderby op het Schuttersveld wellicht minder zwaar dan bij andere uitwedstrijden.

Bovendien is het voetbal van Waterpoort Boys dat het zaterdag in ieder geval zonder de geschorste Richard Hamstra moet doen, tot nu toe “medium”. Niettemin kan Waterpoort Boys beduidend betere cijfers overleggen dan TOP ’63 en op basis van die statistieken moet de favorietenrol dan ook aan de Croes Babes toebedeeld worden. Om die rol waar te maken, zal men echter beter met de mogelijkheden moeten omspringen dan tegen AVC. Want anders zou het opnieuw wel eens moeilijk kunnen worden, te meer omdat bij een derby en zeker bij TOP ’63 extra krachten loskomen.

De Wâlden – Black Boys
zondag 8 december 2019 – 14.00 uur
Sportcentrum Op de Skieding – Damwoude

Na de overwinning op het gehandicapte ONB won Black Boys afgelopen zondag in een niet al te hoogstaand duel nipt van Langweer. Met die tweede opeenvolgende overwinning deden de Snekers goede zaken, want de ploeg van trainer Lars Niemarkt steeg daardoor namelijk niet alleen naar plek negen maar bouwde bovendien het verschil met de zorgplekken verder uit, al dient daarbij wel aangetekend te worden dat die voorsprong met drie punten nog altijd niet uitbundig is. Niettemin staat Black Boys er beter voor dan in dezelfde periode van vorig jaar en die positie moet men in de komende zondag “Op de Skieding” zien te handhaven.

​Dat is het thuis van De Wâlden en die ploeg bevindt zich momenteel net boven de scheiding van het linker- en rechterrijtje. Met veertien uit tien neemt men actueel namelijk plek zes in. De prestaties zijn echter verre van constant. Zo werden aansprekende resultaten zoals de overwinning op SC Bolsward en het gelijkspel tegen titelkandidaat SC Boornbergum ’80 afgewisseld met nederlagen tegen ONB en Langweer en die opponenten behoren niet bepaald tot de hoogvliegers in vier B.

​De Wâlden ontstond vlak na de oorlog toen er in de omgeving van Damwoude tussen de verschillende dorpen veel onderlinge wedstrijden werden afgewerkt en er voor deelname aan de competitie een voetbalvereniging moest worden opgericht. Nadat men de wedstrijden eerst nog op een weiland nabij de Hoofdweg voetbalde, streek de club na omzwervingen neer aan de Badhuisweg. Daar deelde men aanvankelijk het complex met aartsrivaal Broekster Boys die later naar een eigen complex verhuisde.

Sportief stond de club altijd in de schaduw van Broekster Boys, want de volksclub speelde nooit hoger dan de vierde klasse. Nadat men eind jaren zestig/begin jaren zeventig al eens een aantal seizoenen aan dat niveau rook, behoorde De Wâlden van het midden van de jaren tachtig tot aan de eeuwwisseling in die klasse tot het meubilair. Aan het eind van het seizoen 1999-2000 moest men echter een stap terug doen, waarna men meteen weer terugkeerde. Die rentree duurder echter slechts één seizoen, waarna men elf jaar lang afwisselend in de vijfde en de zesde klasse uitkwam. In 2013 werd De Wâlden kampioen, maar ook nu was het optreden in de vierde klasse geen lang leven beschoren. Drie jaar na de degradatie knalden de kurken echter opnieuw en sinds 2017-2018 staat men weer op de deelnemerslijst van de vierde klasse.

Bij de onderlinge confrontaties was voor Black Boys tot nu toe niet al te veel succes weggelegd. Twee jaar terug verloren de Zwartjes in Damwoude met het kleinst mogelijke verschil. Later dat seizoen toen Black Boys op de laatste speeldag De Wâlden naar de nacompetitie verwees, eindigde het duel in Sneek in een 3-1 zege voor de rood-witten, waarbij Black Boys een strafschop miste en pas diep in blessuretijd via Lars Niemarkt de eer wist te redden. Vorig seizoen wonnen de lange tijd in ondertal spelende Snekers thuis met 1-0 dankzij een treffer van Harry Terpstra en dat bleef tot nu toe de enige succesbeleving want in het voorjaar van 2019 ging men Op de Skieding met 2-1 onderuit, al was dat resultaat toen in verband met het plotselinge overlijden van Isau Christovǎo toen slechts bijzaak

Nu zijn de belangen voor wat betreft Black Boys geen bijzaak, want de Snekers kunnen met een goed resultaat namelijk De Wâlden achterhalen en kunnen dan Warga en SC Joure die met resp. SC Boornbergum ’80 en SC Bolsward een stevige klus voor de kiezen krijgen, voorbij gaan. Alsdan zou de opmars waarover in de Black Boys-app werd gesproken, echt gestalte krijgen.

Foto Henk van der Veer

Bron: : https://pengel.weebly.com/

 

 

 

Het is niet meer mogelijk te reageren

X
X

Deel dit met een vriend