De bal rolt weer .... voorbeschouwing 9 en 10 maart
Een naamgenoot van de doelman is een gewaardeerd ONS-lid en hij zal komende zaterdag de verrichtingen van zijn club bij FC Lisse ongetwijfeld met veel belangstelling volgen. Op diezelfde dag treedt Waterpoort Boys op als gastheer van TOP ‘63 en gaat Sneek Wit Zwart ZM op bezoek bij VHK. Een dag later is de zondagtak te gast bij GAVC, ontvangt LSC 1890 ASVB en speelt Black Boys in Oosterlittens tegen de club van die naam.
FC Lisse - ONS Sneek Zaterdag 2 maart 2019 - 14.30 uur Sportpark Ter Specke - Lisse
Een enkele keer bekruipt je het gevoel dat het niet jouw middag gaat worden. Dat gevoel moet zich tegen HSV Hoek ook snel van de spelers van ONS Sneek meester hebben gemaakt, want de wedstrijd was eigenlijk al over voordat ie goed en wel begonnen was. Ook trainer Paul Raveneau had blijkbaar dat gevoel, want anders valt niet te verklaren dat hij ervaren krachten als Barto en Lanting al in de rust in de kleedkamer achterliet.
Daarnaast liet hij in een wedstrijd waarin voor `ONS geen enkele eer meer te behalen viel, ook nog eens Jan Dommerholt invallen. Hij is daardoor ‘vastgespeeld’ en dat betekent dat de jonge aanvaller die niet een basisplaats heeft, het de komende tijd waarschijnlijk met of een plek op de tribune, of met wat kortstondige invalbeurten moet doen, zoals komende zaterdag tegen FC Lisse.
FC Lisse schuurt dit seizoen tegen de subtop aan en dat is iets, wat men zich op sportpark Ter Specke wellicht anders had voorgesteld. De hoofdmacht kwam vorig seizoen immers uit in de tweede divisie en mocht op basis van die status vooraf toch tot de toonaangevende ploegen worden gerekend. Die status werd overigens aan het eind van het seizoen 2016-2017 veroverd. Toen eindigde de ploeg van trainer Robbert de Ruiter achter IJsselmeervogels als tweede en dwong men via de nacompetitie promotie naar het derde niveau af, waarna men een jaar later via dezelfde route weer een stap terug moest doen.
FC Lisse dat inmiddels voor volgend seizoen onder meer Jeffrey Klijbroek en Jordy Tiktak (beide ODIN ‘59) aantrok en dat met Oussama Siali en Rowdy van der Putten veruit zijn gevaarlijkste mensen binnen de lijnen brengt, kent tot nu toe een wisselvallige jaargang. Op eigen bodem zijn de prestaties daarentegen behoorlijk constant, want in de elf wedstrijden stapte men zeven keer als winnaar van het veld, werd twee keer gelijk gespeeld en werd alleen van het al genoemde ODIN ‘59 en van SteDoCo verloren. Over de grens gaat het daarentegen beduidend minder en liep men zelfs een aantal malen tegen een fikse zeperd aan. Zo verloor men medio oktober van het vorig jaar met maar liefst 9-1 van DVS ‘33 Ermelo en in de laatste speelronde was Jong FC Groningen met 5-1 veel te sterk.
?Ook het bezoek aan Sneek leverde geen punten op, want toen hield ONS Sneek dankzij treffers van Klaas de Vries en Ale de Boer de punten in ‘ons stadsje’. Met die zege - de derde op rij - leken de Snekers zich toen tot een factor van belang te ontwikkelen, maar daarna verloor men zes keer achter elkaar. Na de overwinning op asv De Dijk gaf men tegen zowel ASWH als tegen Achilles ‘29 in de slotminuten kostbare punten weg, waarna men na de overwinning op Eemdijk ook op De Bosk in ‘the dying seconds of the game’ een verdiend punt verspeelde en twee weken geleden kansloos van HSV Hoek verloor. Daardoor zakte ONS naar de veertiende plek, waarbij men de mazzel had dat De Dijk ‘concurrent’ SJC van zich afhield, want anders was het verschil met de promotie/-degradatieplekken nog kleiner en mogelijk niet meer dan drie punten geweest.
Na het sneue verlies in de Harkema werd in de LC over een kleurloos seizoen gesproken. Het is in ieder geval een seizoen waarin de verwachtingen tot nu toe niet werden waargemaakt. Een seizoen waarin je bovendien soms het gevoel krijgt dat het tussen sommige spelers en de trainer ook niet echt botert. Dat heeft wellicht te maken met de tactische vondsten van de oefenmeester en diens ingrepen in de opstelling. Of dat alles net als het inbrengen van Jan Dommerholt wel zo slim is, valt te betwijfelen. Tijd voor discussie is er echter niet, want de laatste fase van de competitie is nakende. Daarin wacht ONS nog een aantal cruciale wedstrijden, is het niet tegen FC Lisse dan toch zeker de week daarop tegen SJC. En dus moet men de rijen sluiten en moet men misschien wel over zijn eigen schaduw heen stappen, want alleen dan kan men eenzelfde gevoel als tegen HSV Hoek voorkomen.
GAVC - Sneek Wit Zwart ?Zondag 10 maart 2019 - 14.30 uur Sportpark Meinga - Grou
Sneek Wit Zwart-trainer Germ de Jong was na de wedstrijd in Westerbork ‘not amused’ om maar niet te spreken van ‘pissed off’. Nadat zijn ploeg een week eerder nog soeverein van SVBO won, trapte men ondanks het waarschuwende vingertje vooraf met open ogen in de Drentse val en deed men tegen VKW precies dat, wat men tegen de blauwhemden nu eenmaal niet moet doen.
Het was trouwens niet de eerste keer dat de Snekers in een uitwedstrijd niet thuis gaven. Van de zes andere wedstrijden op vreemde bodem verloor Sneek Wit Zwart namelijk de helft en derhalve zal men het uitduel van zondag tegen de Grouwster Amateur Voetbal Club toch met de nodige twijfels tegemoet zien. ? GAVC dat op 22 oktober 1922 werd opgericht, beleeft momenteel qua niveau hoogtijdagen, want nooit eerder in het nu bijna honderdjarig bestaan speelde de club zo hoog als nu. Of dat ten tijde van de viering van het eeuwfeest nog zo zal zijn, is echter nog lang niet zo zeker. Nadat de hoofdmacht in het debuutseizoen keurig achtste werd, staat GAVC momenteel met veertien uit veertien op één van de plaatsen waarbij men als herkanser via een barrage lijfsbehoud moet zien te bewerkstelligen. Vier keer trok de ploeg van trainer Freddy Strating aan het langste eind, twee keer werden de punten gedeeld en acht keer viel het kortste houtje GAVC ten deel. Daarmee geven de Grousters vooralsnog voeding aan de bewering van kenners dat het tweede seizoen doorgaans veel moeilijker is dan het debuutjaar.
Een van die nederlagen leed GAVC dat voor de productie nog altijd voor een niet onaanzienlijk deel afhankelijk is van de bevliegingen van oud Sneek Wit Zwart-speler Tjeerd Andries Andringa, in de maand van de vallende bladeren tegen Sneek Wit Zwart. De Snekers wonnen toen ondanks een rode kaart (Kevin Huitema) en een man minder dankzij een vroege treffer van Joram Smits in de eerste helft en een dito goal van Matts Bruining in het tweede bedrijf vrij eenvoudig met 2-0. Op vreemd terrein ging het zoals hiervoor al werd aangestipt, daarentegen minder eenvoudig. Alleen bij Noordster en bij WVV viel het optreden van de wit-zwarten in de categorie ‘soeverein’. In de overige potjes werd alleen tegen Bergum zij het met moeite, de volle buit gepakt, al dient daarbij wel opgemerkt te worden dat de club die na dit seizoen samen met BCV als FC Burgum verder gaat, in die wedstrijd door schorsingen danig verzwakt was.
Sneek Wit Zwart dat voor zover wij weten, zondag niet verzwakt is, zal zich ten opzichte van de laatste speelronde duidelijk van een andere kant moeten laten zien. Daarbij zal men zich opnieuw moeten instellen op een tegenstander die het vanuit de omschakeling zal proberen, want dat - en dat ging na de nederlaag tegen VKW natuurlijk als een lopend vuurtje - biedt tegen de ploeg uit Drabbelterp de meeste kans op succes. En dus zal Sneek Wit Zwart verdedigend de organisatie op orde moeten hebben. Knoopt men dat nu wel goed in de oren, dan biedt dat aan de andere kant de meeste kans dat trainer Germ de Jong zondag iets na kwart over vier de pers ‘wel amused’ te woord staat.
LSC 1890 - ASVB Zondag 10 maart 2019 - 14.00 uur Sportpark Leeuwarderweg - Sneek
Nadat LSC 1890 halverwege februari tegen GVAV Rapiditas een zeker lijkende zege uit handen gaf, herstelde men zich een week later tegen Olyphia. De ploeg van trainer Erik van der Meulen gaf de gasten na een aarzelend begin geen moment het idee dat er aan de Leeuwarderweg ook maar iets te halen viel en op de niets aan duidelijkheid overlatende 5-1 overwinning viel dan ook bar weinig af te dingen.
Dat laatste was ook het geval bij het 1-1 gelijkspel in de heenwedstrijd tegen ASVB, al was de thuisclub daar toen waarschijnlijk het meest gelukkig mee, omdat LSC 1890 na de gelijkmaker van Marco da Silva in de slotfase nog een paar goede mogelijkheden kreeg om de terugreis naar de Watergate City helemaal tot een feest te maken.
Het puntje dat ASVB aan die wedstrijd overhield, was één van de 21 die de Groningers tot nu toe bijeen wisten te sprokkelen. Met dan puntentotaal neemt de ploeg van trainer Loek Swarts momenteel een zevende stek in en behoort men tot het eskader dat zich achter het leidende kwintet Roden, LSC 1890, LAC Frisia 1883, Helpman en Hoogezand heeft genesteld. Daarmee doet de club die in de jaren negentig van de vorige eeuw zeven seizoenen in de eerste klasse acteerde en die sindsdien afwisselend in de tweede, de derde en zelfs één seizoen in de vierde klasse uitkwam, het in het eerste jaar na de promotie meer dan gemiddeld.
Opvallend daarbij is, dat het gros van de punten buiten Blijham werd behaald. Waar men voor eigen publiek niet verder kwam dan vier uit zeven waarvan dus één van LSC 1890 en blijkbaar last heeft van plankenkoorts, gooit men uit alle schroom van zich af en is men met zeventien uit acht na Roden de ploeg met de sterkste uitbalans. Of dat iets te maken heeft met al dan niet het spel hoeven maken, is ons niet bekend maar het heeft er alle schijn van.
Hoe het ook zij, LSC 1890 krijgt zondag met een tegenstander te maken die op andermans terrein goed gedijt. De Snekers die met enige regelmaat weer een nieuwe knoop uit de zakdoek van de jeugd als wisselspeler inbrengen en die ook niet schromen om een greep in het antiquariaat te doen, zijn derhalve gewaarschuwd. Zo makkelijk als tegen het tobbende Olyphia zal het op zeker niet gaan, maar als ‘the Blues’ snel duidelijk maken dat zij evenals de met dank aan de Club van 50 net geïnstalleerde kluisjes niet te kraken zijn, dan moet LSC 1890 in staat zijn om de uitstekende uitbalans van de gasten iets minder uitstekend te maken.
VHK - Sneek Wit Zwart ZM Zaterdag 9 maart 2019 - 14.30 uur ?Sportpark Monnikenmolen - Sint Jansklooster
Voor hen die hun geld op Sneek Wit Zwart ZM hadden gezet, was het na afloop van het duel met SC Bolsward even schrikken. Voor het eerst in anderhalf jaar tijd ging de ploeg van trainer Niels Boot namelijk onderuit en ook nog eens na een niet al te beste wedstrijd. Een week later toonde men in de beker tegen tweedeklasser BCV echter aan dat men op een hoger niveau gemakkelijk meekan, al was het eindresultaat uiteindelijk identiek.
Over resultaat gesproken, in de heenwedstrijd tegen VHK boekte de wit-zwarte brigade dankzij treffers van Tim Posthuma (3x), Patrick Veenstra en Rinke Hiemstra (2x) met 6-1 één van de grootste overwinningen van dit seizoen. Een garantie voor de return die zaterdag op de rol staat, is dat echter allerminst De formatie uit Sint Jansklooster die vaak vanuit de geparkeerde bus de ruiten van de tegenstander probeert in te gooien, is op eigen terrein namelijk nog ongeslagen. Alleen Delfstrahuizen en SC Bolsward wisten op Monnikenmolen een punt te pakken, maar de andere opponenten waaronder de Wéé Péé Béé, werden op de grens van de Weerribben door de wit-blauwe vlieg gestoken.
VHK is actueel de nummer vijf van de ranglijst en behoort met Tollebeek en Makkum tot de achtervolgers van het leidende trio QVC, Sneek Wit Zwart ZM en Waterpoort Boys. Van de 21 tot nu toe behaalde punten werd het leeuwendeel dus op eigen terrein behaald, al gaat het te ver om bij VHK thuis en uit van een verschil van dag en nacht te spreken. Wanneer het echter om het totaalbeeld gaat, ligt een dergelijk vergelijk meer in de rede. De ploeg van trainer Johan Knoll die na dit seizoen de club verlaat, kwam namelijk zeer sterk uit de startblokken en leek aanvankelijk een grote en misschien wel de grootste titelkandidaat. Na die bliksemstart werden de prestaties echter wisselvalliger en moest men langzaam maar zeker terrein prijs geven, al kwam VHK nooit in de buurt van de gevarenzone.
Daarin kwam men aan in het seizoen 2015-2016 wel terecht en toen moest men de derde klasse vaarwel zeggen, nadat men twee seizoenen eerder ook al afscheid van de tweede klasse had moeten nemen. In vier A eindigde VlugHeid en Kracht twee keer als vijfde. VHK bleek in die jaren een factor om rekening mee te houden en was via de nacompetitie zelfs een keer dicht bij een terugkeer naar de derde klasse.
Promotie was en is nog steeds het ultieme doel aan de Molenkrite. In een oefenwedstrijd tegen derdeklasser SDS liet ZET EM zien dat men een hoger niveau aankan, iets wat men zoals hiervoor al werd vermeld, in het bekerduel tegen BCV ook al had aangetoond. In competitieverband breekt het schip van Boot de golven de laatste tijd echter minder makkelijk dan voor de winter. Zo moest men in Bolsward voor het eerst in anderhalf jaar een nederlaag incasseren, terwijl men een week eerder ook al de nodige moeite met Makkum had en door een late goal van Rinke Hiemstra maar net won. De effectiviteit van voor de winter lijkt zoek en die effectiviteit zal absoluut omhoog en terug moeten, wil men a. VHK op de knieën dwingen en wil men b. de kansen op het ultieme doel in leven houden.
Waterpoort Boys - TOP ‘63 Zaterdag 9 maart 2019 - 14.30 uur ?Sportcentrum Schuttersveld - Sneek
Het laatste optreden van Waterpoort Boys dateert al weer van medio februari, toen men tegen Delfstrahuizen in een mager duel niet verder kwam dan een mager gelijkspel. Daarmee verzuimde de Wéé Péé Béé om optimaal van het verlies van toenmalig koploper Sneek Wit Zwart ZM te profiteren, waarna men een week later in een oefenwedstrijd tegen vijfdeklasser Woudsend ook allerminst overtuigend voor de dag kwam.
Die overtuiging was er eerder wel in de derby tegen TOP ‘63, dat komende zaterdag opnieuw de tegenstander is. Medio november van het vorig jaar speelde Waterpoort Boys misschien wel zijn beste wedstrijd van het seizoen. In wat destijds als een pittige klus werd aangemerkt, was de ploeg van trainer Janco Croes veel te sterk en was de uitslag (4-2) uiteindelijk een magere afspiegeling van de werkelijke krachtsverhoudingen.
Na een matige start met slechts één punt uit de eerste vier wedstrijden had TOP ‘63 in de weken voor de confrontatie met Waterpoort Boys met twee overwinningen een opleving en de weg naar boven ingeslagen. Na de nederlaag tegen de geel-blauwen gingen echter ook de volgende vier duels verloren. Pas in februari van dit jaar proefde de formatie van trainer Henk van Hes bij de hervatting van de competitie thuis tegen SC Bolsward weer eens het zoet der overwinning. Die goede herstart wist men een week later echter niet door te trekken, want toen bleek Tollebeek op de voormalige zeebodem een klein maatje te groot.
Met die resultaten neemt de ploeg uit Top en Twel actueel met tien punten de voorlaatste plaats in, al hoeft men zich op sportpark de Bou over rechtstreekse degradatie geen zorgen te maken. De degradant in vier A lijkt met het met één punt onderaan bungelende Nagele namelijk zo goed als zeker vast te staan. Aan de andere kant bedraagt de achterstand op de veilige regionen ook al zeven punten. Met het voortschrijden van de tijd kan rechtstreekse handhaving dan ook wel eens een lastig verhaal worden. Om dat te realiseren heeft TOP ‘63 dat doorgaans vanuit een gesloten defensie op de counter gokt, dringend punten nodig en in dat kader telt tegen Waterpoort Boys eigenlijk alleen de volle buit.
Wanneer de gele hesjes uit Sneek in de strijd om de schaal mee willen blijven doen, geldt dat laatste in niet mindere mate voor Waterpoort Boys. Winnen is sinds het veroveren van de periodetitel echter alles behalve een zekerheidje. Sinds begin december vorig jaar werd alleen nog van SC Creil gewonnen. In de overige duels waaronder de oefenduels tegen Minnertsga, Arum en het al genoemde Woudsend, werd of gelijk gespeeld, of verloren. Wil Waterpoort Boys dat met een achterstand van vier punten op QVC derde staat, in de race om de schaal niet verder achterop raken, dan zal er gewonnen moeten worden, want anders zou de achterstand op de koploper wel eens toe kunnen nemen.
Oosterlittens - Black Boys Zondag 10 maart 2019 - 14.00 uur Sportpark Tred Iene - Oosterlittens
Hoewel Surhuisterveen zeker in de eerste helft meer mogelijkheden kreeg, zat er qua voetbal - en zeker in het tweede bedrijf - weinig verschil tussen de nummer vier van de ranglijst en Black Boys. Een moment van onoplettendheid werd de Zwartjes in de slotfase fataal, vooral ook omdat vervolgens de tijd ontbrak om de opgelopen schade nog te herstellen.
n de dagen na de wedstrijd ging het echter vooral over het meespelen van Surhuisterveen-doelman Theo de Haan, die een week eerder tegen Warga rood had gekregen. Hoewel die kaart op social media in woord en beeld werd gemeld, verscheen de prent na afloop niet op het digitale wedstrijdformulier. Vervolgens hulden betrokkenen zich in nevelen, waarna de voetbalbond met de verklaring dat de doelman wel speelgerechtigd was, de mistbanken wegblies. Daarmee maakte de KNVB - overigens zonder hoor en wederhoor - bliksemsnel een einde aan de soap en kan bij de Zwartjes het vizier volledig op het eerstkomende duel tegen Oosterlittens.
Oosterlittens is ‘zur Zeit’ de koploper in de vierde klasse B. Die positie verbaast ons eerlijk gezegd niet, want van alle ploegen die tot nu toe het Schuttersveld aandeden, maakte de formatie van trainer Marc van Hiel veruit de beste indruk. Oosterlittens lijkt dan ook hard op weg naar de derde klasse en dat is niet helemaal onontgonnen terrein. Aan het begin van dit decennium acteerde men ook op dat niveau. Aan het eind van een seizoen 2012-2013 moest men echter een stap terug doen, waarna men meteen weer terugkeerde. Op ‘Tred iene’ kon het legioen echter slechts één seizoen van die reprise genieten en sinds het seizoen 2015-2016 is de vierde klasse het werkterrein van de geelhemden.
In de voorbije drie seizoenen eindigde Oosterlittens resp. als zesde, negende en zesde en was een terugkeer naar de derde klasse ‘nicht im Frage’. Nu gaat het zoals hiervoor al werd vermeld, aanmerkelijk beter en dat ondervond Black Boys ook in de heenwedstrijd. De Snekers hadden toen heel weinig in te brengen en dat was een seizoen eerder niet anders. Toen moesten de ‘All Blacks’ ook twee keer het hoofd buigen, waarbij de nederlaag in het dorp van de scheve paaltjes om bingoleider Bertus Poiesz zaliger maar eens aan te halen, dicht in de buurt van een pak rammel kwam, iets wat Black Boys overigens ook in het seizoen 2016-2017 moest ervaren.
Met andere woorden, de sterren staat niet echt gunstig. Daar komt nog eens bij - en dat is een ongeschreven wet - dat bij ploegen onderin niet zelden het geluk ontbreekt, waardoor het muntje vaak net de verkeerde kant opvalt. Dat was eerder bijv. tegen Irnsum het geval en hoewel de gasten meer mogelijkheden kregen, had er met iets meer fortuin ook afgelopen zondag tegen Surhuisterveen een puntje ingezeten. We realiseren ons dat het zondag lastig gaat worden, maar dat biedt Black Boys dat in de voorbije week Mohammed Hasan Arsandar van Waterpoort Boys voor een overgang naar de zwarte zijde van het Schuttersveld probeerde te interesseren, wellicht toch enige hoop. Die moet men koesteren, want zonder hoop kunnen de mannen van Lars Niemarkt net zo goed thuisblijven.
Foto: Archief Henk van der Veer
Bron: http://pengel.weebly.com/
Lees ook
