SNEEK - ‘Pypke’ is de bijnaam van Waterpoort Boys-doelman Stefan Rijpkema. Een koosnaam die hij al van jongs af aan heeft. Ooit was er een trainer die hem, verwijzend naar z’n achternaam, Stefan ‘Pypkema’ noemde, en dat werd al snel opgepikt door z’n voetbalvrienden, ‘Pypke’ dus. Inmiddels staat de goalie al meer dan twaalf jaar in het doel van vierdeklasser Waterpoort Boys. Nooit geblesseerd, altijd aanwezig. Maar het is alsof de duivel ermee speelt, juist op de eerste zaterdag in november wanneer wij een interviewafspraak met hem hebben gemaakt, om daarna actiefoto’s van de 32-jarige keeper te nemen, staat hij aan de kant.
“Ja, ik baal ook als een stekker”, zegt Stefan Rijpkema. “In de wedstrijd tegen SC Franeker heb ik een ‘ijsbeentje’ opgelopen. Een spier in mijn bovenbeen liep na een harde botsing een spierkneuzing op.” Overigens toch al geen fijne wedstrijd om op terug te kijken, meent hij, omdat de voetbalslag tussen beide ploegen gestaakt werd. Een portret van een sympathieke doelman van een bijzondere club, want dat zijn de voetballers van Waterpoort Boys,
Oom Theo Walta
Stefan: “Ik geboren op 26 februari 1992 als zoon van Douwe Rijpkema en Rosa Walta. Ik was een jaar of zes, zeven toen ik met keepen ben begonnen, eerst nog in kleine ‘goaltsjes’ op het Zuidersportpark bij WZS (Wee Zie Tes) waar mijn oom Theo Walta keeper van het eerste elftal was. Ik begon nog wel als voetballertje maar door oom Theo kreeg het keepersvirus mij te pakken.”
Niet alleen z’n oom Theo stimuleerde de kleine Stefan, ook zijn vader Douwe die ooit de clubkleuren van vv Sneek en TOP’63 verdedigde enthousiasmeerde z’n zoon. Iets wat hij overigens nog altijd doet. Douwe Rijpkema is bij alle thuiswedstrijden aanwezig en als ‘dé WPB’ in bijvoorbeeld Heeg moet voetballen, dan gaat Rijpkema sr. ‘op ut fytske’ ernaartoe om z’n zoon te zien spelen.
Van SWZ naar WPB
Nadat WZS in 2008 samenging met vv Sneek ging Stefan met de andere Zebra’s over naar de fusieclub en volgde daar verder z’n jeugdopleiding. Stefan vertelt: “Toen ik naar de senioren ging, zag ik de bui al hangen. Ik mocht eerst aansluiten bij het eerste elftal, dat toen nog in top van het amateurvoetbal speelde. Maar ik zag het niet zitten om als derde keeper te fungeren. Toen heb ik ervoor gekozen om naar Sneek ZM over te stappen. Wij speelden reserve vierde klasse en werden meteen kampioen.
Toen we goedkeuring van het Sneekbestuur kregen om als standaardelftal op zaterdag te gaan spelen werden we periodekampioen in de vijfde klasse en promoveerden naar de vierde klas. Toen kreeg ik een bericht van Jordi Heerings, de keeper van het WPB 1. Hij raakte geblesseerd en zei tegen mij: ‘Jij moet het hier van mij overnemen’. WPB speelde toen nog tweede klasse. Als ‘broekje’ van 21 jaar in een elftal met mannen als Tinus Vermaning en Richard de Jong, waar ik wel bij op zag. Dat was in het seizoen 2013/14.”
“Nyt benaud weze”
Stefan geeft aan dat je voor de positie van keeper zeker niet bang moet zijn. Op z’n Rijpkema Snekers: “Je mutte wel wat geks in’e kòp hewwe. As eentsje op dy oukomt en dy skiët fan twee meter afstaan, dan must nyt benaud weze. Dan must der staan en nyt wechdraaie.”
Inmiddels, met een tas vol ervaring, weet Stefan ook dat keepen een ‘ervaringsvak’ is. Hoe ouder je wordt hoe, beter je het spelletje snapt, is zijn ervaring. Naast veldkeeper was Stefan Rijpkema ook nog jarenlang keeper van het WPB-zaalvoetbalteam en beleefde successen met teamgenoten als Robin Huisman de Jong en Kevin Huitema om maar eens twee sterspelers te noemen.
Hoe ziet Stefan Rijpkema z’n rol als keeper?
Stefan: “Eigenlijk wel een beetje als leider achterin. Je bent degene met het meeste overzicht in het hele veld. Vandaar kun je iedereen neerzetten en sturen. Dat doe ik op dit moment ook met de jongere jongens in ons team. Als wij verliezen door een keepersfout, dan baal ik als een stekker en dat krijg je bij WPB zeker ongezouten te horen in de kantine. Omgekeerd trouwens ook bij deze fantastische vooral warme volksclub. Ze zeggen altijd waar het op staat, eerlijk en recht voor de raap.”
Kreeg Stefan vroeger nog wel keeperstraining, van de al eerder aangehaalde ‘oom Theo’ en Robert de Jong, tegenwoordig wil hij dat niet meer. Zijn huidige trainer Robert Minks denkt daar het zijne van (zie kader - red,). Stefan: “Als keeper heb je op een gegeven moment je techniek, hoe je een bal vangt, enzovoort. Ik ben inmiddels 32 jaar en dan gaat een keeperstrainer dat niet meer bij mij veranderen. Ik ben geen lijnkeeper, maar een meevoetballende, hoog spelende goalie. Ik ben een soort verlengstuk van de verdediging. Neuer en Justin Bijlow mag ik graag naar zien.”
Interim-trainer Robert Minks over zijn eerste keeper
“Stefan is voor zijn leeftijd een geweldige keeper. In principe vind ik het niet heel best dat Stefan geen keeperstraining wil. Bepaalde mensen binnen WPB hebben Stefan wel gevraagd of hij keeperstraining wil hebben, maar hij wilde dat niet. Op de training doet Stefan gewoon hetzelfde als de veldvoetballers. Bij het afwerken staat ‘Pypke’ dan wel weer in de goal. Hij is onze eerste aanvoerder en is mijn verlengstuk in het veld, een ervaren jongen. Hij helpt mij bij heel veel dingen. Bij de lange ballen door de lucht zou hij nog wel iets sterker kunnen worden, maar ja, dan moet hij toch keeperstraining krijgen!”
Tekst: Henk van der Veer
Foto’s: Henk van der Veer en Ynte Dragt
