
‘Blijdschap, ontroering en mooie reacties van bewoners en zorgpersoneel gekregen, waarvan er één van een bewoner was die me altijd bij zal blijven: “het is nog erger dan in de oorlog”. Ze wilde naar buiten, naar ons, maar het kon niet. Ja, dan rollen de tranen over je wangen...”, aldus Chantal van der Kooi.







