https://www.youtube.com/watch?v=5PDO-Y7LuVk
In november had Wendy Noordzij namens GrootSneek een interview met vier figuranten van de film. Onderstaand het integrale interview.
Vier GrootSnekers figureren in de film Redbad: ‘Prachtig om even in het jaar 754 te leven’
‘Een onvergetelijke ervaring’, zo omschrijven Michel Brattinga uit Scharnegoutum, Johan Flapper uit Blauwhuis, Wendy Noordzij uit Scharnegoutum en Ronald Hoogland uit Hommerts hun deelname aan de filmproductie Redbad. De vier inwoners van de Friese zuidwesthoek mochten een of meerdere dagen in de film figureren. Ze voelden zich helemaal thuis in het nagebouwde Friese dorp anno 754. “Meewerken aan levende geschiedenis is het mooiste wat er is. Bovendien voel je na de vechtscenes pas echt dat je leeft!”
Het interview vindt plaats in de huiskamer van Michel Brattinga in Scharnegoutum, waar een pijl en boog, diverse zwaarden en een Viking schild aan de muur prijken. Brattinga, die gekleed is in Viking tenue, legt uit: “Ik hou veel van geschiedenis, vooral van de Viking tijd. Ook al is het filmscript niet helemaal historisch correct, toch zie ik het als een mooi stukje levende geschiedenis en daar wil ik graag aan meewerken. Even wegvluchten uit de werkelijkheid.”
Een vriend tipte hem een klein jaar geleden op Facebook dat er figuranten werden gezocht en hij besloot zich, net als Johan Flapper en zijn vriendin Wendy Noordzij, die deze oproep ook zagen, in te schrijven. Afgelopen september kreeg hij een uitnodiging om een paar dagen in Duitsland te komen figureren. Daarbij werd echt alles verzorgd: de reis met een busje naar Duitsland, onderdak en eten en drinken. Het waren lange dagen op de set, herinnert Michel zich. “We begonnen vroeg in de ochtend en waren pas ’s avonds laat klaar. De meeste scenes moesten een aantal keer overnieuw worden gedaan. Maar dat was helemaal niet erg. Er was een hoop lol tussen de figuranten onderling. Iedereen had er heel veel zin in en allemaal gingen we er voor de volle 100 procent voor.”
Op de set was het Friese dorp Wijnaldum nagebouwd. “Ik moest vooral dagelijkse werkzaamheden uitvoeren, zoals houthakken, met spullen sjouwen en vuurtjes stoken”, blikt de hij terug. “Ook moesten we de gevolgen van een veldslag naspelen. Bij de make-up werden wonden aan mijn hoofd aangebracht en op de set ben ik een aantal keer doodgegaan.”
Koning der Friezen
Een paar weken na de filmervaring van Michel kreeg ook Johan een uitnodiging. “Ik mocht twee dagen in Earnewâld figureren”, vertelt hij enthousiast. “Het was echt een machtige ervaring. In Earnewâld werd de Frisian Battle gehouden. In oud-Fries kostuum moest ik het samen met honderden mede-figuranten opnemen tegen de Franken. Alles was groots opgezet; er deden zelfs tientallen ruiters en paarden mee. Het was echt een enorm spektakel.” Het leuke aan de film vindt Johan dat deze over de Friese geschiedenis gaat. “Redbad was de koning van Friesland. Hij weigerde zich te laten dopen, omdat hij dan zijn overleven vrienden in het Walhalla niet terug kon zien.”
Vervolgens kregen Johan en Wendy te horen dat ze samen met achttien andere figuranten bij de opnames in Apeldoorn aanwezig mocht zijn. Ook hier was een deel van Wijnaldum nagebouwd. “Naast het uitvoeren van dagelijkse werkzaamheden, moest ik een offer brengen aan de god Wodan en een keer heel verbaasd naar een afbeelding van Christus kijken. Het was de eerste keer dat de bevolking zo’n afbeelding zag en ik moest me echt inleven om het gevoel goed over te brengen”, aldus Wendy.
Johan werd gevraagd om naast Friese dorpsbewoner in de laatste scene een Frank te spelen. “Ik moest terug naar de kleding en de make-up, daar kreeg ik een bruine pruik op en werd mijn baard, die ik speciaal voor de film heb laten staan, bruin geverfd. Bij een spectaculaire inval met ruiters te paard en tenten die in brand werden gestoken, moest ik samen met een paar andere Franken het dorp plunderen, terwijl Wendy, net als de andere vrouwen in het dorp, hard gilde en in paniek probeerde te vluchten.”
Mannen met baarden
Hij vertelde zijn vriend Ronald Hoogland over de opnames. De filmmakers waren met name op zoek naar kale mannen, of mannen met lang haar met baarden en ook Ronald voldeed uitstekend aan deze omschrijving. “Puur voor de ervaring besloot ook ik me in te schrijven”, blikt Hoogland terug. ‘Het leek me harstikke leuk om iets nieuws uit te proberen en een keer op de filmset aanwezig te zijn.’ Een paar dagen later kreeg hij al bericht terug: hij mocht aanwezig zijn in Eindhoven, waar in het Prehistorische Dorp de Friese handelsstad Dorestad was nagebouwd. Ook Ronald moest het opnemen tegen de Franken. “Ik kreeg de opdracht om een paar Franken in elkaar te timmeren, omdat ze het beeld van Wodan in brand hadden gestoken en ik mocht me daarbij helemaal uitleven. Dat heb ik gedaan. Ik begon me echt boos te maken over de verwoesting van het beeld. Aan het eind van de scene was ik helemaal kapot en toen bleek dat deze nog vijf keer overgedaan moest worden”, zegt hij lachend. Serieus voegt hij daarna toe: “Als je zo’n vechtscene meemaakt, dan voel je pas echt dat je leeft!”
Alle vier de figuranten voelden zich echt thuis in het dorp. “Je krijgt echt een inkijkje hoe mensen in die tijd leefden”, legt Ronald uit. “Ik vond het geweldig om die sfeer te proeven.” Michel vult aan: “Het is geen ratrace zoals in deze tijd. Alles wat je doet heeft een reden, het is een zinvol bestaan.” “Ik had best een paar nachten in het dorp willen doorbrengen”, zegt Wendy instemmend. “Even geen stress, maar back-to-basic en na het werk gezellig met z’n allen rond een vuurtje verhalen vertellen. Heerlijk!”
De figuranten zijn het er unaniem over eens: het figureren was een geweldige ervaring. “Het is een soort roes”, vindt Ronald. “Als ik eraan terugdenk, krijg ik weer een big smile op mijn gezicht”, voegt Johan toe. “Je moet er echt bij zijn geweest om het te begrijpen.” Ze zijn alle vier heel nieuwsgierig naar het eindresultaat. “We zijn heel benieuwd hoe de scenes er op het witte doek uitzien. Mochten we niet in beeld komen, dan vinden we dat niet erg. We hebben meegewerkt aan een prachtige productie. Die herinnering pakt niemand ons meer af!”
Voor meer informatie over de film zie: www.redbaddefilm.nl.
