Een postuum podium voor Foeke Kootje: Weduwe Heleen Bergstra haalt herinneringen op aan een kleurrijke muzikant

Foeke Kootje werd geboren op 27 juli 1950 in Sneek als oudste van zes kinderen in het gezin van Tjitte en Aagje Kootje. In de Katzijlstraat groeide hij op met zijn broers en zussen: Kees, Ytie, Rolien, Sake en Jan. Het was een warm huis, een zoete inval. Ma Kootje – een klein ‘wiefke’ – zat meestal in haar grote fauteuil. “Als ze ons zag aankomen vloog ze snel naar het koffiezetapparaat, nog voor wij ook maar een stap over de drempel hadden gezet”, vertelt Heleen. Sinterklaasfeesten, kaartavonden, Maggie-dobbelen, sjoelen met een schijf leverworst tussen de blokjes, en samen juichen voor het Nederlands elftal in de tijd van Gullit en Van Basten: het leven bij ‘de Kootjes’ was gevuld met gezelligheid en humor.

Eerst bij ‘moeke’ langs

Na zijn werk ging Foeke steevast eerst langs bij ‘moeke’ voor een bakje koffie, en om zijn broertje Jan te zien. Met Jan nam hij spontaan cassettebandjes op in de stijl van de ‘Dik Voormekaar Show’ – hun eigen komische radioshow. Iedere zaterdag trof je hen samen aan in de stad: een worst bij de Hema en plaatjes luisteren bij Looper Muziek. Foeke en Jan Kootje, samen een iconisch duo.

Foeke Kootje heel erg vroeger - Foto: Familiearchief

Foeke werkte met zijn handen. In de scheepsbouw, tussen staal en lawaai, via verschillende uitzendbureaus. Veel te ongezond, vond hij. Later vond hij rust en regelmaat in een vaste baan bij Altis meubelfabriek in Wieuwerd: schoon, droog, en prettig werk. Maar werken was voor hem geen doel op zich. Foeke werkte om te leven, en zijn leven draaide om muziek en liefde.

TimeXposure

Zijn liefde voor muziek begon eind jaren zestig, in de tijd van Jimi Hendrix en Led Zeppelin. Samen met neef Foeke Middendorp richtte hij de Sneker band ‘Double F’ op, ook wel de ‘Foekjes’ genoemd. Later kwam bassist Anne Ferwerda erbij. De band ‘Coin’ kwam daarna, maar het muzikale hoogtepunt lag bij ‘TimeXposure’, opgericht in 1985 tijdens een jamsessie-avond in Het Bolwerk in Sneek. 

Zijn vingers – goud waard voor zijn gitaarspel – raakten harten, net zoals zijn lach dat deed

De band, naast gitarist Foeke Kootje bestaande uit Mario van Veen (zang), André Hazenberg (keyboard), Leo Bergstra (bas) en Henk Plekkringa (drums), bracht eigen werk in het genre symfonische rock. In 2005, een paar maanden voor zijn overlijden, werd nog het twintigjarig jubileum van de band gevierd in Het Bolwerk.

Leeftijdsverschil geen barrière

De liefde voor Heleen begon in 1986. Via haar broer Leo Bergstra, de bassist van TimeXposure, leerde Heleen Foeke kennen. Toen Foeke Leo ophaalde om te gaan oefenen, dacht Heleen: ‘Wat een leuke vent’. Foeke was muzikaal, positief én grappig. Er bloeide iets moois op, ondanks het leeftijdsverschil van twintig jaar. Voor anderen misschien vreemd, maar Heleen en Foeke lieten dit niet tussen hen inkomen.

Twintigjarig jubileum van Timexposure - Foto: Familiearchief

In 1993 trouwden ze. De trouwambtenaar was Greetje ‘Tante Zus’ Slippens-Poiesz. Het huwelijk was kleurrijk, vol grappen, creativiteit en liefde. Samen kregen ze dochter Nena (1995) en zoon Rutger (1997). Foeke speelde iedere avond slaapliedjes voor hen op zijn akoestische gitaar. Op een dag kwam Heleen thuis van haar werk en was de tuin omgetoverd tot een speeltuin van kartonnen dozen. Foeke gaf een poppenkastvoorstelling en liep aan het einde van de middag met drie brillen op en een pruik als kind tussen de kinderen.

“De grond zakte onder mijn voeten weg”

Op 9 juli 2005 veranderde alles. “De grond zakte onder mijn voeten weg toen de liefde van mijn leven plotseling overleed aan een hartstilstand”, vertelt Heleen. “Van het ene op het andere moment stond ik er alleen voor met Nena en Rutger. Wat ik niet wist: twee weken ná zijn dood groeide er nóg een klein ‘Kootje’ in mijn buik. Wat een wonder. In april 2006 werd Norah geboren, een kroon op onze liefde van twintig jaar.”

Foeke gaf het leven kleur

“Foeke was een man die het leven kleur gaf”, zegt Heleen. “Met muziek, humor, zijn warme karakter en zijn onuitputtelijke liefde voor zijn gezin. Zijn vingers – goud waard voor zijn gitaarspel – raakten harten, net zoals zijn lach dat deed. Hij heeft zijn stempel gedrukt op de Sneker muziekscene en was voor velen een bron van inspiratie, zowel muzikaal als menselijk. Twintig jaar later herinneren we ons Foeke Kootje niet met verdriet, maar met een glimlach. Omdat hij zélf het leven zo benaderde. Hij verdient het podium. Vandaag, morgen, en altijd in onze herinnering.”