‘Belutsenens’ in Scharnegoutum: Inwoners aan het woord over betrokkenheid met hun dorp

Dorpse ‘belutsenens’ (= Fries voor betrokkenheid) met elkaar, juist als dat erg belangrijk is voor het behoud van de vitaliteit van hun dorp?

Scharnegoutum kent vele verenigingen die redelijk goed lopen. Helaas kunnen de besturen van die verenigingen geen opvolgers vinden. De dorpskrant is door gebrek aan vrijwilligers gestopt. Gelukkig wordt de ‘agenda’ van Scharnegoutum nog op een site bijgehouden, maar zien de voormalige beheerders van het krantje dat met name de oudere bevolking van het dorp minder op de hoogte kan blijven van ontwikkelingen en nieuws uit het dorp. Voor het behoud van lokale initiatieven in Scharnegoutum is volgens het Sociaal Cultureel Planbureau juist die sociale binding en betrokkenheid met elkaar erg belangrijk; ‘Bewoners die in sociaal opzicht meer met het dorp verbonden zijn,…, zijn vaker actief voor de leefbaarheid van het dorp, zijn vaker bereid hun buren te helpen.’ Vermindering van sociale binding en betrokkenheid zou dus het verdwijnen van lokale initiatieven als gevolg kunnen hebben; iets wat in Scharnegoutum sterk in verband lijkt te staan.

In een poging om de visie van de inwoners zelf over deze betrokkenheid in kaart te brengen hebben wij via sociale media en door middel van posters een oproep gedaan in het dorp. ‘Op welke manier ben jij betrokken bij Scharnegoutum?’ Wat is betrokkenheid nog in het dorp dat bijna opgezogen wordt door een stad, in tijden dat betrokkenheid juist belangrijk en mooi is? Drie inwoners laten door middel van foto’s en tekst de betrokkenheid zien, zoals zij die ervaren in hun woonplaats. 

Anouk Boersma – de Vries

“Ik ben in 1981 geboren aan de Legedyk 6 te Scharnegoutum. Ik bracht mijn jeugd door op de basisschool Op’e Hichte. Van jongs af aan heb ik veel gesport, zo begon ik op mijn vierde [RS2] al met gymnastiek bij de SSS (Sport Staalt Spieren). Vanaf mijn achtste volleybal ik bij de volleybalclub Swette Switters, waar ik nu nog steeds actief ben als spelend lid en jeugdtrainster. Inmiddels ben ik getrouwd en heb ik twee kinderen. Mijn man en twee zonen zijn alle drie actief bij de voetbalclub v.v. Scharnegoutum ’70, waar ik in de jeugdcommissie zit. Bij die commissie organiseren wij vooral jeugdactiviteiten.  Bij de kaatsvereniging De Lytse Stuit ben ik als ouder actief bij het organiseren van kaatspartijen voor de jeugd en ondersteun ik weleens bij een training.
Dit jaar help ik voor het eerst mee aan het organiseren van jaarlijkse biljarttoernooi [RS3] in dorpshuis het Swettehus. Ook voor de speeltuin Boartsernocht zet ik mij in als vrijwilliger.

Betrokken ben ik dus veel bij Scharnegoutum. Vooral op sportgebied. Dat is omdat ik sporten zo leuk vind en dit wil ik ook meegeven aan onze kinderen. Het betrokken zijn bij de club is in de jaren op die manier zo gegroeid. Door enthousiasme word je voor sommige dingen gevraagd. Dat is altijd leuk. Zoals het vaak gaat, draait het op dezelfde mensen.

Als de kinderen ergens bij betrokken zijn vind ik het belangrijk dat je dan als ouder meehelpt als vrijwilliger, want elke club of vereniging heeft vrijwilligers nodig. Hoe meer vrijwilligers je hebt, des te minder vaak je wordt ingezet. Zo geldt het eigenlijk overal; zonder vrijwilligers kunnen we niet blijven sporten en­­ organiseren.”

Nely Wiersma

Door het uitdelen van de foto’s ken ik veel meer dorpsgenoten en ik kijk anders tegen hen aan. Door alle nieuwe contacten heb ik veel verhalen te horen gekregen.

“Wij, Sjoerd en Nely Wiersma, hebben in 2017 1200 dorpsfoto’s gekregen van Albert Haan, het schoolmaatje van Sjoerd. Zijn moeder verkocht ooit de foto’s voor[RS2]  een fotograaf aan de mensen die erop stonden. De foto’s zijn gemaakt in de jaren 1962, 1964, 1966, 1969 en 1971 tijdens de Oranjefeesten in Scharnegoutum. Albert woont tegenwoordig in Aalsmeer en wij midden in Scharnegoutum. Albert vond dat de foto’s naar Sjoerd moesten. Om uitgedeeld te kunnen worden. Nu, zes jaar later zijn er nog 91 foto’s over en zijn we héél veel bezoekjes verder! Er gingen foto’s naar Canada, Frankrijk en Nieuw-Zeeland. Daardoor zijn er zelfs hernieuwde contacten tussen mensen ontstaan, bijvoorbeeld met oud-Scharnegoutummers die tegenwoordig in Nieuw-Zeeland wonen. Maar ook binnen het dorp zijn verbroken contacten weer bij elkaar gekomen!”

“Wij hebben mensen vaak blij gemaakt, en daar doen we het voor. Is dat geen ‘betrokkenheid’ van Scharnegoutum en (oud)Scharnegoutumers en omgeving? Foto’s uit een tijd dat de meeste mensen geen fototoestel hadden.”

Sybrig Bethlehem- Martens

“Betrokkenheid is er bij de dorpstuin van Scharnegoutum, nu nog in de pastorie op de Legedyk 14.
Met vijftien tot twintig vrouwen willen we in Scharnegoutum een permacultuur dorpstuin in eigen dorp. Die komt er nu ook, bij het spoor, achter de nieuwbouw. We zijn vast begonnen. Elke week kun je je in de dorpstuin app opgeven om in de tuin aan het werk te gaan. Natuurlijk kun je ook gewoon bijpraten en we verdelen de groente. Als er iets over is delen we dat uit aan sommigen die er niet zijn of zetten het op de app. We gaan binnenkort afgemaaid riet ophalen uit natuurgebied It lange Rek bij Scharnegoutum. Dat drogen en hakselen we zodat we de mulchlaag voor in de winter hebben. Wij zijn betrokken bij dorpsgenoten, maar ook bij de aarde waar we op en van leven...”

Bovenstaande antwoorden laten zien op welke manieren inwoners betrokken kunnen zijn bij hun dorp en de inwoners van het dorp, bij verenigingen en activiteiten. Betrokkenheid bij woonplaats kan op vele manieren en in vele maten. Op welke manier voelt u zich betrokken bij uw woonplaats? Laat het ons weten. Inzendingen (tekst en/of foto’s) mogen per mail gestuurd worden naar freya.haaijes@windesheim.nl .