De komst van drie nieuwe PKN-dominees is een boost voor Protestants kerkelijk Sneek

“In dat thema weerspiegelt zich de vurige wens dat met hun komst ook weer nieuw elan mag ontstaan in samen- en wisselwerking met kerkenraad en gemeenteleden en dat het een boost mag zijn voor kerk, stad en dorp”, aldus dominee Fedde Welbedacht in het kerkblad van de Protestantse Gemeente van Sneek, Ysbrechtum, Tjalhuizum en Tirns. De dag na hun intrede spraken we met de drie dominees in één van de zalen van de Zuiderkerk.

Kennismaken en voorstellen

Kennismaken en voorstellen, dat zullen Marije, Aukje en Vijko de komende weken nog vaker gaan doen. Het is de eerste vraag die wij de drie dan ook voorleggen: wil je jezelf in het kort even voorstellen aan de lezers van GrootSneek? Marije mag als youngster beginnen, daarna volgen domineesechtpaar Aukje en Vijko.

Marije Mazereeuw

“Ik ben Marije Mazereeuw, geboren op 18 januari 1990 in Hoorn. Dochter van Jaap Mazereeuw en Nelli Hermelink. Ik heb twee broers en een zusje. Mijn ouders zijn intussen met pensioen. Vader heeft altijd in de afvalverwerking gewerkt en mijn moeder in de thuiszorg. Ik ben theologie gaan studeren, met name uit nieuwsgierigheid. Wij hadden thuis heel veel verschillende Bijbelvertalingen en ik wilde weten: ‘Wat staat er nu echt?’ Van 2008 tot 2015 heb ik theologie gestudeerd in Kampen en Groningen. Ik heb ook nog een minor archeologie gedaan aan de Rijks Universiteit Groningen.”

Waarom heb je voor Sneek gekozen?

Marije: “Voordat er een advertentie van Sneek verscheen, waren er al collega’s die tegen mij zeiden dat ik moest gaan bellen. Toen de advertentie verscheen heb ik geschreven op de functie van predikant-pionier. Daarna volgde er een gesprek met de beroepingscommissie. In dat gesprek zat zoveel enthousiasme, hoop en verlangen er echt iets van te maken en dat sprak mij heel erg aan. Deze mensen durven te dromen, iets wat ook in het beleidsplan staat. De PKN van Sneek wil een kerk van, voor en door iedereen zijn. Aan die droom wil ik graag meewerken. Een kerk, letterlijk midden in de stad, die open staat voor iedereen.” Marije heeft vóór Sneek zes jaar in Marrum-Westernijtsjerk gestaan als predikant.

Aukje Westra

“Ik ben Aukje Westra, geboren op 6 mei 1960 in Harlingen en opgegroeid in Sexbierum. ‘Tussen de bieten en de zee’. Vader was aardappelhandelaar en moeder ‘intern manager’, dus huisvrouw. Ik heb een oudere broer en twee jongere zussen. Als achttienjarige kon ik gaan studeren aan een universiteit maar ik wist niet welke richting. Geloven was voor mij een raadsel. Ik dacht: ‘Wat beleven mensen in een kerk?’, terwijl ik met het instituut was opgevoed. Ik wilde daar meer van weten en dan met name over het deel van goed zijn voor een ander en jezelf, maar waarom mislukt dat dan zo vaak. In 1978 ben ik in Kampen gaan studeren tot 1987. Ik ben er een jaar tussenuit geweest en heb in het buitenland gewoond en gewerkt op Jamaica en in Engeland. Dat was een trainingsprogramma om kennis te maken met geloven in verschillende culturen.”

Vijko Top

“Ik ben Vijko Top , geboren op 12 juni 1959 in Marknesse. Mijn ouders zijn begin jaren vijftig geëmigreerd naar de Noordoospolder. Mijn vader kwam uit Indonesië, waar hij drie jaar gevochten had. Mijn moeder kwam uit een gezellig vissersdorp, Zoutkamp. Samen kwamen ze in het uiterst kale Marknesse terecht. Daar is eerst mijn broer geboren daarna mijn zus, ik in 1959 en in 1965 mijn zusje. Ik ben opgegroeid met het Gronings. Mijn vader is half Fries en half Gronings. Mijn moeder is een Groningse. Ik heb eerst verkeerstechniek aan de hts in Leeuwarden gestudeerd en ook afgemaakt. Toen wilde ik verder gaan studeren en dat werd theologie in Kampen. Ik wilde simpelweg weten hoe het zit met God en de mens. Wie ben ik? Wie of wat is God? Hoe zit het met de mensheid? Als ik in de kerk aan het werk ga ontmoet ik veel mensen en heb ik veel gesprekken. Dan leer ik vanzelf wel over God, de mens en mijzelf.”

Domineesechtpaar

Aukje Westra en Vijko Top vormen een domineesechtpaar. “We hebben al veertig jaar verkering en in die tijd drie kinderen gekregen”. Westra en Top reageren al net zo enthousiast op de vraag waarom ze voor Sneek hebben gekozen als hun ‘voorganger’.

“De advertentie sprak over vernieuwing en tijdens de gesprekken met de beroepingscommissie hoorde ik dat ze dat ook echt willen”, reageert Aukje als eerste. “Zorg dat je niet verdrinkt in het gewone werk, maar vernieuw. Dat is iets wat Vijko en ik in onze vorige gemeenten ook gedaan hebben. Dat zou ik hier in Sneek willen doen, en nu spreek ik voor mijzelf. In de gesprekken met de beroepingscommissie hebben we het over diepgang gehad, dus niet over details. Het moet niet gaan over waar de kaarsen moeten staan of over welke kleuren de deuren moeten hebben. Deze commissie durfde echte vragen te stellen, dat sprak mij aan.”

Aukje en Vijko hebben overigens beiden met een eigen sollicitatiebrief op de vacature naar de vacante domineesplaatsen van PKN Sneek geschreven. In hun vorige gemeente, die van Havelte, deelden het paar hun baan ook al. Ieder 50%. In Sneek vonden de gesprekken ook individueel met Aukje en Vijko plaats.

“It moat oars”

Vijko: “Wat mij in de profielschets van Sneek meteen aansprak was dat men ook echt wil dat het nu echt anders moet.” Het was zijn persoonlijke reden om naar de functie van dominee in Sneek te solliciteren. “Als je bij andere gemeenten je oor te luister legt hoor je vaak dat ze wel willen vernieuwen, maar toch eigenlijk hetzelfde willen blijven maar dat de jongere generatie er bij komt. Dat werkt dus niet. In Sneek is die insteek anders, ‘It moat oars’, anders ga je het als kerkelijke gemeente niet redden. Dat spreekt Aukje en mij aan en daarom hebben wij ook gesolliciteerd.”

Eén kerkgebouw over in PKN Sneek

Momenteel is de verbouw van de Grote of Martinikerk in Sneek in volle gang. Als deze voltooid is, zullen de Ooster- en de Zuiderkerk verkocht worden. Dan is er met die verbouwde Martinikerk, na eerder de verkoop van de Noorderkerk, nog één kerkgebouw van PKN over. Hoe staan de nieuwe dominees in dit verhaal?

“Ik weet niet beter dan dat er één PKN is”, reageert Marije. “Wij gingen vroeger wel naar de hervormde kerk, maar dat duurde tot ik een jaar of tien was. Het was altijd al Samen op Weg. Dat in 2004 de PKN ontstond was voor mij volstrekt vanzelfsprekend. Dat ligt ook aan mijn leeftijd. Maar ik realiseer mij echt wel dat een kerkgebouw meer is dan alleen maar hout en steen. Er zitten herinneringen vast aan een gebouw. Dat is een precair proces waar je met liefde mee moet omgaan.”

Elkaar respecteren

Aukje en Vijko hebben ook ervaringen die ze meenemen uit hun verleden. In hun vorige gemeente Havelte, en daarvoor Waalre, speelde deze geschiedenis zich ook af. Aukje: “Ik vraag mij af of het de grootste kloof is tussen de verschillende bloedgroepen hervormd en gereformeerd. In de twee PKN-gemeenten waar wij stonden was het al zo PKN als wat! Het is de kunst om voor je eigen stroming te staan, en te laten zien wat jij wilt en mooi vindt en de ander uitnodigen om dat ook te doen. Elkaar respecteren.”

Vijko begrijpt net als zijn twee vrouwelijke collega’s de gevoeligheden van het sluiten van de kerkgebouwen.  “De na-echo van die dingen zullen er zeker nog wel een tijdje blijven en er zullen meer verschillen zijn, maar ook genoeg overeenkomsten.”

Over de verdeling van de werkzaamheden tussen de vier PKN-predikanten is nog overleg. “Vanuit straks één kerkgebouw willen we met elkaar gaan samenwerken. Daarbij gaan we ons niet heel strak in territoria vastleggen. Sneek wordt in ieder geval onze woonplaats.”

Door: Henk van der Veer