17 mei: “60.000 Duitsers uit Holland zullen hier lopende via de Afsluitdijk in groepen van 4 x 15.000 door Sneek trekken. Iedere groep verblijft hier 3 dagen op een stuk land (in de open vlakte dus) even voorbij Sneek, op de Leeuwarderweg )…)
Geertje, Jan en ik gaan een eind wandelen, eveneens met het doel de Duitse Krijgsgevangenen te zien, die reeds gedeeltelijk zijn aangekomen.
Het is prachtig weer – er lopen nog meer mensen de Leeuwarderstraatweg uit.
Canadezen en Engelsen in hun snelle auto’s me de witte sterren af en aan. Enkele auto’s zie je volgeladen met kinderen, en jonge meisjes”.
Het drietal loopt richting Paviljoen en dan:
“Opeens ontdekken we een hele rij marcherende mensen achterelkaar. Het is alles in de verte.
To vraagt een Canadese militair: “Are the Germans coming here?”. Het antwoord luidt: “Yes, the “Mofs” come here”. (…)
Het duurt niet lang of daar komen ze aan. Plm 100 man, geheel in uniform, maar natuurlijk ongewapend. Het enige wapen dat enkelen trekken is de schop!
Eerst hadden we een groot woord van: als ze voorbij komen gaan we roepen “Sieg Heil” of zingen “Deutschland, Deutschland über alles”. Maar niets daarvan, we gingen zelfs nog wat achteruit, de schrik zat er nog in.
Enkele Duitsers lachten overmoedig naar ons (als een boer die kiespijn heeft) maar anderen daarentegen persten de lippen opeen en zagen met verbeten woede.
We hebben niets gezegd. Zelfs het lachten lieten we, de moed ontbrak ons ervoor. Immers 2 maanden geleden waren zij nog de baas.
(…) In een van tevoren afgemaaid stuk land werden de heren Moffen door de Canadezen aan het werk gezet. De riemen en jassen gingen uit en: “an die Arbeit”. Spitten! De Canadezen verspreiden zich en houden een oogje in het zeil. De Snekers vleien zich in het malse gras op de Paviljoenweg. Het vergezicht is nu dubbel schoon.
Wij denken dat deze Duitsers de kwartiermakers zijn van de grote troep die nog komen moet”.
23 mei:“Jan komt de kamer binnenstormen: “Kom gauw, er komen allemaal Moffen op auto’s voorbij!”
Dat laten we ons geen 2x zeggen. Zoiets is een pracht gezicht”.
De foto’s die u hier ziet zijn ter beschikking gesteld door Cees Veenstra uit Goënga, waarvoor wij hem hartelijk dankzeggen. Op de eerste is te zien dat een Canadese fotograaf bezig is beelden van de terugtocht vast te leggen. Op de volgende foto’s naderen de krijgsgevangen Sneek, ligt een groep te rusten in een plantsoen op de hoek van de Hemdijk en de Bolswarderweg en trekt de stoet te voet of met paard en wagens de stad in.
Door de coronamaatregelen gaat onze tentoonstelling met bevrijdingsfoto’s van Sneek, niet door. Een aantal mensen hebben echter gereageerd op onze oproep om onbekende foto’s in te sturen, en die willen we toch graag laten zien. Daarom publiceren wij deze foto’s de komende tijd, samen met foto’s uit onze eigen collectie. Dit doen we in samenwerking met de Facebookpagina Sneek Su Het Ut Weest! van Peter van Egmond en die van GrootSneek. Ook daar kunt u deze berichten lezen.
Zie ook ( https://www.facebook.com/friesscheepvaartmuseum)
