Mennonieten moesten vroeger keer op keer vluchten uit gebieden waar ze niet langer geaccepteerd werden. Op hun vlucht namen ze zaden mee, want die zijn klein en gemakkelijk te vervoeren en te bewaren. Wanneer ze op een nieuwe plek neerstreken, zaaiden ze de zaden in. Dit was hun manier om steeds te beschikken over voldoende voedsel, zodat ze konden overleven. Ze naaiden de zaden in zomen van jurken of verborgen de zaden in korsetten. Poppen vulden ze op met bonen. In een geheime lade van een kist smokkelden ze graan van de Oekraïne naar Amerika.
Lorrin Dale Friesen verbouwt vandaag de dag dezelfde tarwe Turkey Red Wheat, die zijn overgrootmoeder Maria Friesen (1856) meenam vanuit de Oekraïne. Het groeit aanzienlijk langzamer en heeft een veel latere oogstdatum dan andere winterharde tarwe. Dit oergraan is van bijzonder goede kwaliteit en bevat meer voedingsstoffen. Met het meel, gemaakt van dit graan, kun je prachtige broden bakken, zo weet Lorrin Dale Friesen uit eigen ervaring.
Turkey Red Wheat
Naar aanleiding van de tentoonstelling Menno Simons Groen, gehouden in juni, juli en augustus dit jaar in Witmarsum, werd er contact gelegd met Dale Friesen. Die st uurden de Witmarsumers verschillende zendingen Turkey Red Wheat oergraan op en de tijd is daar om dat graan te zaaien. De voorspelling is dat het aanstaande maandag aan het eind van de dag gaat regenen. Het land is nog droog tijdens het zaaien, maar zodra het graan in de grond zit, voorziet het hemelwater dit van voedingsstoffen.
