Reactie op Un Kuierke deur Sneek

SNEEK- In de septemberaflevering van Un Kuierke deur Sneek, vroeg Peter van Egmond of er nog mooie anekdoten en verhalen over de Sneker wijk het Eiland waren. Harry Werkman reageerde. Zijn reactie plaatsen we hieronder.

 

Beste Peter,

Je vroeg in de laatste editie van Groot Sneek in de rubriek “Un Kuierke Deur Sneek” wie er nog anekdotes had over het Eiland. Wel, ik wil wel zo’n anekdote aan je kwijt.

Op zes augustus 1957 kwam ik ter wereld op dit prachtige Eiland en wel in de Larkstraat. We woonden één hoog in een zogenaamde Duplexwoning, voor ons was een open veld waar mijn zus en ik veel speelden.

Helaas was er in de begin jaren 60 een ambtenaar(wie zou dit geweest zijn??) van de Gemeente Sneek die rustig toestemming gaf voor een uitbreiding van de firma Kwant en er werd recht tegenover ons een enorme hal gebouwd van minstens 10 meter hoog. Je begrijpt, mijn ouders vonden dit echt verschrikkelijk!!  Uit ons raam zagen we de straat en meteen daaraan die enorme grote lelijke hal. Ik denk dat vandaag-de-dag zo’n ambtenaar meteen ontslagen zou worden. Zou deze man er later zelf ook spijt van gehad hebben?

Maar als kind zijnde pas je je aan en wij zagen ook wel voordelen van die gigantische hal. Zo kon je er mooi tegenaan voetballen! Uren waren we daar mee bezig totdat op een zekere dag, we waren denk ik zeven en acht jaar oud, de bal op dat hele hoge dak vloog. Wat moesten we nu? We wisten dat aan de zijkant van die hal een veel lager gedeelte was, de oude hal van Kwant. Daarnaast was er weer een fietsenhok waar wij gemakkelijk op konden klimmen. We besloten het te proberen en klommen daarna op de oude hal en vanaf dat dak konden we via een regenpijp zelfs boven op de nieuwe hal komen. Snel pakten we onze bal en toen bedachten we dat het misschien ook wel leuk was om even te zwaaien naar onze ouders! We liepen naar de rand van het dak en probeerden hun aandacht te trekken. Dat lukte en wij zwaaiden vol trots dat we zo hoog geklommen waren en dachten dat zij dat ook erg leuk zouden vinden.

Toen we thuiskwamen kregen we echter de wind van voren, ze hadden doodsangsten uitgestaan en waren heel boos op ons dat wij zoiets gevaarlijks hadden gedaan. Als we eraf waren gevallen hadden we het zeker niet overleefd.

Later, toen ik zelf kinderen kreeg, begreep ik die angst van mijn ouders erg goed. Toch moet ik nog steeds glimlachen als ik denk aan hoe trots wij daar op de rand van dat hoge dak stonden.

Gelukkig is alle industrie inmiddels verdwenen op het Eiland en is er tegenover onze oude woning aan de Larkstraat nu een veel lager gebouw neer gezet. Een woonvorm van Philadelphia. Wat een zegen voor de huidige bewoners van de Larkstraat.

Met vriendelijk groet, Harry Werkman

 

 




Koop lokaal - bij onze vrienden

Agenda Sneek

Wees loyaal – aan onze vrienden