Column- Intertoysterreur: ga je kapot schamen

0

Zondag was dan de laatste dag dat bezitters van cadeaubonnen van het failliete Intertoys ze in konden ruilen tegen speelgoed. Dat het druk zou worden was te verwachten. Enkele ketens hadden al een paar taaie bewakers voor de deur gezet. Overdreven, dacht ik. Het is een speelgoedzaak en om een af andere reden denk ik dan dat het pais en vree is, want speelgoed. Niets bleek minder waar. Het toch al onthutste personeel werd het in de finale van hun Intertoys carrière nog eens extra bemoeilijkt door een ddos-aanval, misschien wel georkestreerd uit de hoek van grootcadeaubonbezitters die de urenlange wachtrijen niet zagen zitten en dan het anderen ook maar niet gunden, je weet het niet. In ieder geval liep het systeem der cadeaubonnenregistratie vast en was er zaterdag, voor vele winkels de laatst mogelijke dag want zondag dicht, geen enkele bon meer in te wisselen. Dat resulteerde in nogal iets waar je je als mens kapot voor moet schamen. Van vechtpartijen, ontvreemden van goederen tot personeel wat bespuugd, uitgescholden en bedreigd werd. Personeel zeg ik je, niet de directie, niet ICT’ers die het niet lukten het systeem weer aan de gang te krijgen en niet de hoge bazen. Winkelpersoneel dat opgelegd krijgt om na zondag geen cadeaubonnen meer in te nemen. Winkelpersoneel dat over enkele weken helemaal geen werk meer heeft.

Als je een cadeaubon haalt voor een ander, dan weet je dat er altijd een bepaald risico aan kleeft. De bon kan kwijtraken of een winkel kan dus failliet gaan. Wil je het minste risico, ga dan lekker veilig voor de VVV-cadeaukaart. De ontvanger kent die risico’s eveneens. Toen Intertoys een kleine twee weken terug in surséance kwam te verkeren, was dat een verkapte aankondiging van het faillissement en dat had je activering kunnen zijn om die bonnen in te leveren. Bonnen die misschien ook al weken, maanden of langer in je huis lagen. Dat je dat dan niet doet om wat voor reden dan ook, ook al is die nog zo goed, dat kun je het winkelpersoneel niet kwalijk nemen.

Dat betekent niet dat je er niet van mag balen, maar ga in beklag bij de mensen die deze besluiten nemen. Niet bij de mensen die volgens mij al voldoende zijn gedupeerd en dan meer dreigen te verliezen dan dat ene, die twee of die paar tientjes die jou geschonken zijn. Zij verliezen complete salarissen en zekerheid.

Nu willen de franchisenemers en die zitten er ook in onze omgeving hier een doorstart maken. Ze willen Intertoys redden. Een mooi plan en ik hoop dat het ze lukt. Misschien moeten ze dan maar stoppen met het verkopen van cadeaubonnen, dan kunnen ze misschien ook wat mensen van schaamte redden.

* Kirsten van Loon (32) is journalist. Zij schrijft onder meer voor de Groot-kranten en iedere week een column voor Groot-online.

 

Het is niet meer mogelijk te reageren

X
X

Deel dit met een vriend