Herbert de Vries: “Houdbaarheidstermijn bereikt”

mei 22, 2012

Herbert de Vries 1 200x176 Herbert de Vries: Houdbaarheidstermijn bereiktSneek 22 mei 2012 – Het staat als agendapunt op de agenda van de voorjaarsledenvergadering van de Vereniging van Sneeker Zakenlieden: Bestuurswisseling – aftredend voorzitter Herbert de Vries – niet herkiesbaar. En hoewel hij er aan de buitenkant heel nuchter over praat, merk je aan alles dat het hem moeite kost om ‘zijn kindje’ in deze roerige tijden los te laten. En dat is ook wel begrijpelijk want een bestuurlijke periode van ruim vijftien jaar, waarvan 6 als voorzitter van de Vereniging van Sneeker Zakenlieden gaat je niet in de koude kleren zitten.

Herbert de Vries heeft het ‘Sneekgevoel’ de ‘samen-de-schouders-eronder-mentaliteit’ met de paplepel ingegoten gekregen. Zijn ouders zijn al vanaf 1966 lid van de VSZ en hebben dat er bij hun zoon in gebakken. In 1986 opende hij zelf zijn eerste winkel, een Benetton-zaak in de Galigapromenade en kwam hij als lid van de Zakenlieden ook in aanraking met de bestuurlijke kant van een binnenstad. Niet alleen bleek hij deze kant van het zakendoen erg leuk te vinden, maar hij had er ook talent voor en dat bleef niet onopgemerkt.

In 1997 werd hij bestuurslid van de Vereniging van Sneeker Zakenlieden waar toen net een verjongingsoperatie had plaatsgevonden. Een Icoon als Berkhout (De Wijde Gaper) maakte plaats voor Rudolf Dijkstra, Heleen Sonnenberg en Herbert de Vries, met als nestor Laurens Metz, die de ploeg ‘jonge honden’ liefkozend ‘Mien jonkjes’ noemde. Maar met dat nieuw elan en een burgemeester Siebolt Hartkamp die als geen ander besefte dat een dynamische en vitale binnenstad het kloppend hart van een hele regio is, onderging het centrum van Sneek een revitaliseringstraject waar nu nog wel eens met een beetje heimwee op teruggekeken wordt.

Strategische benadering

De belangrijkste verandering die De Vries naar eigen zeggen in die vijftien jaar heeft meegemaakt is ‘de shift’ van uitvoerend naar strategisch. Niet alleen bij de Zakenlieden, maar ook bij de belangrijkste samenwerkingspartner, de gemeente. Vooral na de fusie wordt er als op een schaakbord met stukken geschoven, waarbij er voorbij wordt gegaan aan sociaal-culturele waarden, het Sneek-gevoel en vooral aan het keiharde feit dat de retail in Sneek en Bolsward de economische motor is van de hele gemeente Súdwest-Fryslân. En je moet natuurlijk niet het kind met het badwater weggooien. Daarnaast moet er evenwicht zijn tussen de grootschalige retail in de periferie van steden en de retail in het centrum. Als de meubelboulevards en andere grootschalige retail de binnenstad van Sneek leeg zuigen, doe je iets niet goed. Want een stad zonder centrum is als een lichaam zonder hart, dat sterft af.

Pijnpunten

Een punt van zorg vindt De Vries de kwaliteit van de politiek. De raad heeft een controlerende taak op het dagelijks bestuur, het college van B en W en het ambtenarencorps. Die zijn er voor ons en niet andersom. Het enige controlemoment dat er nu is vindt plaats bij de behandeling van voorstellen in de Gemeenteraad, maar daarna niet meer.

Ook Sneek Promotion, het Sneker evenementenbureau dreigt ter ziele te gaan of op zijn minst in zwaar afgeslankte vorm verder te moeten door het mogelijk verdwijnen van gemeentelijke subsidie. En dat houdt in dat een aantal door Sneek Promotion georganiseerde evenementen niet meer doorgaat. (Koninginnenacht, Koninginnedag, Ringrijderij, Opening Sneekweek in zijn huidige vorm)

Mijlpalen

Maar tegenover die zorgen staat ook een aantal zaken waar Herbert met gepaste trots op terug kan kijken. De VSZ is onder zijn leiding een snel schakelende no-nonsens club geworden, er is een ondernemersfonds gekomen, zodat de free-riders (wel de lusten en niet de lasten) ook gaan meebetalen, en het is een Vereniging die zowel op operationeel als strategisch niveau een volwaardige gesprekspartner is van de Gemeente.

En nu? Achterover zitten met een biertje? “No way, Sneek zit in mijn poriën en daar zal ik in wat voor vorm dan ook altijd bij betrokken blijven, maar niet meer op de 20-uur per week manier van de afgelopen vijftien jaar. Ik hoop iets meer afstand te kunnen houden , maar of dat lukt……?”

 

Geef een reactie