Sneker Pan: De dag van zwaardenman Klaas de Boer

0

Sneek – “Vandaag ben ik vroeg opgestaan, ergens tussen vier en vijf uur. Dat is mijn ritme; daar kom ik niet vanaf en anders word ik sacherijnig. Ik heb de krant gelezen, de hond, de kippen en de vis gevoerd. Een broodje gesmeerd, de tas gepakt en op de app gekeken: waar moet ik vandaag precies zijn? Naar Stavoren is het 50 km; prima te doen.”

Het weer – met name de windrichting, golfslag en de windkracht – hield iedereen bezig vandaag. “De Halve Maan ging als eerste het IJsselmeer op, daarna volgde de rest. Maar we hoorden anderen al via de portofoon zeggen, dat het onverantwoord was om te zeilen. Jappie was de enige die de ballen had om te zeggen: we doen het niet, we gaan terug. Bij de sluis vroeg iemand van de SKS of we nog een rondje langs het publiek wilden zeilen. Dat hebben we niet gedaan. Begrijp me goed: we zitten op een skûtsje en willen zeilen. Maar Jappie heeft de verantwoordelijkheid voor het skûtsje en de veiligheid van de bemanning.  Hij beslist op basis van goede argumenten en wij gaan daarover niet in discussie.  Het is jammer voor het publiek dat de Sneker Pan een warm hart toedraagt. Maar we hebben nog een week te gaan. Het is niet anders.”

Terug naar huis heeft Klaas een kwartier over de Fluessen zitten staren. “ik heb de eerste week zitten overdenken. Het is mijn eerste jaar aan boord van de Sneker Pan en een eerste week met veel indrukken. Het was een week van uitersten; van dobberen op de Veenhoop tot volle bak gaan op de Fluessen. Ik heb voor mezelf alle wedstrijden en de verschillende wateren geanalyseerd.” Klaas heeft een achtergrond in zeilen, maar heeft daar 25 jaar niets mee gedaan. “Skûtsjesilen is nergens mee te vergelijken. Je zit met een groot team aan boord; elke positie heeft invloed op het geheel. Dat het zo zou uitpakken had ik van te voren niet verwacht.”

Klaas is opgegroeid bij een scheepswerf in Het Meer, een buurtschap tussen Heerenveen en de Knipe. Eerst kwamen er houten skûtsjes op de werf, later is om economische redenen de overstap gemaakt naar plezier bootjes. “Ik was 12e in lijn, de 12e klaas de boer. Omdat je niet met twee gezinnen kunt leven van een werf, heb ik de werf niet overgenomen en gebroken met de traditie. Ik heb jarenlang recreatief gezeild in een platbodem.” Collega Menno -Sneker en sponsor van de Pan- attendeerde Klaas op het feit dat de schipper Jappie bezig was een nieuwe ploeg samen te stellen. “Is dat niet iets voor jou? En ik dacht: ik zou wel willen, maar ben ik niet te oud? En, hoe kom ik er tussen; het is toch een kwestie van ons kent ons?” Klaas gooide een balletje op en kreeg een berichtje terug dat het team compleet was. “Maar twee maanden geleden werd ik gebeld: wat doe je morgen? De volgende dag stond ik om negen uur bij ‘Het Hok’. Menno heeft me moeten vertellen waar het was en heeft me kleding en een banaantje gebracht. Want je moet toch wat eten hè? Naderhand vroegen ze me, wat vond je ervan? Ik antwoord zie je deze grijns? Die blijft wel 14 dagen zitten; en hij zit er nog die grijns. Achteraf neem ik het mezelf kwalijk, waarom heb ik dit niet eerder gedaan? Wat er ook gebeurt in de toekomst, ik ga zeilen! Ik wil zeilen want ik voel me 20 jaar jonger.”  Klaas schrijft het verjongingseffect toe aan het gemengde gezelschap (“de jongste is 18 jaar en ik ben met mijn  51ste  de oudste), de groepsdynamiek, het vechten tegen de elementen en de uitersten in de wedstrijden. “Als zwaardenman had ik niets te doen toen we dobberden op de Veenhoop. Daar keek ik wat vaker naar de wal; naar alles wat drijft en ligt. Wat een volksfeest; genieten!

Het skutsjesilen heb ik altijd gevolgd via t.v. en Klaas Jansma via de radio. Dat hoorde bij de opvoeding. Meedoen aan dit gebeuren geeft me het gevoel: ik ben trots om een Fries te zijn. In tijden van globalisering houd ik graag de tradities in ere; al is het maar klein

(door Riemie van Dijk, foto’s Richard de Jonge)

 

Het is niet meer mogelijk te reageren

X
X

Deel dit met een vriend