Flits van Snits mist hattrick door materiaalpech

0

Sneek – De Flits van Snits, Leon Brinksma, was erop gebrand om voor de derde opeenvolgende keer alle drie de wieleronderdelen op de Special Olympics Nationale Spelen te winnen. Deze werden in het weekend van 8, 9 en 10 juni jl  verreden in de Gelderse Achterhoek. Na de openingsplechtigheid op vrijdag, met het ontsteken van de Olympische vlam in het stadion van De Graafschap in Doetinchem, konden de sporters zich opmaken voor de wedstrijden op zaterdag en zondag.

De wielerwedstrijden vonden plaats op de wielerbaan van RTC De Stofwolk in Eibergen. Op de zaterdag werd gestart met de classificatiewedstrijden  tijdrijden over een afstand van 1 ronde (1620 mtr) en over een afstand van 3 rondes (4860 mtr) en werd de dag afgesloten met de finale tijdrijden over 1 ronde.

Op het mooie maar bochtige parcours en een nogal schiftende wind lieten Leon en zijn piloot Wout  de beste kwalificatietijden noteren. In de finale over 1 ronde werd een tijd genoteerd van 2.10.68 (gem.snelheid 44.6 km/u) een tijd die door geen van de overige deelnemers kon worden benaderd. Het eerste goud was dus binnen.

Zondagochtend werd de finale van de tijdrit over 3 rondes verreden. Ook nu was de Fryske tandem onverslaanbaar. De tijd die werd genoteerd 6.46.43 (gem.snelheid 43 km/u) bleek voor de overige deelnemers onbereikbaar. Het tweede goud was dus binnen en 2/3 van het doel bereikt.

Het laatste goud moest dus worden behaald op het criterium. Als regel wordt hiervoor meestal aangehouden een wedstrijd over 45 minuten en 3 ronden. Vanwege de vele categorieen die moesten starten was deze wedstrijd ingekort tot 25 km. Leon en Wout kozen ervoor om niet met hun krachten te smijten en de eerste ronden rustig in het peloton mee te blijven rijden. Er was dus geen vuiltje aan de lucht tot vierenhalve ronde voor het einde de ketting van de fiets liep. Snel weer omleggen dus, maar de ketting lag in allerlei knopen en gereedschap was niet voorhanden. Uiteindelijk kon men de sluiting van de ketting loskrijgen, knopen eruit, weer omleggen en opnieuw starten. Inmiddels was hun achterstand op de kopgroep opgelopen tot ruim 3 minuten. Dan maar rustig de wedstrijd uitrijden? Neen, knallen dus, alles uit de kast. Vrijwel continu werden er rondetijden gereden van rond de 2.14 en liepen zij steeds meer in. De toeschouwers keken af en toe ademloos toe hoe hard die twee over de baan gingen en met wat een inzet. Helaas waren er nog te weinig km’s te rijden. Van de ruim 3 minuten achterstand wisten zij uiteindelijk 2 minuten terug te pakken en kwamen zij slechts 24 seconden tekort om nog een bronzen plak te halen.

Leon, eerst teleurgesteld dat zijn missie niet was geslaagd, accepteert nu dat ook dit soort pech onderdeel is van de sport.

 

Het is niet meer mogelijk te reageren

X
X

Deel dit met een vriend